By حقوق بشر در ایران 
https://wp.me/p6xuBy-NDN
حقوق بشر در ایران ـ امروز سه شنبه ۱ آبان ۱۴۰۳، پیام باستانی پاریزی، زندانی سیاسی در حال تحمل دوران حبس خود است.
به گزارش حقوق بشر در ایران، امروز سه شنبه ۱ آبان ماه ۱۴۰۳، پیام باستانی پاریزی، فعال مدنی و زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین، در پی محرومیت از حق دسترسی به خدمات درمانی با کیفیت از رسیدگی پزشکی محروم شده است.
یک فرد مطلع از وضعیت این زندانی سیاسی به گزارشگر حقوق بشر در ایران گفت:”آقای باستانی با توجه به سابقه بیماری ریوی پیشتر چند مرحله به بهداری زندان مراجعه کرده و از سوی دیگر با توجه به مشکلات اعصاب و روان نیازمند در نظر گرفتن اقدامات درمانی جدی از سوی مسئولان قضایی و زندان اوین است، اما از حق اعزام به مرکز درمانی خارج از زندان در پی مخالفت دادستان تهران و ضابط امنیتی پرونده اش محروم شده است.”
لازم به ذکر است، پیام باستانی، پاریزی، در تاریخ ۱۸ دی ماه ۱۴۰۲، توسط قاضی ایمان افشاری ـ رئیس شعبه ۲۶دادگاه انقلاب تهران، از بابت«اجتماع و تبانی به قصد برهم زدن امنیت کشور» به تحمل ۵ سال حبس تعزیری، به اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام» به تحمل ۱ سال حبس تعزیری و از بابت اتهام «تشکیل گروه و دسته به قصد برهم زدن امنیت کشور» به تحمل ۱۰ سال حبس تعزیری محکوم شد.
جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات پیام باستانی پاریزی، در تاریخ ۴ دی ماه ۱۴۰۲، توسط ایمان افشاری ـ قاضی شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران، برگزار شده بود.
این شهروند، در تاریخ ۲ مهرماه ۱۴۰۱، توسط نیروهای امنیتی در ارتباط با اعتراضات مردمی در تهران بازداشت و به زندان تهران بزرگ منتقل شده بود و با توجه به ابلاغ بخشنامه (عفو بخشش قوه قضائیه) در تایخ ۱۹ بهمن ماه ۱۴۰۱، آزاد شد.
این فعال سیاسی مشروطه خواه، مجددا در تاریخ ۲۰ شهریور ماه ۱۴۰۲،پس از یورش بیش از ۱۰ تن از ماموران وزارت اطلاعات به منزل پدری وی در شهر کرج و تفتیش و توقیف برخی لوازم الکترونیکی از قبیل گوشی تلفن همراه، سپس بازداشت و پس از انتقال به تهزان و بند ۲۰۹ وزارت اطلاعات و طی مراحل بازجویی ها و تفهیم اتهام در شعبه بازپرسی دادسرای ناحیه ۳۳تهران، به اندرزگاه ۴ (بند قرنطیه) زندان اوین، منتقل و در تاریخ ۹ آذر ماه ۱۴۰۲، توسط بازپرس دادسرای ناحیه ۳۳ تهران، تفهیم اتهام شد.
پیام باستانی پاریزی، پیشتر هم به سبب فعالیتهای سیاسی و مدنی خود پس از بازداشت و طی مراحل دادرسی به حبس حبس تعزیری محکوم شده بود.
زندانیان محبوس در زندانهای ایران با کلکسیونی از موارد گسترده نقض حقوق بشر دست و پنجه نرم میکنند. از یک سو محرومیت آنها از حق دادرسی عادلانه که ناقض ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر است و از سوی دیگر بیماریها و آسیب های جسمی و روحی گوناگون که اکثر این بیماریها از زمانی که این افراد در زندان محبوس شدند با آنها دست به گربیان شده و از سوی دیگر هم پرونده سازی های گسترده که مسئولان قضائی و امنیتی در زندانهای ایران از آن بعنوان یک اهرم فشار برای سرکوب و ارعاب بر زندانیان سیاسی و امنیتی وارد می کنند مورد استفاده قرار گرفته است.
برای دریافت آخرین پستها به ایمیل خود مشترک شوید