By حقوق بشر در ایران 
https://wp.me/p6xuBy-yPv
حقوق بشر در ایران ـ امروز پنجشنبه ۲۲تیر ماه ۱۴۰۲، ماموران امنیتی در استان کرمان با یورش به منازل شهروندان بهایی، ۵تن از آنها را بازداشت کردند. همچنین، نهاله شهیدی، شهروند بهایی با توجه گذشت بیش از ۳ ماه از تاریخ دستگیری در وضعبت بلاتکلیف و محروم از حقوق اولیه یک متهم بسر می برد.
به گزارش حقوق بشر در ایران، روز چهارشنبه ۲۱ تیر ماه ۱۴۰۲، شهرام فلاح، بهنام پور احمدی، فواد شاکر، یکتا فلاح و پریدخت شجاعی، شهروندان بهایی ساکن استان کرمان، توسط نیروهای امنیتی، بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شدند.
به نقل از یک منبع مطلع در گفتگو با گزارشگر حقوق بشر در ایران:”بهنام پور احمدی، فواد شاکر، یکتا فلاح و پریدخت شجاعی در حالی که برای مهمانی به منزل شهرام فلاح رفته بودند در پی یورش ماموران امنیتی، پس از تفتیش و توقیف برخی لوازم از قبیل گوشی های تلفن همراه و خودروهای این شهروند بهایی، سپس بازداشت شدند.”
تا لحظه تنظیم این خبر، از مکان نگهداری، علت دقیق بازداشت و نام ارگان امنیتی بازداشت کننده این ۵ شهروند بهایی اطلاعی حاصل نشده است.
در خبری دیگر، امروز پنجشنبه ۲۲ تیر ماه ۱۴۰۲، نهاله شهیدی، فعال حقوق کودک، شهروند بهایی، اهل مشهد، ساکن استان کرمان، محبوس و بلاتکلیف در زندان مرکزی کرمان، از حقوق اولیه یک متهم برای عدم بلاتکلیفی محروم و در بازداشت بسر می برد.
بک منبه نزدیک به خانواده نهاله شهیدی به گزارشگر حقوق بشر در ایران گفت:”پیگیری های بسیاری از سوی اعضای خانواده با مراجعه آنها به دادسرای انقلاب کرمان صورت گرفته اما ظاهرا دادستانی کرج بعنوان ضابط قضایی مانع تبدیل قرار از بازداشت به وثیقه شده و با توجه به اینکه خانم شهیدی بیش از ۱۰۷ روز است که در بازداشت بس می برد در وضعیت روحی و روانی نامناسبی قرار گرفته است.”
این منبع مطلع در خصوص اتهامات تفهیم شده به نهاله شهیدی افزود:”در مرحله بازپرسی اتهامات خانم شهیدی (مرتبط با دیانت بهایی) عنوان شده است.”
لازم به اشاره است، نهاله شهیدی یزدی، در تاریخ ۸ فروردین ماه ۱۴۰۲، در حالی که برای سفر نوروزی از کرمان به کرج رفته بود، توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده و به بازداشتگاه اداره اطلاعات کرمان منتقل و پس از طی مراحل بازجویی از بند امنیتی به زندان مرکزی کرمان منتقل و بطور بلاتکلیف محبوس و از حقوق اولیه یک متهم محروم شده است.
اعتراض نسبت به سرکوب و اعمال فشارهای امنیتی و قضایی و همچنین اعتراض نسیت به فقدان شفافیت قضایی در روند دادرسی به پرونده های متهمان سیاسی ـ امنیتی از جمله مواردی هست که در گزارشات دوره ای سازمانهای بین المللی مدافع حقوق بشر در امور ایران به دفعات مد نظر قرار گفته که از جمله آن در تاریخ ۸ فروردین ماه ۱۴۰۲، سازمان عفو بین الملل، در گزارش سالیانه خود اینگونه برخوردها با شهروندان را به شدت محکوم کرد.
جامعه جهانی بهائی هم در تاریخ ۳۰ تیر ماه ۱۴۰۱، با انتشار بیانیه ای نسبت به افزایش فشارهای امنیتی و موج گسترده بازداشت، سرکوب محرومیت بهائیان ایران از حقوق شهروندی شان در ایران هشدار داد.
شهروندان بهائی با طبق به بخشنامه شورای عالی انقلاب فرهنگی مصوب ۶ اسفند ۱۳۶۹ از هرگونه حقوق شهروندی محروم هستند و از سوی حکومت جمهوری اسلامی با انواع و اقسام موارد نقض حقوق بشر و اعمال رفتارهای قهرآمیز روبرو هستند.
سرکوب بهائیان ایران ناقض ماده ۲، ۱۸ و ۱۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۱۸ میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی است که بر حق افراد بر انجام مناسک مذهبی و تبلیغات و انجام آموزشهای مذهبی چه بصورت جمعی و چه بصورت خصوصی تاکید می کند.
بازداشت خودسرانه، بلاتکلیف نگه داشتن متهم در بازداشت و ممانعت از دسترسی فرد در دوران بازجویی، بازپرسی و دادرسی به وکیل مورد نظر خود و منع دسترسی به سایر ملزومات در یک فرآیند دادرسی، ناقض ماده ۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۹ میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی مصوب ۱۶ دسامبر ۱۹۶۶ است.
همچنین برخورداری افراد از حق دادرسی عادلانه توسط قاضی، بازجو و بازپرس بیطرف از جمله حقوقی است که در ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر به آن تاکید شده است.
در ماده ۵ از قانون آئین دادرسی کیفری بر اطلاع یافتن متهم در اسرع وقت از اتهامات انتسابی و فراهم کردن حق دسترسی به وکیل و سایر حقوق دفاعی مذکور در قانون تاکید شده است.
برای دریافت آخرین پستها به ایمیل خود مشترک شوید