By حقوق بشر در ایران 
https://wp.me/p6xuBy-K5l
حقوق بشر در ایران ـ امروز پنجشنبه ۱۷ خرداد ماه ۱۴۰۳، علیرغم گذشت ۲۱ ماه اما هنوز معوقات مزدی کارگران شهرداری سی سخت پرداخت نشده است.
به گزارش حقوق بشر در ایران به نقل از ایلنا، روز چهارشنبه ۱۶ خرداد ماه ۱۴۰۳، حدود ۸۰ کارگر مجموعه شهرداری سی سخت در استان کهکیلویه و بویراحمد، از سال ۱۳۹۹ تا هم اکنون حدودا ۲۱ ماه مزد معوقه و ۷ ماه حق بیمه پرداخت نشده طلبکارند و علیرغم گذشت این مدت، مسئولان آن شهرداری هیچگونه تلاشی برای پرداخت حقوق این کارگران نکردند.
یکی از این کارگران در تشریح مطالبات معوقه خود و همکارانش افزود:”در حالی مطالباتمان حدود ۲۱ ماه به تاخیر افتاده است که با تغییر چندین شهردار در سی سخت هیچ کدام از آنها مسئولیت پرداخت طلب مزدی تسویه نشده کارگران را در زمان مدیریت شهردار قبلی برعهده نمیگیرند و بدین ترتیب ما کارگران از سال ۱۳۹۹ تاکنون حدود ۲۱ ماه حقوق معوقه طلبکاریم.”
وی در ادامه افزود:”حقوق بهمن واسفند و عیدی سال ۱۴۰۲ ما هنوز پرداخت نشده و ما باید برای دریافت معوقات مزدی خود دوندگی کنیم؛ شهرداری سی سخت که تقریبا یک ماه پیش تغییر کرده ادعا میکند بودجه ندارد و نهادهای بالادستی نیز نظارتی بر اوضاع ندارند و به فکر پرداخت مطالبات مزدی کارگران نیستند.”
این کارگر با بیان اینکه سختترین کار را انجام میدهیم و کار ما برای حفظ آرامش و نظافت شهرها بسیار مهم است، افزود:”این مطلب که مهمترین عامل تاخیر در پرداخت حقوق کارگران شهرداری، مربوط به نبود منابع درآمدی در شهرداری است و در حال حاضر بودجه ماهانه شهرداری سی سخت بسیار ناچیز است که این مبلغ حتی هزینههای جاری شهرداری را پوشش نمیدهد.”
یکی دیگر از کارگران در ادامه تصریح کرد:”همه گرفتاریهای امروز شهرداری مربوط به عملکرد شهرداران سابق است. همزمان شورای شهر نیز هیچ نظارتی بر کار شهرداری نداشته است.”
او درباره مطالبات بیمهای خود نیز گفت:”با وجود همه مشکلاتی که در زمینه دریافت حقوق با آن مواجهیم حدود ۷ ماه دیرکرد در زمینه پرداخت حق بیمهها نیز ما را دچار مشکل کرده و امکان خدمات بازنشستگی را از چندین سال پیش از برخی همکاران گرفته است.”
این کارگر شهرداری سی سخت در خاتمه تاکید کرد:”در استان محروم کهکیلویه وبویر احمد، کار و زندگی میکنیم و مساله معیشت و پرداخت دستمزد ما کارگران اصلا مورد توجه مسئولان نیست.”
فقر و محرومیت از تامین اجتماعی کارگران در حالی رو به گسترش است که در ماده ۲۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر، بر حق افراد در برخورداری از تامین اجتماعی مناسب به لحاظ؛ خوراک، مسکن، پوشاک و برخورداری از خدمات حمایتی اجتماعی در مواقع بیکاری، بیماری، نقص اعضا، بیوگی، پیری یا در تمام موارد دیگر تاکید شده است.
همچنین در اهداف سند ۲۰۳۰ یونسکو، به حق افراد در برخورداری از محیط زندگی سالم و استاندارد، متناسب با مقام انسانی آنها تاکید شده است اما در ایران پس از مخالفت علی خامنه ای با اجرای سند برای استاندارد سازی زندگی اجتماعی شهروندان اجرای آن به کلی از دستور کار خارج شد.
برای دریافت آخرین پستها به ایمیل خود مشترک شوید