By حقوق بشر در ایران 
https://wp.me/p6xuBy-11t9
حقوق بشر در ایران ـ امروز شنبه ۲۸شهریورماه ۱۴۰۵، ماموران امنیتی در استان یزد و شهر شیراز، منازل مسکونی متعلق به مجید قانع، مهران بصیری، رحمت الله ثابت و پروانه ثابت، از شهروندان بهایی را تفتیش و برخی لوازم شخصی آنها را توقیف کردند.
به گزارش حقوق بشر در ایران، روز یکشنبه ۲۲ شهریور ماه ۱۴۰۵، منازل مسکونی متعلق به مجید قانع و مهران بصیری، دو تن از شهروندان بهائی ساکن استان یزد، توسط مأموران اداره اطلاعات آن استان، تفتیش و برخی اقلام شخصی این شهروندان بهایی توقیف شد.
به نقل از یک فرد مطلع در گفت و گو با گزارشگر حقوق بشر در ایران:”ماموران اداره اطلاعات استان یزد، در تاریخ ۲۲ شهریور ماه با یورش به منازل مهران بصیری و مجید قانع، گوشی تلفن همراه، تابلو های مرتبط با دیانت بهایی، برخی اسناد و مدارک هویتی، گذرنامه و تبلت و لپ تاپ متعلق به این افراد را توقیف کردند.”
این فرد مطلع در ادامه افزود:”بنا بر اعلام ماموران اداره اطلاعات استان یزد، مجید قانع و مهران بصیری، باید در انتظار احضار به اداره نظارت و پیگیری وزارت اطلاعات در استان یزد باشند و تا اطلاع ثانوی حق خروج از استان یزد را ندارند.”
در خبری دیگر، روز چهارشنبه ۲۵ شهریور ماه ۱۴۰۵، منزل رحمت الله ثابت و همسرش پروانه ثابت، زوج بهائی ساکن شهر شیراز مرکز استان فارس، توسط ماموران اداره کل اطلاعات استان فارس، تفتیش و برحی لوازم شخصی آنها توقیف شد.
یک فرد مطلع در تشریح این خبر به گزارشگر حقوق بشر در ایران گفت:”با توجه به اینکه رحمت الله ثابت و همسرش پروانه ثابت دچار کهلوت سن هستند در زمان اولیه وزورد ماموران به منزلشان به شدت ترسیده بودند و از آنها خواستار ارائه حکم قضایی برای وزود به منزل و تفتیش منزل شدند و در این میان ماموران با اجبار و تهدید وارد منزل این زوج بهایی شدند و پس از تفتیش منزل برخی لوازم شخصی این زوج بهایی را توقیف کردند.”
این فرد مطلع در ادامه افزود:”به پروانه ثابت و رحمت الله ثابت اعلذام شده که طی روزهای پیش رو به اداره نظارت و پیگیری وزارت اطلاعات در شهر شیراز احضار می شوند.”
تا لحظه تنظیم این خبر، از علت دقیق این تفتیش منزل مشخص نشده است.
پس از انقلاب ۱۳۵۷، وضعیت حقوق شهروندان بهائی در ایران به‌طور گسترده تحت تأثیر سیاست‌های تبعیض‌آمیز و سرکوب سازمان‌یافته قرار گرفته است. در سال‌های نخست پس از انقلاب، صدها شهروند بهائی اعدام یا ناپدید شدند و هزاران نفر از کار، تحصیل و حقوق اجتماعی خود محروم یا مجبور به ترک کشور شدند.
در دهه‌های بعد نیز محدودیت‌ها ادامه یافته و مواردی همچون محرومیت از تحصیل دانشگاهی، محدودیت در اشتغال، پلمب کسب‌وکارها، بازداشت و محکومیت قضایی، تفتیش منازل، مصادره اموال و تخریب اماکن و گورستان‌های بهائیان گزارش شده است.
این اقدامات از سوی نهادهای حقوق بشری به‌عنوان نقض آزادی دین و عقیده و اعمال تبعیض سیستماتیک علیه جامعه بهائی در ایران مستند شده است.
برای دریافت آخرین پست‌ها به ایمیل خود مشترک شوید