احکام اعدام دستکم ۲زندانی متهم به جرائم موادمخدر در زندان لنگرود قم اجرا شد

لینک کوتاه این مطلب:
https://wp.me/p6xuBy-i7i

حقوق بشر در ایران – سحرگاه چهارشنبه ۲۳ بهمن ماه ۱۳۹۸, احکام اعدام ۲ زندانی متهم به جرائم مواد مخدر, محبوس در زندان مرکزی « لنگرود » قم, که پیش از این احکام آنها از سوی دیوان عالی کشور تائید شده بود به اجرا در آمد.

به گزارش حقوق بشر در ایران بنقل از سازمان حقوق بشر ایران, سحرگاه چهارشنبه ۲۳ بهمن ماه ۱۳۹۸, نعیم زواره و علی دادخواه, دو زندانی در ۱ پرونده مشترک از بابت اتهامات مرتبط با جرائم موادمخدر که توسط دادگاه و دیوان عالی کشور به اعدام محکوم شده بودند احکام آنها به اجرا در آمد. در این پرونده ۱ متهم دیگر هم بوده که وی در مراحل دادرسی به تحمل ۱۱ سال حبس تعزیری محکوم شد.

بنقل از یک منبع مطلع: “نعیم زواره و علی دادخواه, در سال ۱۳۹۵, در یک پرونده مشترک و به همراه ۱ نفر دیگر با اتهام حمل و نگهداری موادمخدر بازداشت شدند که با آغاز روند دادرسی نعیم زواره و علی دادخواه اعدام محکوم شدند و متهم ردیف سوم این پرونده هم به تحمل ۱۱ سال حبس تعزیری محکوم شد”.

براساس آمارهای منتشره از سوی سازمانهای مدافع حقوق بشر در سال ۲۰۱۹ میلادی دستکم ۳۰ زندانی از بابت اتهامات مرتبط با جرائم موادمخدر اعدام شدند.

بنا بر گزارش نهادهای بین‌المللی حقوق بشر، ایران به تناسب سرانه جمعیت و میزان اعدام، رتبه نخست اعدام شهروندان خود در دنیا را دارد.

با توجه به اسناد بین المللی حقوق بشر و همچنین ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر هیچ فردی نباید مورد رفتاری قرار بگیرد که منجر به تنزل مقام انسانی وی بشود.

براساس آمارهای منتشره از سوی سازمانهای مدافع حقوق بشر ایران از جمله کشورهایی است که دارای سرانه اعدام بسیار زیادی است و در رتبه جهانی ایران بعد از چین بالاترین تعداد اعدامهای سالیانه را دارا می باشد.

در تاریخ ۲۹ بهمن ماه ۱۳۹۸, سازمان عفو بین الملل, با انتشار گزارشی که به تفسیر موارد نقض حقوق بشر در ایران پرداخته بود در بخشی از این گزارش پیرامون صدور و اجرای احکام اعدام اعلام کرد: “حکم اعدام همچنان برای اعمالی در نظر گرفته شد که در قوانین بین المللی حقوق بشر مجاز به شمار میروند، اعمالی که از جمله شامل رابطه جنسی افراد همجنس با رضایت متقابل و روابط جنسی خارج از چارچوب زناشویی می شد؛ صدور حکم اعدام همچنین برای جرایمی از قبیل « توهین به پیامبر اسلام », « محاربه » و « افساد فی الارض », ادامه یافت که تعریف بسیار مبهمی دارند”.