گزارشی از وضعیت مظاهر حیدری، درویش گنابادی و متهم سیاسی

حقوق بشر در ایران ـ امروز جمعه ۲۲تیر ماه ۱۴۰۳، مظاهر حیدری، درویش گنتابادی از حقوق اولیه یک متهم محروم است. 

به گزارش حقوق بشر در ایران، طی روزهای اخیر، مظاهر حیدری، درویش گنابادی، متهم سیاسی ـ عقیدتی محبوس در زندان شهرکرد، بر اثر تداوم اعتصاب غذا و ابتلا به بیماری چسبندگی و خونریزی روده، بصورت اورژانسی به بیمارستان هاجر شهرکرد، منتقل و پس از مدتی کوتاه به آن زندان بازگردانده شد. 

به نقل از یک فرد مطلع در گفتگو با گزارشگر حقوق بشر در ایران:”پس از آنکه مظاهر حیدری، به علت محاکمه، صدور و بالاغ حکم حبس غیرقانونی و ناعادلانه اش، اعلام اتتصاب غذا کرد در تاریخ ۱۳ و ۱۴ تیر ماه ۱۴۰۳، از زندذان شهرکرد به بیمارستان هاجر شهرکدر منتقل شد و پزشکان اعلام کردند که بر اثر اعتصاب غذای خسک بافت روده اش دچار چسبندگی و تحریک شده که خونریزی کرده است و پس از انجام بخشی از مراحل درمانی به زندان بازگردانده شد. تنها خواسته آقای حیدری، احترام به حقوق انسانی اش بعنوان یک متهم، دسترسی به وکیل مورد نظر خودش، عدم سناریوسازی ضابط امنیتی و قضایی پرونده اش است.” 

لازم به اشاره است، مظاهر حیدری، در تاریخ ۴ تیر ماه ۱۴۰۳، در پی ابلاغ حکم حبس تعزیری اش در زندان شهرکرد اعتصاب غذا کرد و با انتشار یک فایل صوتی به تشریح روند دادرسی و علت اعتصاب غذای خود پرداخت. 

مظاهر حیدری، در مراحل دادرسی، توسط قاضی محمدرضا بلالیان ـ رئیس شعبه اول دادگاه انقلاب شهرکرد، بصورت غیابی و در حالی که از حق دسترسی به وکیل مورد نظر خود به پرونده اش، محروم شده بود در روند کاملا ناعادلانه، محاکمه و در تاریخ ۲۲ خرداد ماه ۱۴۰۳، به علت انتشار چند عکس در فضای مجازی با اتهام «اجتماع و تبانی به قصد بر هم زدن امنیت داخلی / خارجی» و «فعالیت تبلیغی علیه نظام» به ۳۲ ماه و ۸ ماه حبس تعزیری محکوم شد. 

این درویش گنابادی، در تاریخ ۱۹ خرداد ماه ۱۴۰۳، توسط نیروهای امنیتی در شهرکرد، بازداشت و پس از انتقال به بازداشتگاه یکی از نهادهای امنیتی استان چهارمحال و بختیاری و طی مراحل بازجویی ها به علت «انتشار تصاویری در فضای مجازی» تفهیم اتهام و به زندان شهرکرد منتقل شد. 

با آغاز مراحل دادرسی، در تاریخ ۲۲ خرداد ماه ۱۴۰۳، مظاهر حیدری، توسط قاشی شعبه اول دادگاه انقلاب شهرکرد، در حالی که از حق انتخاب و وکیل و سایر حقوق شهروندی خود بعنوان یک متهم، محروم شده بود از بابت اتهام «اجتماع و تبانی به قصد بر هم زدن امنیت داخلی / خارجی» محاکمه شد. 

 مظاهر حیدری، پیشتر هم در تاریخ ۱۴ دی ماه ۱۴۰۱، در جریان برگزاری اعتراضات سراسری در شهرکرد از سوی نیروهای امنیتی بازداشت و پس از طی مراحل بازجویی به زندان آن شهرستان منتقل و در تاریخ ۱ اسفند ماه ۱۴۰۱، از زندان شهرکرد بطور مشروط آزاد شده بود.

زندانیان محبوس در زندانهای ایران با کلکسیونی از موارد گسترده نقض حقوق بشر دست و پنجه نرم میکنند. از یک سو محرومیت آنها از حق دادرسی عادلانه که ناقض ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر است و از سوی دیگر بیماریها و آسیب های جسمی و روحی گوناگون که اکثر این بیماریها از زمانی که این افراد در زندان محبوس شدند با آنها دست به گربیان شده و از سوی دیگر هم پرونده سازی های گسترده که مسئولان قضائی و امنیتی در زندانهای ایران از آن بعنوان یک اهرم فشار برای سرکوب و ارعاب بر زندانیان سیاسی و امنیتی وارد می کنند مورد استفاده قرار گرفته است. 

Please follow and like us: