By حقوق بشر در ایران 
https://wp.me/p6xuBy-PsX
حقوق بشر در ایران ـ امروز پنجشنبه ۶ دی ماه ۱۴۰۳، معوقات مزدی کارگران اخراج شده از شرکت داروگر تهران، پرداخت نشده است.
به گزارش حقوق بشر در ایران به نقل از ایلنا، امروز پنجشنبه ۶ دی ماه ۱۴۰۳، دستکم ۱۵۰ تن از کارگران شاغل در کارخانه داروگر تهران،در پی عدم پرداخت معوقات مزدی در وضعیت نابسامان اقتصادی قرار گرفته و از سوی دیگر، در پی عدم اخراج این کارگران، آنها از حقوق اجتماعی و صنفی خود و حق امنیت شغلی هم محروم هستند.
جمعی از کارگران تعدیلی داروگر تهران در تشریح این خبر، گفتند:”حدود ۱۵۰ کارگر تعدیلی داروگر تهران هستیم که از ابتدای فروردین تا پایان خرداد ماه سال ۱۴۰۲، با حداقل ۱۰ یا حداکثر ۲۵ سال سابقه کار در آستانه بازنشستگی به دلیل عدم نیاز از سوی کارفرما اخراج شدهایم با این حال علارغم گذشت حدود ۱۸ ماه، هنوز کارفرما مطالبات حقوقی و سنواتی ما را پرداخت نکرده است.”
یکی از کارگران درباره روند پیگیری حقوقی دریافت مطالبات خود و سایر همکارانش گفت:”بعد از بدقولی کارفرما؛ همه کارگران به صورت مجزا به اداره کار غرب تهران شکایت کردند و اداره کار حکم به پرداخت مطالبات ما داد اما کارفرما تمکین نکرد و پرونده برای اجرای احکام به سایر مراجع قضایی انتقال پیدا کرد.”
این کارگر داروگر تهران در ادامه افزود:”باوجود آنکه در این ۱۸ ماه، کارگران اخراجی با دریافت حکم توقیف از مراجع قضایی، امکان مزایده اموال کارخانه را برای فروش داشتند اما با توصیه مراجع قضایی برای استمرار فعالیت خطوط تولیدی این کارخانه و با وعده وصول مطالباتمان، هنوز اقدامی انجام ندادهایم.”
به گفته یکی دیگر از کارگران:”کارفرما بخشی از طلب حدود ۷۰ تا ۸۰ نفر را (حدود دو سوم) پرداخت کرده اما مابقی کارگران هنوز هیچ پولی به حسابسان واریز نشده است.”
وی در ادامه گفت:”تعدادی از همکاران تعدیلی در ۱۸ماهی که اخراج شدهاند در جستجوی کار به واحدهای صنعتی و خدماتی زیادی مراجعه کردهاند اما به دلیل شرایط سنی که دارند تا این لحظه هیچ کاری برای آنها پیدا نشده است. در عین حال سایر همکاران با انجام کارهایی نظیر دستفروشی، مسافرکشی و نگهبانی واحدهای تولیدی و مسکونی؛ معیشت خود را تامین میکنند.”
سو مدیریت، نابسامانی شغلی، اقتصادی، فقر و محرومیت از تامین اجتماعی کارگران در حالی رو به گسترش است که در ماده ۲۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر، بر حق افراد در برخورداری از تامین اجتماعی مناسب به لحاظ؛ خوراک، مسکن، پوشاک و برخورداری از خدمات حمایتی اجتماعی در مواقع بیکاری، بیماری، نقص اعضا، بیوگی، پیری یا در تمام موارد دیگر تاکید شده است.
همچنین در اهداف سند ۲۰۳۰ یونسکو، به حق افراد در برخورداری از محیط زندگی سالم و استاندارد، متناسب با مقام انسانی آنها تاکید شده است اما در ایران پس از مخالفت علی خامنه ای با اجرای سند برای استاندارد سازی زندگی اجتماعی شهروندان اجرای آن به کلی از دستور کار خارج شد.
برای دریافت آخرین پستها به ایمیل خود مشترک شوید