By حقوق بشر در ایران 
https://wp.me/p6xuBy-Z1z
حقوق بشر در ایران ـ امروز چهارشنبه ۳ تیرماه ۱۴۰۵، حمیدالله مزارزهی، با وضعیت بلاتکلیف در بازداشت موقت بسر می برد و از سوی دیگر، منیژه خشنود، با تودیع وثیقه از زندان آزاد شده است.
به گزارش حقوق بشر در ایران به نقل از شبکه حقوق بشر سیستان و بلوچستان، روز دوشنبه ۱۱ خرداد ماه ۱۴۰۵، حمیدالله مزارزهی، ۲۳ ساله، فرزند نجیب الله، اهل شیرآباد واقع در شهر زاهدان، توسط نیروهای امتیتی ـ انتظامی دستگیر و با وضعیت بلاتکلیف در بازداشت موقت بسر می برد.
براساس اعلام یک فرد مطلع:”بازداشت آقای مزارزهی، در تاریخ ۱۱ خرداد ماه سال جاری در خیابان آزادی توسط ماموران اداره اطلاعات زاهدان صورت گرفته است.”
این فرد مطلع در ادامه افزود:”علیرغم پیگیری خانواده آقای مزارزهی و عدم پاسخگویی صحیح از سوی اداره اطلاعات و دادسرای زاهدان به آنها از وضعیت حقوقی پرونده این شهروند اطلاع دقیقی حاصل نشده است.
حمیدالله مزارزهی، با وضعیت بلاتکلیف در بازداشت است و از مصادیق حقوقی اتهامات انتسابی و محل نگهداری وی اطلاعی حاصل نشده است.
در خبری دیگر به نقل از کولبرنیوز، طی روزهای گذشته، منیژه خشنود، ۵۸ ساله، اهل شهرستان بوکان از توابع استان آذربایجان غربی، پس از طی مراحل بازجویی ها و تفهیم اتهام با تودیع وثیقه آزاد شده است.
براساس این گزارش، آزادی منیژه خشنود پس از طی مراحل بازجویی ها، بازپرسی تنظیم کیفرخواست با تودیع وثیقه ای به ارزش ۲ میلیارد تومان، از زندان صورت گرفته است.
علیرغم آزادی منیژّ خشنود با تودیع وثیقه اما در این گزارش به مصادیق حقوقی اتهامات این شهروند اشاره ای نشده است.
لازم به ذکر است، منیژه خشنود، در تاریخ ۵ خرداد ماه ۱۴۰۵، توسط نیروهای امنیتی ـ انتظامی در شهرستان بوکان، دستگیر شده بود.
این شهروند اهل بوکان، پیبشتر هم در تاریخ ۱۰ مرداد ماه ۱۴۰۳، توسط نیروهای امنیتی، دستگیر و پس از طی مراحل بازجویی ها به زندان بوکان منتقل و در تاریخ ۱۵ شهریور ماه ۱۴۰۳، با تودیع قرار وثیقه از زندان آن شهرستان آزاد شده بود.
با آغاز مراحل دادرسی، منیژه خشنود، توسط قاضی شعبه ۱۰۱ دادگاه کیفری۲ شهرستان بوکان، محاکمه و در تاریخ ۲۱ مهر ماه ۱۴۰۳، از بابت اتهام«فعالیت تبلیغی علیه نظام» به تحمل ۱۰ ماه حبس تعزیری محکوم شده بود.
حقوق شهروندی و حقوق دفاعی یک متهم، صرفنظر از نوع اتهام (سیاسی، امنیتی، کیفری، مواد مخدر یا سایر جرائم)، از لحظه بازداشت تا پایان دادرسی، در نظام جمهوری اسلامی همواره نقض شده است.
۱. حقوق متهم در زمان بازداشت
- اطلاع فوری از علت بازداشت و اتهامات انتسابی.
- ارائه حکم قانونی بازداشت توسط مقام صالح قضایی.
- منع بازداشت خودسرانه و غیرقانونی.
- حق اطلاع خانواده از محل نگهداری متهم.
- حفظ کرامت انسانی و منع هرگونه شکنجه، رفتار تحقیرآمیز یا غیرانسانی.
- حق دسترسی به خدمات درمانی و پزشکی در صورت نیاز.
۲. حقوق متهم در مرحله تحقیقات مقدماتی
- حق برخورداری از وکیل و مشورت با وی.
- حق سکوت و عدم اجبار به اقرار علیه خود.
- حق آگاهی از محتویات اتهام و ادله مورد استناد.
- حق اعتراض به قرارهای تأمین کیفری و بازداشت موقت.
- حق برخورداری از مترجم در صورت عدم تسلط به زبان مورد استفاده در دادرسی.
- منع اخذ اقرار تحت فشار، تهدید یا اجبار.
۳. حقوق متهم در مرحله دادرسی
- اصل برائت تا زمان صدور حکم قطعی.
- حق محاکمه توسط دادگاه صالح، مستقل و بیطرف.
- حق برخورداری از فرصت کافی برای تهیه دفاع.
- حق حضور در جلسات دادرسی و دفاع از خود.
- حق دسترسی به وکیل انتخابی.
- حق مواجهه و پرسش از شهود و مطلعان.
- حق رسیدگی علنی، مگر در موارد استثنایی مقرر در قانون.
۴. حقوق متهم پس از صدور حکم
- حق درخواست تجدیدنظرخواهی و فرجامخواهی در موارد مقرر قانونی.
- حق اطلاع از مفاد رأی و دلایل آن.
- حق برخورداری از دادرسی منصفانه در مراحل اعتراض به حکم.
- حق برخورداری از حقوق قانونی در دوران تحمل مجازات.
این حقوق در اصول مختلف قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، قانون آیین دادرسی کیفری و همچنین اسنادی نظیر سازمان ملل متحد، اعلامیه جهانی حقوق بشر و میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی مورد تأکید قرار گرفته و رعایت آنها از الزامات دادرسی عادلانه محسوب میشود.
برای دریافت آخرین پستها به ایمیل خود مشترک شوید