By حقوق بشر در ایران 
https://wp.me/p6xuBy-Q4Q
حقوق بشر در ایران ـ امروز یکشنبه ۳۰دی ماه ۱۴۰۳، مختار ابراهیمی، زندانی سیاسی از حقوق اولیه یک زندانی سیاسی محروم است.
به گزارش حقوق بشر در ایران، امروز یکشنبه ۳۰ دی ماه ۱۴۰۳، مختار ابراهیمی، فعال ملی مدنی و زندانی سیاسی محبوس در زندان شهرستان مراغه از توابع استان آذربایجان شرقی، در حالی دوران حبس تعزیری خود را سپری می کند که از حق استفاده از آزادی مشروط محروم و در اعتصاب غذا بسر می برد. این زندانی سیاسی در حال سپری کردن دوران حبس ۱ ساله خود است.
به نقل از یک فرد مطلع در گفتگو با گزارشگر حقوق بشر در ایران:”آقای ابراهیمی، چندی پیش، درخواستی را برای استفاده از حق آزادی مشروط به دادستانی شهرستان مراغه ارائه کرده بود اما در پی مخالفت دادستان و اداره اطلاعات شهرستان مراغه با آزادی مشروط، این زندانی سیاسی از حق خود محروم و آزادی وی منوط به سپردن تعهد شده و در پی امتناع این زندانی سیاسی از امضا آن تعهدنامه و اعلام اعتصاب غذا مسئولان زندان مراغه وی را به سلول انفرادی منتقل کردند.”
این فرد مطلع در ادامه خاطرنشان کرد:”مخالفت با آزادی مشروط مختار ابراهیمی در حالی است که این زندانی سیاسی از بیماری کلیه در رنج است و حتی از حق درمان و اعزام به مرکز درمانی تخصصی خارج از زندان هم محروم شده است.”
پیشتر هم در تاریخ ۳ دی ماه ۱۴۰۳، حقوق بشر در ایران، با انتشار گزارشی به شرح بیماری و وضعیت جسمانی این زندانی سیاسی پرداخته بود.
این فعال ملی مدنی، از تاریخ ۲۵ بهمن ماه ۱۴۰۲، در حال سپری کردن حبس تعزیری ۱ ساله خود در زندان شهرستان مراغه است و در پی ابتلا به بیماری کلیه و مخالفت دادستان و ضابط امنیتی پرونده اش، از حق اعزام به مرکز درمانی تخصصی خارج از زندان و هرگونه رسیدگی پزشکی محروم شده بود.
مختار ابراهیمی، در مرحله بدوی توسط قاضی مختاری ـ رئیس شعبه اول دادگاه انقلاب مراغه از بابت اتهامات «تشکیل دسته و گروه علیه نظام» و «عضویت در کانالهای و گروههای معاند نظام» به تحمل ۱۰ سال حبس تعزیری محکوم شد و در پی اعتراض و ارجاع پرونده این فعال ملی مدنی به شعبه ۲ دادگاه تجدیدنظر استان آذربایجان شرقی، پس از تبرئه از اتهام «تشکیل دسته و گروه علیه نظام» و تغییر عنوان اتهامی وی به اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام» به تحمل ۱ سال حبس تعزیری محکوم و پس از قطعی شدن این حکم مختار ابراهیمی برای سپری کردن دوران حبس خود، احضار شده بود.
این فعال ملی مدنی، در تاریخ ۵ شهریور ماه ۱۴۰۱ در شهرستان مراغه از توابع استان آذربایجان شرقی، توسط نیروهای امنیتی بازداشت و پس از انتقال به بازداشتگاه یکی از ارگانهای امنیتی و طی مراحل بازجویی ها و تفهیم اتهام به زندان شهرستان مراغه، منتقل و پس از مدتی با قید وثیقه آزاد شده بود.
بین ۱۶ تا ۲۵ درصد جمعیت ایران ترک زبان هستند که اغلب آنان در استانهای آذربایجان شرقی و غربی، اردبیل و زنجان سکونت دارند. برخی از این شهروندان برخورد حاکمیت با شهروندان ترک زبان را توام با تبعیض میدانند و منع تدریس زبانهای غیر فارسی در مدارس را یکی از برجسته ترین موارد تبعیض می دانند که همواره با اعتراض بخشی از فعالان مدنی این مناطق روبرو بوده است.
زندانیان محبوس در زندانهای ایران با کلکسیونی از موارد گسترده نقض حقوق بشر دست و پنجه نرم میکنند. از یک سو محرومیت آنها از حق دادرسی عادلانه که ناقض ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر است و از سوی دیگر بیماریها و آسیب های جسمی و روحی گوناگون که اکثر این بیماریها از زمانی که این افراد در زندان محبوس شدند با آنها دست به گربیان شده و از سوی دیگر هم پرونده سازی های گسترده که مسئولان قضائی و امنیتی در زندانهای ایران از آن بعنوان یک اهرم فشار برای سرکوب و ارعاب بر زندانیان سیاسی و امنیتی وارد می کنند مورد استفاده قرار گرفته است.
برای دریافت آخرین پستها به ایمیل خود مشترک شوید