https://wp.me/p6xuBy-OlC
حقوق بشر در ایران ـ امروز شنبه ۲۶ آبان ماه ۱۴۰۳، کارگران معدن زغال سنگ زمستان یورت غربی، کارگران بیکار شده کارخانه دولومیت کلسینه نهاوند و کارگران اخراج شده مخابرات خوزستان، در وضعیت نابسامان اقتصادی و صنفی بسر می برند.
به گزارش حقوق بشر در ایران به نقل از ایلنا، امروز شنبه ۲۶ آبان ماه ۱۴۰۳، کارگران در معدن زغال سنگ زمستان یورت غربی از تعطیلی، این واحد معدنی و بیکاری حدود ۴۰۰کارگر شاغل در آن واحد صنعتی، خبر داد.
به نقل از یک فرد مطلع:”معدن زغال سنگ زمستان یورت غربی یکی از معادن قدیمی زیرزمینی زیرمجموعه شرکت معدنی شمال شرق شاهرود در استان سمنان است که از اول آبان ماه فعالیت آن متوقف شده و تمامی ۴۰۰کارگر آن هماکنون بیکارند.”
وی با بیان اینکه در چند سال گذشته در استخدام چندین شرکت پیمانکاری تامین نیرو فعالیت داشته، در ادامه افزود:”معدن زغال سنگ زمستان یورت غربی بعد از حادثه شرکت معدنجوی طبس از سوی مراجع قضایی استان گلستان برای دو هفتهای برای ایمنسازی تعطیل شد بعد از آن فعالیت آن تا به امروز شنبه ۲۶ آبان ماه ۱۴۰۳، ازسوی مدیرعامل شرکت شمال شرق به دلیل برخی مشکلات مالی در پرداخت مطالبات کارگران متوقف شده است.”
این کارگر در ادامه افزود:”سالهاست مجموعه کارگران معادن زغال سنگ زمستان یورت برای دریافت مطالبات صنفی خود و همچنین در اعتراض به سیاستگذاریهای مدیران در رابطه با واگذاری بخش عمدهای از تأمین نیروی انسانی به شرکتهای پیمانکاری، پیگیریهای را انجام دادهاند که تاکنون به نتیجه قابل قبولی نرسیده است.”
در خبری دیگر به نقل از ایلنا، امروز شنبه ۲۶ آبان ماه ۱۴۰۳، کارگران بیکار شده کارخانه دولومیت کلسینه نهاوند، در پی محرومیت از حق امنیت شغلی و اخراج از کار، در وضعیت نامناسب اقتصادی قرار گرفته اند.
یکی از کارگران کارخانه دولومیت کلسینه نهاوند در تشریح این خبر گفت:”قرار بود این واحد تولیدی بعد از گذشت حدود دو سال تعطیلی تعیین تکلیف شود اما از قرار معلوم این اتفاق هنوز عملی نشده است.”
او با بیان اینکه مهمترین مشکل حال حاضر که برخی مسئولان مطرح کردهاند؛ نداشتن منابع مالی و مواد اولیه برای ادامه کار است و در عین حال بخش خصوصی کارخانه دیگر تمایلی به ادامه کار ندارد، در تشریح مشکلات این کارخانه افزود:”کارخانه دولومیت کلسینه در منطقه صنعتی شهرستان نهاوند استان همدان واقع شده و از واحدهای تازه تاسیس شرکت فرآوردههای نسوز ایران است که یکبار اردیبهشت ماه سال۱۴۰۱ به صورت آزمایشی فعالیت آن آغاز شده است و بعد از آن به دلیل مشکل تامین مواد اولیه تولید، امکان ادامه فعالیت آن میسر نشده و از آبان ماه سال گذشته (۱۴۰۲) سرمایه گذار قصد فروش آن را دارد.”
وی با ابراز تاسف از بیتوجهی مسئولان وقت برای راهاندازی این کارخانه، افزود:”دو سال است این کارخانه شروع بکار نکرده، تعطیل شده که نیاز به تامین اعتبار و عزم جدی مسئولان برای بازگشایی کارخانه دارد.”
این کارگر با بیان اینکه کارخانه به عنوان یکی از مراکز مهم صنعتی استان قرار بود برای حداقل ۴۰ تا ۵۰نفر اشتغال مستقیم بسازد که این کارگران بعد از بیکاری هنوز امکان دریافت مقرری بیمه بیکاری ندارند، گفت:”باتوجه به شرایط بد اشتغال در شهرستان نهاوند و اینکه شرکت دولومیت در صورت راهاندازی میتواند یکی از منابع درآمدی و اشتغال دستکم ۲۵۰کارگر بهصورت غیرمستقیم باشد، از مسئولان درخواست داریم برای آغاز فعالیت این کارخانه، هرچه سریعتر اقدام کنند.”
در خبری دیگر به نقل از ایلنا، روز چهارشنبه ۲۳ آبان ماه ۱۴۰۳، کارگران اخراج شده مخابرات خوزستان، پرونده سازی قضایی بر علیه این شهروندان در پی مطالبه گری آنها برای بازگشت به کار از سوی عضو هیئت حل اختلاف از خود خبر دادند.
این شهروندان، در نشریح این خبر گفتند:”پروندههای ما بار مالی بسیاری برای مخابرات ایران دارد و چنین رفتارهایی برای آن است که ما پیگیرِ گرفتنِ حقوق خود نشویم.”
آنها گفتند:”ما حدود ۴۵ نفر از نیروهای مخابرات اهواز برای گرفتن مطالبات سنوات و مابهالتفاوت عیدی و پاداش خود به شورای حل اختلاف مراجعه کردیم. یکی از اعضای این شورا از تعدادی از دوستانِ ما شکایت کیفری کرده است.”
این نیروها میگویند:”یک عضو این شورا ما را متهم به تهدیدِ خود کرده است که ما آن را کاملا رد میکنیم. این اتهام دروغ محض است. هیئت حل اختلاف جایی است که بین کارگر و کارفرما بحث میشود اما ما توهین و تهدیدی انجام ندادیم. ما بالای ۲۵ نفر در آن هیئت بودیم و ۹ عضو هم در آن هیئت وجود داشتند که تنها یک نفر به صحبتهای شاکی شهادت داده است و باقی چنین نظری ندارند.”
این کارگران شکایت شورای حل اختلاف، که باید حامیِ کارگران باشد، تاکید کردند:”چندین سال است که مخابرات ما را اخراج کرده و علیرغم گرفتنِ حکم بازگشت به کار از هیئتهای تشخیص و حل اختلاف و همچنین دیوان عدالت اداری، باز هم مخابرات از اجرای حکم سرباز میزند. در چنین شرایطی و در حالیکه ما به دنبالِ گرفتنِ حداقل حقوق خود هستیم، چرا عضو یکی از مهمترین مراجع حمایت از کارگران باید از ما شکایتِ کیفری کند؟!”
سو مدیریت، نابسامانی شغلی، اقتصادی، فقر و محرومیت از تامین اجتماعی کارگران در حالی رو به گسترش است که در ماده ۲۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر، بر حق افراد در برخورداری از تامین اجتماعی مناسب به لحاظ؛ خوراک، مسکن، پوشاک و برخورداری از خدمات حمایتی اجتماعی در مواقع بیکاری، بیماری، نقص اعضا، بیوگی، پیری یا در تمام موارد دیگر تاکید شده است.
همچنین در اهداف سند ۲۰۳۰ یونسکو، به حق افراد در برخورداری از محیط زندگی سالم و استاندارد، متناسب با مقام انسانی آنها تاکید شده است اما در ایران پس از مخالفت علی خامنه ای با اجرای سند برای استاندارد سازی زندگی اجتماعی شهروندان اجرای آن به کلی از دستور کار خارج شد.
برای دریافت آخرین پستها به ایمیل خود مشترک شوید

