By حقوق بشر در ایران 
https://wp.me/p6xuBy-IwR
حقوق بشر در ایران ـ امروز جمعه ۳۱ فروردین ۱۴۰۳، کارگران واحد بازیافت شهرداری کرمانشاه و کارگران شهرداری دزفول از عدم پرداخت مطالبات اقتصادی خود خبر دادند.
به گزارش حقوق بشر در ایران به نقل از ایلنا، امروز جمعه ۳۱ فروردین ماه ۱۴۰۳، کارگران واحد بازیافت شهرداری کرمانشاه، علیرغم گذشت مدیت قابل توجه اما همچنان در انتظار دریافت ۳ میلیون پاداش و بن ماه رمضان در سال جدید خود هستند.
این کارگران در تشریح وضعیت خود گفتند:”چند وقت است که منتظر پرداخت ۳ میلیون پاداش آخر سال هستیم که بر اساس مصوبه شورای شهر قرار بود پایان سال ۱۴۰۲ به کارگرانِ واحد بازیافت پرداخت شود.”
کارگران بازیافت شهرداری استان کرمانشاه خاطرنشان کردند:”باتوجه به اوضاع نامناسب اقتصادی، کارگران واحد بازیافت که تحت مسئولیت چند شرکت پیمانکار مشغول کارند، از مدیریت شهری انتظار داشتند بن ماه مبارک رمضان آنان را قبل فرارسیدن این ایام اختصاص دهد.”
آنها با بیان اینکه با گذشت یک ماه از شروع سال ۱۴۰۳ و اتمام ماه رمضان، خبری از اختصاص بن ماه رمضان و پاداش پایان سال کارگران نیست، در خاتمه خواستار شدند:”بدون شک مدیران شهری میدانند که کارگران شهرداری بویژه واحد بازیافت با دستمزد فعلی قادر به تهیه مواد غذایی مخصوصا در ماه رمضان نیستند بنابراین از مدیریت انتظار داشتیم با تهیه اقلام مناسب و اهدای آن به کارگران سفره آنان را رنگین میکردند.”
در خبری دیگر به نقل از ایلنا، روز پنجشنبه ۳۰ فروردین ماه ۱۴۰۳، کارگران شاغل در واحد پاکبانی و بهداشت شهرداری دزفول، از حق اجر ایب طرح طبقه بندی مشاغل، امنیت شغلی و اقتصادی محروم هستند.
این کارگران، باز برگزاری تحصن و تحمع اعتراضی در تشریح وضعیت خود گفتند:”پرداخت مطالبات سنواتی، تسریع در اجرای طرح طبقهبندی مشاغل، به روز شدن حقوقها و تامین امنیت شغلی مجموعه این مطالبات است.”
کارگران شهرداری دزفول افزودند:”جدا از مطالبات قدیمی؛ کارگران چندین سال است مطالبات عرفی و مناسبتی خود را دریافت نکردهاند.”
این کارگران افزودند:”علیرغم درخواستهای کارگران پیمانکاری شهرداری دزفول برای تبدیل وضعیت شغلی، هنوز این مطالبهی قدیمی کارگران تامین نشده است.”
به گفته این کارگران:”چرا در یک مجموعه بزرگ شهری، باید بین کارگران تبعیض وجود داشته باشد. تعدادی رسمی و قراردادی باشند و دستمزدهای بالاتر بگیرند و عدهای نیز مثل ما به صورت قرارداد حجمی باشند و طرف حساب شرکتهای پیمانکاری که اهمیتی به پرداخت مطالباتمان کارگران آنهم به صورت قانونی نمیدهند. ما نه امنیت شغلی داریم و نه دستمزدمان به اندازه رسمیها و قراردادیهاست.”
کارگران معترض در خاتمه تاکید کردند:”رفع تبعیض، یک خواسته قانونی و حق مسلم ما کارگران است؛ وقتی ما برای شهرداری در سطح شهر کار میکنیم، چرا قرارداد مستقیم نداشته باشیم؟”
فقر و محرومیت از تامین اجتماعی کارگران در حالی رو به گسترش است که در ماده ۲۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر، بر حق افراد در برخورداری از تامین اجتماعی مناسب به لحاظ؛ خوراک، مسکن، پوشاک و برخورداری از خدمات حمایتی اجتماعی در مواقع بیکاری، بیماری، نقص اعضا، بیوگی، پیری یا در تمام موارد دیگر تاکید شده است.
همچنین در اهداف سند ۲۰۳۰ یونسکو، به حق افراد در برخورداری از محیط زندگی سالم و استاندارد، متناسب با مقام انسانی آنها تاکید شده است اما در ایران پس از مخالفت علی خامنه ای با اجرای سند برای استاندارد سازی زندگی اجتماعی شهروندان اجرای آن به کلی از دستور کار خارج شد.
Subscribe to get the latest posts sent to your email.