By حقوق بشر در ایران 
https://wp.me/p6xuBy-Ts3
حقوق بشر در ایران ـ امروز یکشنبه ۱۵ تیر ماه ۱۴۰۴، ماموران امنیتی ـ انتظامی در شهرستان مرودشت، مهران دستورنژاد را دستگیر کردند.
به گزارش حقوق بشر در ایران، روز شنبه ۷ تیر ماه ۱۴۰۴، مهران دستورنژاد، ۶۶ ساله، شهروند بهائی، در شهرستان مرودشت، توسط ماموران امنیتی ـ انتظامی، دستگیر و از حقوق اولیه یک متهم برای تماس با خانواده و یا دسترسی به وکیل مورد تائید خود، محروم شده است.
بشرا دستورنژاد، فرزند این شهروند بهایی، با انتشار متنی در صفحه شخصی خود اعلام کرد:”ماموران امنیتی، هنگام بازداشت پدرم، برخی لوازم شخصی از قبیل گوشی تلفن همراه وی را توقیف کردند و با توجه به پیگیریهای صورت گرفته پدرم من از حق تماس با خانواده و سایر حقوق قضایی خود محروم شده است.”
فرزند مهران دستور نژاد در ادامه خاطرنشان کرد:”پدرم، ۶۶ ساله است و از مادر ۹۲سالهاش مراقبت میکرد و ما به شدت نگران وضعیت پدرم هستیم.”
تا لحظه تنظیم این خبر، از روند حقوقی پرونده، مکان نگهداری و از وضعیت مهران دستورنژاد اطلاعی حاصل نشده است.
سرکوب شهروندان بهایی در ایران موضوعی است که سالهاست مورد توجه نهادهای حقوق بشری، سازمانهای بینالمللی، و فعالان حقوق بشر قرار دارد. این سرکوب به صورت سیستماتیک و گسترده در ابعاد مختلف زندگی شهروندان بهایی در جمهوری اسلامی ایران انجام میگیرد.
۱. پیشزمینه تاریخی
جامعه بهایی یکی از بزرگترین اقلیتهای دینی غیراسلامی در ایران است. بهاییان از زمان شکلگیری این آیین در قرن نوزدهم تا به امروز، همواره مورد تبعیض، محرومیت، و آزار قرار گرفتهاند. پس از انقلاب ۱۳۵۷، وضعیت آنان وخیمتر شد و سرکوب رسمی و برنامهریزیشدهای علیه این گروه آغاز شد.
۲. اشکال مختلف سرکوب
الف) محرومیت از تحصیلات
بهاییان از ورود به دانشگاهها و مراکز آموزش عالی دولتی محروم هستند.
در بسیاری از موارد، پس از شناسایی عقیده دینیشان، از دانشگاه اخراج میشوند.
«دانشگاه بهاییان» (BIHE) توسط جامعه بهایی برای جبران این محرومیت راهاندازی شد که بارها مورد یورش نیروهای امنیتی قرار گرفته است.
ب) محرومیت از اشتغال و مصادره اموال
بهاییان از استخدام در نهادهای دولتی محروم هستند.
کسبوکارهای متعلق به بهاییان پلمب یا تخریب میشود.
زمینها و املاک کشاورزی آنها بهطور غیرقانونی مصادره شده است.
ج) بازداشت، زندان و شکنجه
بسیاری از بهاییان صرفاً به دلیل باور دینیشان دستگیر، محاکمه و به زندانهای طولانیمدت محکوم میشوند.
بازداشتهای فلهای و بدون دلیل قانونی، همراه با فشارهای روانی و جسمی، گزارش شده است.
د) تبعیض قانونی و حقوقی
قانون اساسی ایران، دین بهایی را به رسمیت نمیشناسد.
بهاییان در مواردی حتی از حقوق ابتدایی شهروندی مانند ثبت ازدواج یا دفن اموات در قبرستانهای عمومی محروم هستند.
هـ) تبلیغات نفرتپراکن
رسانههای رسمی جمهوری اسلامی بهاییان را «جاسوس»، «مرتد» یا «فرقه ضاله» معرفی میکنند.
محتوای آموزشی در مدارس نیز گاه حاوی مطالب تحقیرآمیز نسبت به بهاییان است.
۳. واکنشهای بینالمللی
سازمان ملل متحد، شورای حقوق بشر، سازمان عفو بینالملل، و دیدبان حقوق بشر بارها ایران را به نقض حقوق بهاییان متهم کردهاند.
قطعنامههایی در محکومیت این اقدامات تصویب شده و خواستار پایان تبعیض دینی در ایران شدهاند.
۴. جمعبندی
سرکوب بهاییان در ایران مصداق بارز نقض آزادی دین، آزادی بیان، و برابری در برابر قانون است. این روند نهتنها خلاف موازین حقوق بشر بینالمللی، بلکه در تضاد با اصول عدالت و همزیستی مسالمتآمیز در جامعه است.
برای دریافت آخرین پستها به ایمیل خود مشترک شوید