•                  
شنبه , ۰۳ اسفند , ۱۳۹۸
شنبه, فوریه 22

بازداشت حسین کریمی سبزوار, فعال کارگری

0
169

حقوق بشر در ایران – روز جاری, “حسین کریمی سبزوار”, راننده اتوبوس شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه که به دلیل فعالیتهای سندیکائی در مجموعه شرکت واحد از کارش اخراج شده بود پس از حضور چندین باره در مقابل ساختمان وزارت کار و اعتراض به اخراجش از کار, توسط ماموران نیروی انتظامی بازداشت شد. 

به گزارش حقوق بشر در ایران بنقل از سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه, امروز یکشنبه ۱۳ مردادماه ۱۳۹۸, “حسین کریمی سبزوار”, راننده اتوبوس شرکت واحد و از اعضای سندیکای شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه که به دلیل فعالیتهای سندیکائی از کار خود در این شرکت اخراج شده بود پس از حضور چندین باره در مقابل ساختمان وزارت کار و اعتراض به اخراجش از کار در شرکت واحد اتوبوسرانی توسط ماموران نیروی انتظامی بازداشت و به کلانتری ۱۰۸ منتقل شد. 

براساس این گزارش, بازداشت این فعال کارگری در حالی صورت گرفت که به وی هیچگونه اتهامی در زمان بازداشت تفهیم نشد!

لازم به ذکر است, روز جاری, “حسین کریمی سبزوار”, به همراه “فرحناز شیری”, از دیگر رانندگان اخراج شده از شرکت واحد اتوبوسرانی به همراه یک دیگر و برای چندمین بار متوالی در مقابل ساختمان وزارت کار و امور اجتماعی حاضر شدند و با در دست داشتن پلاکاردی با مضامین اعتراضی خواهان بازگشت به کار خود شده بودند. 

موج گسترده سرکوب کارگران و فعالان کارگری در سایر عرصه های اجتماعی در شرایطی صورت میگیرد که تعرض همه جانبه به معیشت و زندگی آحاد جامعه روز بروز افزایش یافته و نهادهای امنیتی و قضایی در مقابل هر نوع صدای حق طلبی کارگران و سایر مزدبگیران با برخوردهای امنیتی به سرکوب فعالین عرصه های مختلف اجتماعی می پردازند.

سرکوب فعالان کارگری و بیان اتهامات امنیتی بر علیه این دسته از شهروندان از جمله موارد ناقض حقوق بشر و در راستای سرکوب آزادی بیان و عقیده در ایران است و در اسناد بین المللی حقوق بشر در ماده ۱۹ اعلامیه جهانی و همچنین ماده ۱۹ میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسیمصوب ۱۶ دسامبر ۱۹۶۶ نیز بر آن تاکید شده است. 

همچنین برخورداری افراد از حق دادرسی عادلانه از جمله حقوق سلب نشدنی میباشد که در ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر نیز بر آن تاکید شده است.

سرکوب فعالان کارگری در حالی در ایران رو به گسترش است که در ماده ۲۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر که ایران از امضائ کنندگان این سند معتبر بین المللی می باشد بر محق بودن افراد بر تامین اجتماعی مناسب به لحاظ؛ خوراک, مسکن, پوشاک و برخورداری از خدمات حمایتی اجتماعی در مواقع بیکاری ، بیماری ، نقص اعضا ، بیوگی ، پیری یا در تمام موارد دیگری که به علل خارج از اراده انسان ، وسایل امرار معاش او از بین رفته باشد از شرایط آبرومندانه زندگی برخوردار شود اما برخوردهای قهرآمیز ارگانهای امنیتی و قضائی با کارگران ایران و بیان اتهامات امنیتی بر خواسته های این افراد مصداق بارز نقض حقوق بشر نیز می باشد. 

برگزاری تجمعات اعتراضی بدون حمل سلاح از جمله حقوقی است که در اصل ۲۷ قانون اساسی ایران که حکومت جمهوری اسلامی مدعی عمل به آن را دارد نیز مورد تاکید قرار گرفته است اما تفسیرهای متفاوتی که ارگانهای امنیتی به نفع خود و در جهت ایجاد محدودیت و سرکوب شهروندان در ایران بر قانون اساسی میکنند زمینه این سرکوبها را برخوردهای امنیتی را فراهم میکند. 

پاسخی بگذارید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: