By حقوق بشر در ایران 
https://wp.me/p6xuBy-laO
حقوق بشر در ایران – امروز جمعه ۳ مرداد ماه ۱۳۹۹, زندانیان سیاسی محبوس در تیپ ۵ اندرزگاه ۱۰ زندان تهران بزرگ در نامه ای سرگشاده به شرح مشکلات و فشارهای روحی و روانی که در این زندان با آن دست به گریبان هستند پرداختند. این زندانیان سیاسی که اکثر آنها از بازداشت شدگان اعتراضات آبان و دی ماه ۱۳۹۸ هستند بنا به دستور مسئولان زندان تهران بزرگ طی روزهای گذشته بدون رعایت اصل تفکیک جرائم در میان سایر تیپهای زندان تهران بزرگ در حال جابه جا شدن هستند.
به گزارش حقوق بشر در ایران, روز پنجشنبه ۲ مرداد ماه ۱۳۹۹, مسئولان زندان تهران بزرگ در ادامه اعمال فشار و گسترش سرکوب و شکنجه در تیپ های این زندان و نقض آشکار قوانین حقوق بشر و اصل تفکیک جرائم در حال ادغام زندانیان سیاسی محبوس در تیپ ۵ بند ۱۰ که آن را اندرزگاه ۱۰ نامگذاری کردند در میان سایر تیپهای این زندان که محل نگهداری زندانیان جرائم خشن از قبیل قتل, درگیری مسلحانه و سایر جرائم غیر مرتب با فعالیتهای سیاسی و مدنی است بدون رعایت اصل تفکیک جرائم هستند.
انتقال این زندانیان سیاسی که اکثر آنها از بازداشت شدگان اعتراضات آبان و دی ماه ۱۳۹۸ هستند در حالی به تیپهای دیگر زندان تهران بزرگ در جریان است که علاوه بر نقض اصل تفکیک جرائم ضریب درگیری و گسترش خشونت را در میان زندانیان در سایه ادغام زندانیان سیاسی و با زندانیان جرائم خشن از قبیل قتل, سرقت مسلحانه و سایر جرائم غیر سیاسی بیش از پیش افزایش می دهد.
براساس تحقیقات میدانی صورت گرفته توسط حقوق بشر در ایران, این نقل و انتقال به دستور ازاجی, از مسئولان ارشد زندان تهران بزرگ برای پنهان کردن وخامت وضعیت نگهداری و شکنجه زندانیان سیاسی محبوس در این تیپ از زندان تهران بزرگ در حال انجام است و زندانیان حق انتقال وسائل زندگی از قبیل یخچال, تلویزیون, فرش و سایر اقلامی که با هزینه شخصی خود خریداری کردند هم ندارند و باید آن را در تیپ ۵ رها کنند و فرمی برای وقف این وسائل به زندان تهران بزرگ را پُر کنند.
زندانیان سیاسی محبوس در این تیپ از زندان تهران با انتشار نامه ای سرگشاده به شرح مشکلات خود پرداختند.
متن نامه مذکور جهت انتشار در اختیار حقوق بشر در ایران قرار گرفته که در ادامه می آید.
“تبعیض و نقض اندک حقوق مانده از زندان، شکنجه ضربدر شکنجه
درود بر مردم آزادی خواه، درود به تمام آنان که با شکنجه، خشونت، تبعیض و بی عدالتی مخالف هستند.
نویسندگان این متن از هم نوعان شما هستند که یه دلیل اعتراض به گرانی و اوضاع نابسامان اقتصاد و سیاست در آبان ۱۳۹۸ و گروهی دیگر عزیزانی که پس از فاجعه اصابت موشک با هواپیما در دی ماه ۱۳۹۸ برای هم نوعان خود سوگواری کردند به جرم شمع روشن کردن و هم دردی با خانوادههایی که با جگر گوشههایشان در هواپیما جان باختند حبس را تحمل میکنند.
طی این چند ماه علاوه بر دشواریهای محبس، دشواریهای دیگری چون تبعیض بین زندانیان و محرومیت از اندک حقوقمان را تحمل کردهایم هر چه میگذرد شکنجهها و دردهایمان افزوده میشود ما هیچ وقت به همبندی هایمان به چشم عادی نگاه نمیکنیم هرگز نمیگوییم ما زندانی سیاسی، شما زندانی مالی، میگوییم ما انسان هستیم و شما هم انسان مثل ما گرچه با اکثر همبندی ها روابط خوبی داریم و تلاش بر همزیستی مسالمت آمیز است اما متاسفانه برخی از اختلاف گران متصل به حکومت همواره در اندیشه برتری جویی بودهاند آنها با پرداخت رشوه به تعدادی از مسئولان حفاظت اطلاعات زندان و مسئولان زندان امکانات بهتر و بیشتری را کسب کردند البته که تمام مشکلات در انحصارطلبی و احتکار اجناس خلاصه نمیشود.
روز چهارشنبه, سیا منصوری رئیس بند گفت: “آقای ازاجی دستور داده زندانیان سیاسی بین بندهای مختلف پخش شوند و این در حالی است که ما با دشواری فراوان که خانوادههایمان دارند اندک لوازمی را تهیه کردهایم. اما نکته حائز اهمیت این است که حین انتقال بسیاری از آنها را نمیتوانیم با خود به همراه ببریم چون در حین انتقال تخریب میشوند.
پولهایمان را روی هم گذاشتیم یخچال و تلویزیون خریداری کردیم به ما گفتند باید فرم وقف و اهدا لوازم به زندان را پر کنید در غیر این صورت لوازم به شما تحویل داده نمیشود تعداد زیادی از ما نان آور و سرپرست خانواده هستیم. کارگر و دانشجو هستیم و قطعا مثل اختلاس گران متصل به حاکمیت خریداری مجدد تلویزیون، یخچال و دیگر لوازم برای ما مقدور نیست.
برخی از جابجایی ها و انتقال و تبعید در زندان تنبیهی و برخی دیگر جز سیاستهای سازمان زندانها، دادستان، قوه قضاییه، اطلاعات سپاه و وزارت اطلاعات است برای مثال وقتی از آبان یا دی ماه ۱۳۹۸, مردم را روی زمین یا آسمان کشتند من و هم بندیهایمان بیانیهای در اعتراض به کشتار مردم نوشتیم و گفتیم مردم حق دارند اعتراض کنند و مردم نیاید بکشید اما بجای قاتلها ما را که یه قتل اعتراض کردیم تنبیه کردند و من به عنوان شخصی که دیگران تحریک به نوشتن بیانیه کرد به زندان تهران بزرگ تبعید شدم برخی انتقالها هم جز سیاستهاست برای مثال سال گذشته گفتند تمام محکومان باید از اوین به تهران بزرگ منتقل شوند اما حقیقت این است که تمام محکومان به این زندان منتقل نشدند و باز هم تعدادی نور چشمی از متخلفین متصل در اوین ماندند با اینکه تمام آنها هم محکوم هستند.
بارها از مشکلاتمان برای مسئولان زندان, سازمان زندانها و سایر مسئولان قضایی نامه نوشتیم. حتی راهکار برای جلوگیری از معتاد شدن جوانها و نجات آنها ارائه کردیم اما در کوتاه مدت برای جلوگیری از تشدید فاجعه باید جوانهای سالم را از معتادها جدا کرد زیرا معتاد برای تامین مخارج خرید مواد مخدر مجبور است افراد دیگر را نیز آلوده کند و البته شوربختانه تعدادی از این جوانها هم این چند ماه اخیر از آبان تا کنون معتاد شدهاند در آخر لازم است توضیح در مورد تفاوت بین زندانیهایی که تمام آنها را به عنوان زندانیهای مالی میشناسیم ارائه کنم من زندانیان مالی را ذهنم به ۲ گروه تقسیم میکنم که گروه اول قربانی هستند افرادی که به دلیل گرفتاری و مشکلات معیشتی و اقتصادی، خواسته یا ناخواسته مرتکب جرمی شدند و البته که برخی از آنها مثل عزیزانی که برای ناتوانی در پرداخت نفقه با مهریه در زندان هستند را هرگز مجرم نمیخوانم اما گروه دوم را که حتی متهمین گروه اول از آنها بی آزار هستند را متخلفین متصل مینامیم ما خواهان تبعیض نیستیم و حتی با تبعیض مبارزه میکنیم اما آنها یعنی متخلفان متصل به حاکمیت باعث تبعیض میشوند در یک بند زندانیها کف راهرو میخوابند و شبها با دمپایی کثیف از روی آنها عبور میکنند اما یکی مثل مهدی شمس معروف به جعبه سیاه بابک زنجانی تنها با دو خدمتکار در یک اتاق بزرگ در زندان اوین که آب و هوا خوبی دارد و مثل اینجا کویر و جهنم وار نیست محکومیتش را تحمل میکند و به مرخصیهای طولانی مدت میرود در حالی که افرادی مثل آرش صادقی که هرگز مجرم نیستند حتی از یک روز درمانی محروم بودند متخلفین متصل در اتاقهای خود دیگران را راه نمیدهند در حالی خیلیها کف خواب یا کریدور خواب هستند آنها اجازه نمیدهند زندانیهای دیگر از تختهایشان استفاده کنند حتی به دیگران توهین میکنند و آنها را کارتن خواب مینامند و کسی به آنها کاری ندارد زیرا خرج ماموران، ناهار، شام و هدایای آنها را میدهند وقت انتقال سراسری زندانیان از اوین به تهران بزرگ آنها را منتقل نکردند. یا چند ماه بدبختی این بندهای خالی و کثیف توسط زندانیهای ستم دیده با پول کارگری تعمیر و آباد شد آنها را به اینجا فرستادند زندانیهای سیاسی برای بندها سقف کاذب زدند که وقتی موش روی فنس سقفها میدود فضله اش روی سر و غذای آنها نیافتد با هزار سختی، اعتصاب و مذاکره چند کتاب شابک وارد کردیم درها را تمیز کردیم از اندک پولی که برایمان مانده بود فرش و برخی دیگر از اقلام مورد نیاز و خریدیم و باز هم انتقال و جابجایی ادامه دارد.
زندانیان سیاسی تیپ ۵, اندرزگاه ۱۰ زندان تهران بزرگ / ۲ مرداد ماه ۱۳۹۹”
Subscribe to get the latest posts sent to your email.