By حقوق بشر در ایران 
https://wp.me/p6xuBy-PNq
حقوق بشر در ایران ـ امروز سه شنبه ۱۸دی ماه ۱۴۰۳، کارگران شاغل در کارخانه آب معدنی داماش در رودبار، پنج ماه معوقات مزدی دارند. همچنین کارگران سابق کارخانه روغن نباتی جهان در زنجان، از بلاتکلیفی خود پس از تعطیلی این کارخانه در مردادماه ۱۴۰۱، ابراز نارضایتی کردند.
به گزارش حقوق بشر در ایران به نقل از ایلنا، روز دوشنبه ۱۷ دی ماه ۱۴۰۳، پرداخت حقوق کارگران شاغل در شرکت آب معدنی داماش واقع در شهرستان رودبار گیلان، دستکم ۴ تا ۵ ماه به تاخیر افتاده است.
این کارگران گفته اند: در حالی از مرداد ماه حقوق طلبکاریم که حقوق ۳۴ کارگر شاغل درخطوط تولیدی کارخانه چهار ماه و پرداخت حقوق چهار کارگری که در محدوده بیرونی کارخانه به عنوان نگهبان فعالیت دارند، پنج ماه به تاخیر افتاده است.
این کارگران همچنین ابراز میدارند: تأخیر در پرداخت حقوق قانونی باعث شده که شمار زیادی از همکاران در شرایط سخت معیشتی قرار بگیرند، بهطوریکه آنها نگرانند با تداوم مشکلات در ماههای آینده بر میزان معوقاتشان افزوده شود.
کارگران این کارخانه در ارتباط با مشکلات بیمهای خود نیز گفتند: جدا از حقوق، اعتبار خدمات درمان تامین اجتماعی کارگران آب معدنی داماش به علت عدم پرداخت چندین ماه حق بیمه از سوی کارفرما تمدید نمیشود و هم اکنون همکارانی که خود و خانوادههایشان نیازمند دریافت خدمات درمانی مراکز تامین اجتماعیاند، با مشکل روبرو شدهاند.
در خبری دیگر به نقل از ایلنا، روز دوشنبه ۱۷ دی ماه ۱۴۰۳، ۷۳ تن از کارگران سابق کارخانه روغن نباتی جهان در زنجان از بلاتکلیفی خود پس از تعطیلی این کارخانه از دو سال گذشته تاکنون انتقاد کردند.
این کارگران اظهار کردند: کارخانه روغن نباتی جهان، اواخر مرداد ماه ۱۴۰۱ به دلیل مشکلات «مدیریتی» و «رکود بازار فروش محصولات» به حالت تعطیلی درآمد. بنابراین کارگران شاغل در آن بعد از تعطیلی، به جز تعداد محدودی به عنوان نگهبان، بیکار شدند. در نهایت کارگران از ابتدای شهریورماه ۱۴۰۱ برای دریافت مقرری بیمه بیکاری به اداره کار معرفی شدند. آنها بعد از گذشت بیش از۲۴ ماه خواستار مشخص شدن وضعیت محل کار و بازگشت به کار خود شدند.
یکی از کارگران با بیان اینکه اقدامی از سوی مسئولان استانی برای بازگشایی کارخانه انجام نشده است، بیان کرد: کارگران بیکار شده به جز تعداد کمی، تاکنون موفق نشدهاند شغلی برای خود پیدا کنند در نتیجه منتظرند فعالیت محل کار از سر گرفته شود تا بازگشت به کار صورت گیرد.
او در ادامه با بیان اینکه اکثر کارگران برای تامین معاش خانوادههایشان از دوسال پیش از مقرری بیمه بیکاری استفاده میکنند که مقرری برخی کارگران رو به اتمام است، گفت: حداقل مقرری بیمه بیکاری تامینکننده معاش خانوادهایمان نیست اما اگر بخواهیم برای تامین مایحتاج زندگی خود به اشتغال موقت روی بیاوریم، بازرسان اداره کار و بیمه تامین اجتماعی، مقرری بیمه بیکاری ما را قطع خواهند کرد.
یکی دیگر از کارگران این کارخانه درباره دریافت خسارت ناشی از عدم وصول مطالبات “خسارت تاخیر تادیه” خود و همکارانش گفت: بعد از چندین ماه بلاتکلیفی برای وصول مطالبات معوقه خود، پرونده شکایت ما کارگران برای پرداخت خسارات ناشی از عدم وصول مطالبات به دیوان عدالت اداری ارسال شد که متاسفانه دیوان با شکستن آرای صادره، رای به پرداخت یک سوم مطالباتمان داد در نتیجه همه کارگران متضرر شدهاند.
سو مدیریت، نابسامانی شغلی، اقتصادی، فقر و محرومیت از تامین اجتماعی کارگران در حالی رو به گسترش است که در ماده ۲۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر، بر حق افراد در برخورداری از تامین اجتماعی مناسب به لحاظ؛ خوراک، مسکن، پوشاک و برخورداری از خدمات حمایتی اجتماعی در مواقع بیکاری، بیماری، نقص اعضا، بیوگی، پیری یا در تمام موارد دیگر تاکید شده است.
همچنین در اهداف سند ۲۰۳۰ یونسکو، به حق افراد در برخورداری از محیط زندگی سالم و استاندارد، متناسب با مقام انسانی آنها تاکید شده است اما در ایران پس از مخالفت علی خامنه ای با اجرای سند برای استاندارد سازی زندگی اجتماعی شهروندان اجرای آن به کلی از دستور کار خارج شد.
برای دریافت آخرین پستها به ایمیل خود مشترک شوید