By حقوق بشر در ایران 
https://wp.me/p6xuBy-LaR
حقوق بشر در ایران ـ امروز چهارشنبه ۲۷تیر ماه ۱۴۰۳، مریم جلال حسینی و فاطمه (مژگان) تدریسی، از حقوق اولیه یک زندانی محروم هستند.
به گزارش حقوق بشر در ایران، امروز چهارشنبه ۲۷ تیر ماه ۱۴۰۳، فاطمه (مژگان) تدریسی و مریم جلال حسینی، دو زندانی سیاسی محبوس در زندان کچویی کرج مرکز استان البرز، در حالی دوران حبس تعزیری خو د را سپری می کنند که از حق اعزام به مرخصی محروم هستند.
به نقل از یک فرد مطلع از وضعیت این ۲ زندانی سیاسی در گفتگو با گزارشگر حقوق بشر در ایران:”چندی پیش، به این دو زندانی سیاسی اعلام شد که در پی مخالفت دادستان و ضابط امنیتی پرونده آنها از حق مرخصی محروم هستند و مریم جلاحسینی به همراه مژگان تدریسی در اعتراض به این محرومیت اعتصاب کردند و در تاریخ ۲۲ تیر ماه ۱۴۰۳، مریم جلا حسینی، پس از وخامت وضعیت جسمانی و اعزام به بهداری به اعتصاب غذای خود پایان داد و مژگان تدریسی هم در ۲۴ تیر ماه، در پی وخامت حال و انتقال به بهداری زندان به اعتصاب غذای خود پایان داد اما این دو زندانی سیاسی همچنان از حق مرخصی محروم هستند.”
این دو فعال مدنی، پس از محاکمه در دی ماه ۱۴۰۲، توسط موسی آصف الحسینی ـ رئیس شعبه ۲ دادگاه انقلاب کرج، از بابت اتهامات (اغوا و تحریک مردم به جنگ و کشتار با یکدیگر به قصد برهم زدن امنیت کشور)، (فعالیت تبلیغی علیه نظام در فضای مجازی از طریق انتشار مطالب)، (توهین به رهبری در فضای مجازی) و (تشکیل گروه و دسته به قصد بر هم زدن امنیت کشور) هر یک به تحمل ۷ سال حبس تعزیری، ۲ سال تبعید به استان ایلام و ۲ سال منع خروج از کشور و ابطال گذرنامه، محکوم شدند.
جلسه دادرسی به اتهامات مریم جلال حسینی و فاطمه(مژگان) تدریسی، در تاریخ ۱۳ دی ماه ۱۴۰۲، توسط موسی آصف الحسینی ـ قاضی شعبه اول دادگاه انقلاب کرج، برگزار شده بود.
فاطمه (مژگان) تدریسی، در تاریخ ۱۹ اردیبهشت ماه ۱۴۰۲، توسط نیروهای امنیتی در میدان بهارستان، تهران، بازداشت و پس از انتقال به شعبه بازپرسی در دادسرای ناحیه ۳۳ تهران، و صدور قرار بازداشت سپس به زندان قرچک ورامین، منتقل و بیشتر دوران بازداشت خود را در بلاتکلیفی بسر برد و در تاریخ ۱۴ تیر ماه ۱۴۰۲، با تودیع قرار وثیقه آزاد شد.
مریم جلال حسینی هم در تاریخ ۱۹ اردیبهشت ماه ۱۴۰۲، در جریان برگزاری اعتراضات سراسری فرهنگیان، در تهران، توسط ماموران امنیتی، بازداشت و پس از انتقال به مقر پلیس امنیت و طی مراحل بازجویی به زندان قرچک ورامین منتقل و در وضعیت بلاتکلیف بسر برده بود در تاریخ ۲۲ خرداد ماه ۱۴۰۲، با تودیع وثیقه از زندان قرچک ورامین آزاد شد اما مجددا توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به زندان کچویی کرج، منتقل شد.
مریم جلال حسینی، پیش از این هم به سبب فعالیتهای مسالمت آمیز خود توسط ماموران امنیتی در تهران، بازداشت و پس از مدتی آزاد شده بود.
زندانیان محبوس در زندانهای ایران با کلکسیونی از موارد گسترده نقض حقوق بشر دست و پنجه نرم میکنند. از یک سو محرومیت آنها از حق دادرسی عادلانه که ناقض ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر است و از سوی دیگر بیماریها و آسیب های جسمی و روحی گوناگون که اکثر این بیماریها از زمانی که این افراد در زندان محبوس شدند با آنها دست به گربیان شده و از سوی دیگر هم پرونده سازی های گسترده که مسئولان قضائی و امنیتی در زندانهای ایران از آن بعنوان یک اهرم فشار برای سرکوب و ارعاب بر زندانیان سیاسی و امنیتی وارد می کنند مورد استفاده قرار گرفته است.
برای دریافت آخرین پستها به ایمیل خود مشترک شوید