By حقوق بشر در ایران 
https://wp.me/p6xuBy-11Y6
حقوق بشر در ایران ـ امروز چهارشنبه ۱۵مهر ماه ۱۴۰۵، برزو رضایی به اعدام، حبس تعزیری و مجازات تکمیلی محکوم شده است.
به گزارش حقوق بشر در ایران، طی روزهای گذشته، برزو رضایی، اهل استان کرمانشاه و ساکن استان تهران، متهم امنیتی، محبوس در زندان تهران بزرگ، توسط قاضی محمدتقی تقی‌زاده ـ رئیس شعبه ۲۳ دادگاه انقلاب تهران، به اعدام، حبس تعزیری و مجازات تکمیلی محکوم شد.
براساس دادنامه صادره توسط قاضی محمدتقی تقی زاده ـ رئیس شعبه ۲۳ دادگاه انقلاب تهران؛ برزو رضایی، از بابت اتهام «محاربه از طریق همکاری با دولتهای متخاصم به قصد بر هم زدن امنیت کشور» به اعدام محکوم شده است.
مصطفی نیلی، یکی از وکلای برزو رضایی، در گفت و گو با خبرنگار و بسایت امتداد تشریح کرد:برزو رضایی نه در اعتراضات شرکت داشته و نه اقدامات مورد اشاره در پرونده به مرحله اجرا رسیده است. دادگاه موکل من را به‌عنوان متهم ردیف اول در این پرونده با عناوینی چون «اقدام عملیاتی علیه امنیت کشور» و «همکاری با جریان‌های معاند خارجی» مجرم شناخته و حکم اعدام صادر کرد و برای سایر اتهامات انتسابی نیز مجازات‌های حبس و جزای نقدی در نظر گرفته شده است.”
این وکیل دادگستری در ادامه افزود:”دادنامه صادرشده با عدم تناسب شدید میان اقدامات واقعی موکل و حکم اعدام مواجه است. کل ماجرا و تمامی ارتباطات موکل، طبق آنچه صریحاً در متن خود دادنامه آمده، تنها در یک بازه زمانی کوتاه دوماهه، از ۲۲ دی‌ماه تا ۲۶ اسفندماه و زمان دستگیری رخ داده است. در این مدت، برزو رضایی نه در هیچ اعتراضی شرکت داشته و نه حتی موفق به راه‌اندازی دستگاه استارلینک تحویلی شده است.”
به گفته نیلی:”اقدام دیگری که در پرونده به آن استناد شده، برنامه ارسال یک پرچم شیر و خورشید با بالن هلیومی در شب چهارشنبه‌سوری بوده است؛ اقدامی که به گفته وکیل رضایی، به دلیل بازداشت او پیش از موعد، اساساً انجام نشده و به مرحله اجرا نرسیده است. انگیزه ارتباطات موکل با جریان خارج از کشور صرفاً دریافت پول برای تأمین هزینه‌های زندگی بوده است. موکل با فقر و مشکلات شدید مالی مواجه بوده و به‌عنوان تنها سرپرست فرزند پسرش، تحت فشار مالی وارد این ارتباطات شده است. این حکم هنوز قطعی نیست. ما ظرف مهلت ۱۰ روزه دادخواست فرجام‌خواهی خود را به دیوان عالی کشور تسلیم خواهیم کرد.”
لازم به ذکر است، برزو رضایی، پس از دستگیری در اسفند ماه ۱۴۰۴ و انتقال به بازداشتگاه یکی از نهادهای امنیتی در شهر تهران و طی مراحل بازجویی ها و تفهیم اتهام در حالی که با اعمال تبصره ماده ۴۸ آئین دادرسی کیفری از حق انتخاب وکیل و سایر حقوق شهروندی اش محروم شده بود توسط بازپرس شعبه دادسری ناحیه ۳۳ تهران، تفهیم اتهام و به بند عمومی زندان اوین منتقل شد.
این شهروند، در تابستان ۱۴۰۵، به زندان تهران بزرگ منتقل شد.
صدور حکم اعدام برای برزو رضایی، در حالی که وی بنا بر گزارش موجود در جریان بازجویی و تفهیم اتهام از حق انتخاب وکیل محروم بوده، با الزامات دادرسی عادلانه و حق دفاع مؤثر در تعارض است.
حق برخورداری از محاکمه عادلانه و علنی و رسیدگی مستقل و بی‌طرفانه، از اصول بنیادین مقرر در ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر و مواد ۱۴ و ۱۵ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی است.
همچنین محرومیت متهم از دسترسی به وکیل منتخب در مراحل اولیه پرونده، حق دفاع و اصل برابری سلاح‌ها در دادرسی را مخدوش می‌کند.
مطابق ماده ۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر، بازداشت و حبس خودسرانه ممنوع است و بر اساس ماده ۱۴ میثاق، هر متهم از حق برخورداری از تضمین‌های لازم برای دفاع از خود برخوردار است.
اعمال مجازات اعدام نیز، با توجه به ماهیت برگشت‌ناپذیر آن، مستلزم رعایت دقیق تمامی تضمین‌های دادرسی عادلانه و احراز مسئولیت کیفری بر مبنای یک رسیدگی منصفانه است.
برای دریافت آخرین پست‌ها به ایمیل خود مشترک شوید