https://wp.me/p6xuBy-syO
حقوق بشر در ایران – امروز چهارشنبه ۳۰ آذر ماه ۱۴۰۱، شعبه ۲ بازپرسی دادسرای ناحیه ۳۳ تهران واقع در زندان اوین، نگار مسعودی را جهت بازپرسی احضار کرد.
به گزارش حقوق بشر در ایران به نقل از اتحادیه آزاد کارگران ایران، طی روزهای اخیر، نگار مسعودی، زندانی سیاسی پیشین، عکاس و فعال حقوق زنان، ساکن تهران، توسط بازپرس شعبه ۲ دادسرای ناحیه ۳۳ تهران واقع در زندان اوین احضار شد.
در این گزارش به علت احضار نگار مسعودی به جلسه بازپرسی اشاره ای نشده است.
لازم به ذکر است، نگار مسعودی، اواخر فروردین ماه ۱۴۰۱، به شعبه ۱ اجرای احکام دادسرای زندان اوین جهت اجرای حکم قطعی پرونده قضایی اش احضار شده بود.
در تاریخ ۲۶ دی ماه ۱۴۰۰، شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست ایمان افشاری با صدور دادنامه ای نگار مسعودی را بعنوان متهم ردیف اول، با اتهامات(اجتماع و تبانی به قصد برهم زدن امنیت کشور)، (اقدامعلیه امنیت ملی)، (فعالیت تبلیغی علیه نظام) و (تشویق به فساد و فحشا) محاکمه و پس از تبرئه از اتهام(اجتماع و تبانی به قصد برهم زدن امنیت کشور)، از بابت ۳ اتهام دیگر در مجموع به تحمل ۴ سال ۸ ماه حبس تعزیری محکوم کرد. دادگاه با استناد به بند ب ماده ۶ قانون مصوبه هیئت وزیران، حبس قابل اجرا را مناسب ندانست و نگار مسعودی را به پرداخت جریمه نقدی محکوم کرد.
نگار مسعودی، در تاریخ ۸ آبان ماه ۱۳۹۹، توسط ماموران امنیتی بازداشت و جهت بازجوئی به سلول انفرادی در بند ۲الف سپاه پاسداران واقع در زندان اوین منتقل و پس از طی مراحل بازجوئی و تفهیم اتهام در تاریخ ۲۰ دی ماه ۱۳۹۹، با تودیع وثیقه ای به مبلغ ۲ میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومان بطور موقت آزاد شد.
سرکوب آزادی بیان و اندیشه، ناقض ماده ۱۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۱۹ میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی مصوب ۱۶ دسامبر ۱۹۶۶ است که بر حق افراد بر انتشار آزادانه افکار و عقاید و نظریات و دیدگاههای سیاسی و عقیدتی تاکید می کند.
بازداشت افراد بدون تفهیم اتهام فرد و ممانعت از دسترسی متهم به وکیل برای ناقض ماده ۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۹ میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی مصوب ۱۶ دسامبر ۱۹۶۶ است.
همچنین برخورداری افراد از حق روند دادرسی عادلانه از جمله حقوق سلب نشدنی است که در ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر به آن تاکید شده است.
اعتراف گیری توام با ارعاب و تهدید، ناقض در ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۷ میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی و مصداق بارز شکنجه است.
Subscribe to get the latest posts sent to your email.

