By حقوق بشر در ایران 
https://wp.me/p6xuBy-FzM
حقوق بشر در ایران ـ امروز شنبه ۳۰دی ماه ۱۴۰۲، از مجموع ۱۴ تالاب در استان فارس فقط ۷ تالاب به مقدار کمی آب دارند و ۷ تالاب دیگر به کلی خشک شدند.
به گزارش حقوق بشر در ایران به نقل از تسنیم، امروز شنبه ۳۰ دی ماه ۱۴۰۲، عطا پورشیرزاد، مدیرکل حفاظت محیط زیست استان فارس از وجود ۱۴ تالاب در آن استان خبر داد و در ادامه نیز از خشکی ۶ تالاب از جمله تالاب بختگان سخن گفت تائید کرد که کارکرد اکولوژیک تالاب بختگان، به حداقل رسیده است. کاهش بارش باران، برداشت های بی رویه آب از سفره های زیرزمینی و عدم تخصیص حق آبه تالابها توسط وزارت نیرو از حمله علل خشکی این تالابها است. تالابها سرمایههای آبی و مایه حیات و آبادی و زندگیاند؛ تالابها از ظرفیتهای بینظیر استان فارس هستند؛ البته اگر آب داشته باشند و آبادی؛ ولی سالهاست که این سرمایههای آبی و آبادی و زیبایی و حیاتبخش به دلایل متعددی بیآب و بیرمق شدهاند؛ خشک و بیجان شدهاند و گاهی که از شدت خشکی و بیآبی دچار عطشِ بسیار شده، دست به خودسوزی میزنند و به بستری خشک و سوزان با گداختههای آتش تبدیل میشوند.
مدیرکل حفاظت محیط زیست استان فارس ضمن اعلام اینکه از مجموع ۱۴ تالاب فقط ۵ تالاب طشت، کمجان، بختگان، پریشان و ارژن، عضو کنوانسیون بینالمللی رامسر هستند تشریح کرد:”این خشکی، حاصل حفر بیشمار چاههای مجاز و غیرمجاز و برداشت بیحسابِ آب از سفرههای زیرزمینی است.”
وی همچنین افزود:”تقریبا در دو دهه اخیر آمار بارندگی فارس کمتر از حد نرمال بوده که این امر موجب خشکی گسترده در سطح استان شده است. طبیعی است که رودخانههای دائمی و تالابهای فارس نیز از اثرات این بیبارشی در امان نماندهاند، به نحوی که تقریبا همه تالابهای استان یا به کلی خشک شدهاند یا آسیبهای شدیدی به آنها وارد شده است.”
پورشیرزاد یادآور شد:”از این ۱۴ تالاب، شش تالاب در حال حاضر به طور کامل خشک هستند. دو تالاب از شش تالاب خشک شده یعنی پریشان و کافتر که روزگاری از تالابهای آب شیرین و منشاء حیات و رونق منطقه بودند، بهشدت خشک شدهاند؛ به گونهای که در شرایط موجود و با مدیریتهای سرزمینی فعلی نمیتوان به احیا و حیات دوباره آنها امید داشت.”
مدیرکل حفاظت محیط زیست استان در تشریح وضعیت اسفبار پریشان گفت: بیش از ۵۰ میلیون مترمکعب زیر بستر این تالاب خالی شده و فرونشستها در جای جای پریشان در حال رخ دادن است.
پورشیرزاد با بیان اینکه سه برم از تالاب هفت برم بهطور حداقلی آبدار است، خاطرنشان کرد:”برم شور و برم فیروز هم با وسعت کمی که دارند، آبدار هستند.”
وی درباره مهارلو نیز گفت:”این تالاب سطحی حدود ۱۵ تا ۲۰ درصد آب دارد، اما آلوده به انواع آلودگیهاست، ولی با توجه به کارکردهای تالاب مهارلو همین میزان آب هم غنیمت است.”
به گفته پورشیرزاد، کمجان و ارژن اندک نم و رطوبتی دارند و طشک و هیرم در سطوحی محدود آبگیری شدهاند.
مدیرکل حفاظت محیط زیست فارس درخصوص رهاسازی حقآبه تالابها گفت:”در بالادست تالابهای طشک و بختگان و کمجان سدهای سه گانه درودزن، سیوند و ملاصدرا احداث شده است. طبق قانون وزارت نیرو باید حقآبه تالابهای یاد شده را در محاسبات مربوط به منابع و مصارف و تخصیص خود لحاظ کرده و آن را به سمت تالابها رهاسازی کند، اما در عمل از این وظیفه ذاتی خود سهوی یا عمدی چشمپوشی کرده است.”
پورشیرزاد افزود:”با همه مکاتبات و پیگیریهایی که در سالهای اخیر صورت گرفته است، فقط در سالهای ۹۸ و ۹۹ درمجموع حدود ۱۰۰ میلیون مترمکعب بهعنوان حقآبه تالاب رهاسازی شده که آن هم به دلیل نبود حفاظت در مسیر، به طور کامل به تالابها نرسیده است. در سال آبی جاری نیز باوجود اینکه مکاتبات متعددی انجام و درخواستهای مکرر شد تاکنون هیچگونه حجم یا تاریخ رهاسازی مشخصی از سوی شرکت آب منطقهای اعلام نشده است.”
مسئول ارشد محیط زیست فارس با گلایه گفت:”متأسفانه در عین ناباوری شاهد بودیم که در کارگروه آب کشاورزی، حدود ۹۰ میلیون مترمکعب آب برای مصرف کشاورزی آن هم برای خاک، رهاسازی شد و از آنجا که با اولویتبندیهای قانونی تعارض داشت، مراتب اعتراض اعلام شد، ولی اثربخش نبود. به عبارتی در این سال بشدت خشک ۹۰ میلیون مترمکعب آب باکیفیت و حیاتی صرف چیزی شد که هیچ عایدی خاصی ندارد و بدیهی است این نوع مدیریت منابع آب برای اقلیم کشور و استان خشکی، چون فارس از سم مهلکتر خواهد بود.”
پورشیرزاد یادآور شد:”پنج تالاب از تالابهای فارس در دو عنوان در کنوانسیون رامسر ثبت شده که شامل تالابهای پریشان و ارژن در غرب استان و تالابهای طشک، بختگان و کمجان در شرق استان است. در حال حاضر تالاب پریشان کاملاً خشک است و کارکردهای اکولوژیک خود را از دست داده است. تالاب ارژن باوجود همه فشارها بخش عمدهای از کارکردهای خود را دارد. تالاب طشک به واسطه وجود چشمه گمبان حیات نسبی دارد. تالاب بختگان نیز کاملاً خشک است و کارکرد اکولوژیک آن به حداقل رسیده است. در این میان فقط وضع تالاب کمجان کمی رضایتبخش است، زیرا به واسطه حفاظت و اقدامات احیایی احیاءکنندگان و جوامع محلی و هدایتها و راهبریها و مدیریت بخش دولتی به نقش اساسی و اکولوژیکی خود بازگشته و کارکردهای خود را دارد.”
عدم به کارگیری افراد متخصص در مبحث آب در ایران و مدیریت غلط بر منابع آبهای زیرزمینی و برداشتهای بی رویه علاوه بر آسیبهایی به خاک که منجر به گسترش فرونشیت های وسیع در دشتهای ایران شده از سوی دیگر منجر به کاهش میزان آب ذخیره شده است.
همچنین در هدف پانزدهم سند ۲۰۳۰ یونسکو، به صراحت بر حفاظت، بازیابی و ترویج استفاده پایدار از اکوسیستم های زمینی، مدیریت پایدار جنگل ها، مبارزه با بیابان زایی، متوقف و معکوس نمودن فرسایش زمین و توقف از بین بردن تنوع زیستی تاکید شده است.
برای دریافت آخرین پستها به ایمیل خود مشترک شوید