By حقوق بشر در ایران 
https://wp.me/p6xuBy-Cyn
حقوق بشر در ایران ـ امروز چهارشنبه ۱۹ مهر ماه ۱۴۰۲، کارگران شاغل در پتروشیمی شهرستان چوار و کارگران شرکتی عسلویه، نسبت به وضعیت نابسامان شغلی و صنفی خود معترض هستند.
به گزارش حقوق بشر در ایران به نقل از ایلام، امروز چهارشنبه ۱۹ مهر ماه ۱۴۰۲، کارگران مجتمع پتروشیمی شهرستان چوار از توابع استان ایلام، نسبت به اجرا نشدن طرح طبقه بندی مشاغل و تداوم نابسامانی شغلی در آن واحد صنعتی معترض هستند.
این کارگران که جمعیتی در حدود ۶۰۰ کارگر شرکتی و مشغول در این واحد پتروشیمی، هستند و بیش از ۲سال است در انتظار اجرای قانون و افزایش حقوق ماهانه براساس اجرای طرح طبقهبندی مشاغل در تشریح وضعیت خود اعلام کردند:”ماده ۴۸ تا ۵۰ قانون کار، تدوین و اجرای طرح طبقهبندی را برای کارفرمایان الزام کرده است اما مشخص نیست چرا نظارتی بر اجرای این قوانین در کار نیست و چگونه کارفرمایان علیرغم مجازاتهایی که در قانون پیشبینی شده، از تدوین طرح و اجرای طبقهبندی طفره میروند.”
آنها همچنین میگویند:”بخش بزرگی از تغییرات مدیریتی که بعد از خودکشی کارگر در ماههای گذشته وعده داده بودند محقق نشد، مدیران بدون تغییر سر کار ماندهاند.”
لازم به اشاره است، کارگران مجتمع پتروشیمی چوار از ماه ها قبل در پی وعده های داده به آنها مبنی بر اجرای طرح طبقه بندی مشاغل هر روز خود را با امید اجرای این طرح آغاز می کنند اما ظاهرا با توجه به گذشت چندین ماه از وعده ها و عدم تحقق آن در نهایت این کارگران باید در فکر اعتصاب و برگزاری تحصن و اعتراضات صنفی و مدنی باشند.
- بیشتر بخوانید: نابسامانی صنفی و اقصادی کارگران مجتمع پتروشیمی چوار
- بیشتر بخوانید: گزارشی از وضعیت نابسامان کارگران پتروشیمی چوار
- بیشتر بخوانید: بلاتکلیفی شغلی کارگران پتروشیمی چوار
در خبری دیگر به نقل از ایلنا، امروز چهارشنبه ۱۹ مهر ماه ۱۴۰۲، کارگران پیمانکاری شاغل در عسلویه نسبت به خدمات ارائه شده به آنها از کیفیت نامطلوب غذا و شرایط نامناسب شغلی ابراز ناخرسندی کرده و خواستار تغییر در این شرایط هستند.
این کارگران که نسبت به تبعیض به شدت ناراضی هستند و تداوم این شرایط را غیرقابل تحمل می دانند در این خصوص اعلام کردند:”غذاهای باکیفیت برای رسمیهاست و نصیب کارگران شرکتی غذاهای بیکیفیتیست که گاهاً با وانت بار به محل پروژهها آورده میشود.”
یک کارگر پیمانکاری شاغل در یکی از فازهای پارس جنوبی در این رابطه میگوید:”کیفیت محل استراحت، غذا و سرویسهای حمل و نقل ما نامناسب است؛ سودهای کلان نصیب شرکتهای پیمانکار میشود و ارادهای هم برای حذف این شرکتها نیست. این شرکتها ارتباطات گسترده و حامیان قدرتمند دارند و به این سادگیها نمیروند.”
فقر و محرومیت از تامین اجتماعی کارگران در حالی رو به گسترش است که هر روز بر قیمت اجناس، کالاها و خدمات افزوده می شود ولی حداقل حقوق کارگران بصورت قطره چکانی یا به آنها پرداخت نمی شود و یا اگر هم پرداخت می شود پس از گذشت چندین ماه از سررسید قانونی پرداخت به حساب این شهروندان واریز می شود.
در ماده ۲۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر، بر حق افراد در برخورداری از تامین اجتماعی مناسب به لحاظ؛ خوراک، مسکن، پوشاک و برخورداری از خدمات حمایتی اجتماعی در مواقع بیکاری، بیماری، نقص اعضا، بیوگی، پیری یا در تمام موارد دیگر تاکید شده است.
همچنین در اهداف سند ۲۰۳۰ یونسکو، به حق افراد در برخورداری از محیط زندگی سالم و استاندارد، متناسب با مقام انسانی آنها تاکید شده است اما در ایران پس از مخالفت علی خامنه ای با اجرای سند برای استاندارد سازی زندگی اجتماعی شهروندان اجرای آن به کلی از دستور کار خارج شد.
برای دریافت آخرین پستها به ایمیل خود مشترک شوید