حقوق بشر در ایران ـ امروز چهارشنبه ۱۶ خرداد ماه ۱۴۰۳، سه شهروند ساکن شهرستان سقز، سنندج و شهرستان بوکان، در پی محرومیت از حق امید به آینده خودکشی کردند.
به گزارش حقوق بشر در ایران به نقل از کُردپا، روز سه شنبه ۱۵ خرداد ماه ۱۴۰۳، پرستو احمدپور، متولد: ۱۳۷۶، اهل روستای تنگسیر از توابع شهرسنندج، مرکز استان کردستان، در پی محرومیت از حق امید به زندگی خودکشی کرد.
براساس این گزارش، پرستو احمدپور، در پی اقدام به خودکشی جان باخته است.
از دلایل اصلی خودکشی پرستو احمدپور، اطلاعی حاصل نشده است.
در خبری دیگر به نقل از کُردپا، روز یکشنبه ۱۳ خرداد ماه ۱۴۰۳، پویا شفیعی، اهل شهرستان سقز از توابع استان کردستان، بر اثر اقدام به خودکشی جان خود را از دست داد.
براساس این گزارش، علت خودکشی پویا شفیعی، اختلافات خانوادگی عنوان شده است.
در خبری دیگر به نقل از کُردپا، روز دوشنبه ۱۴ خرداد ماه ۱۴۰۳، نیان رستگار، اهل و ساکن شهرستان بوکان از توابع استان آذربایجان غربی، در پی اقدام به خودکشی جان خود را از دست داد.
در این گزارش، به علت دقیق خودکشی نیان رستگار اشاره ای نشده است.
در حالی هر روز اخبار خودکشی شهروندان در نقاط مختلف کشور توسط رسانه های رسمی داخل کشور منتشر می شود که بابک شکارچی، معاون آموزشی و پژوهشی سازمان نظام پزشکی ایران، در تاریخ ۲۷ دی ماه ۱۴۰۲، از خودکشی ۱۶ تن از دستیاران پزشکی طی ۱۰ ماه اخیر در کشور خبر دادو در ادامه هم علی سلحشور، نماینده پزشکان متخصص طرحی کشور علل اصلی این خودکشی ها را در فقدان امنیت شغلی، عدم تامین اجتماعی و افزایش مشکلات اقتصادی جامعه پزشکی ایران عنوان کرد.
پیش از این و در تاریخ ۹ دی ماه ۱۴۰۲، حمید پیروی، نایب رئیس جمعیت علمی پیشگیری از خودکشی ایران، از افزایش ۵۱ درصدی خودکشی شهروندان داخل ایران در فاصله زمانی سال ۱۳۰۵ تا سال ۱۴۰۱ خبر داد.
در حالی مسئولان هیچگونه راهکاری برای مقابله خودکشی نوجوانان و جوانان ایران در نظر نمی گیرند که در تاریخ ۲۲ تیر ماه ۱۴۰۲، نیروی انتظامی، سازمان پزشکی قانونی و قوه قضائیه، اعلام کردند که در ایران میزان مرگ ناشی از خودکشی شهروندان ۵/۱ درصد به ازای همر ۱۰۰ نفر است.
اگر کوچکترین تمایل یا فکری درباره خودکشی دارید بلافاصله با سامانه ۱۲۳ اورژانس اجتماعی یا سامانه ۱۴۸۰ صدای مشاور تماس بگیرید.
افزایش فقر، نبود امید به زندگی، نبود بازار اشتغال و فعالیتهای سازنده اجتماعی برای شهروندان، سرکوب های امنیتی و اجتماعی، محرومیتهای گسترده بر اثر سوءمدیریت در کشور، از جمله دلایل افزایش خودکشی در ایران است.
محرومیت از حق امید به زندگی و عدم برخورداری از تامین اجتماعی شهروندان در حالی رو به گسترش است که در ماده ۲۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر، بر حق افراد در برخورداری از تامین اجتماعی مناسب تاکید شده است.
همچنین در اهداف سند ۲۰۳۰ یونسکو، به حق افراد در برخورداری از محیط زندگی سالم و استاندارد، متناسب با مقام انسانی آنها تاکید شده است اما در ایران پس از مخالفت علی خامنه ای با اجرای اهداف سند مذکور برای استاندارد سازی زندگی اجتماعی شهروندان، بطور کامل از دستور کار خارج شد.
