By حقوق بشر در ایران 
https://wp.me/p6xuBy-YeT
حقوق بشر در ایران ـ امروز چهارشنبه ۳۰ اردیبهشتماه ۱۴۰۵، گزارشها و اخبار منتشرشده حاکی از اجرای احکام اعدام دستکم ۱۲ زندانی با اتهامات «قتل عمد»، «مواد مخدر» و همچنین سه زندانی با اتهامات «سیاسی ـ امنیتی» و مرتبط با اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ در زندانهای مختلف ایران است.
به گزارش حقوق بشر در ایران به نقل از سازمان حقوق بشر ایران، صبح روز یکشنبه ۳ اسفندماه ۱۴۰۴، حکم اعدام محمدجواد معصومی، ۲۶ ساله، در زندان مرکزی اردبیل به اجرا درآمد.
براساس این گزارش، محمدجواد معصومی با اتهام «قتل عمد» بازداشت و به قصاص نفس محکوم شده بود.
یک منبع مطلع درخصوص این زندانی به سازمان حقوق بشر ایران گفت: “محمدجواد معصومی اهل اردبیل بود و حدود سه سال پیش در پی یک نزاع خیابانی به اتهام قتل بازداشت و به قصاص محکوم شده بود.”
اعدام این زندانی تا لحظه تنظیم این گزارش از سوی رسانههای داخلی و منابع رسمی اعلام نشده است.
در خبری دیگر، صبح روز شنبه ۲ اسفندماه ۱۴۰۴، حکم اعدام مهرداد قائنی، ۳۰ ساله، در زندان مرکزی قم به اجرا درآمد.
این زندانی با اتهامات مربوط به «مواد مخدر» به اعدام محکوم شده بود.
یک منبع مطلع درخصوص پرونده وی گفت: “مهرداد قائنی اهل ملارد بود و کمتر از دو سال پیش با اتهام مواد مخدر بازداشت و به اعدام محکوم شده بود.”
اعدام این زندانی نیز تا لحظه تنظیم این گزارش از سوی رسانههای رسمی جمهوری اسلامی اعلام نشده است.
در خبری دیگر، صبح روز سهشنبه ۵ اسفندماه ۱۴۰۴، احکام اعدام نقی فیضی، ۴۹ ساله و بهنام جهانی، ۲۷ ساله، در زندان مرکزی رشت (لاکان) به اجرا درآمد.
این دو زندانی در پروندههای جداگانه با اتهام «قتل عمد» به قصاص نفس محکوم شده بودند.
یک منبع مطلع درخصوص این دو زندانی به سازمان حقوق بشر ایران گفت: “نقی فیضی اهل رشت و دارای سه فرزند بود و حدود شش سال پیش به اتهام قتل بازداشت و به قصاص محکوم شده بود. بهنام جهانی نیز اهل لاریجان بود و حدود دو سال پیش در پی یک درگیری بازداشت و به قصاص محکوم شده بود.”
اعدام این دو زندانی تا لحظه تنظیم این گزارش از سوی رسانههای رسمی و منابع حکومتی اعلام نشده است.
در خبری دیگر، سحرگاه چهارشنبه ۶ اسفندماه ۱۴۰۴، حکم اعدام حسن خلیلی در زندان مرکزی گرگان به اجرا درآمد.
براساس اعلام سازمان حقوق بشر ایران، این زندانی با اتهامات مربوط به «مواد مخدر» بازداشت و به اعدام محکوم شده بود.
یک منبع مطلع درباره پرونده وی گفت: “حسن خلیلی حدود دو سال پیش با اتهامات مربوط به مواد مخدر بازداشت و به اعدام محکوم شده بود.”
اعدام این زندانی نیز تا لحظه تنظیم این گزارش از سوی رسانههای رسمی جمهوری اسلامی اعلام نشده است.
در خبری دیگر، صبح روز پنجشنبه ۳۰ بهمنماه ۱۴۰۴، حکم اعدام جواد زارع (کشانی)، زندانی بلوچ، در زندان تربتحیدریه به اجرا درآمد.
این زندانی با اتهامات مربوط به «مواد مخدر» به اعدام محکوم شده بود.
یک منبع مطلع درخصوص وضعیت این زندانی به سازمان حقوق بشر ایران گفت: “جواد زارع متأهل و پدر سه فرزند بود و اصالتاً شهروند بلوچ اهل استان سیستان و بلوچستان و ساکن روستای سالارآباد مشهد بود. او حدود پنج سال پیش بازداشت و ابتدا به ۱۰ سال حبس محکوم شده بود، اما در ادامه و پس از گشایش پروندهای موسوم به «خلاف داخل زندان»، حکم وی به اعدام تغییر پیدا کرد.”
این منبع در ادامه افزود: “خانواده جواد زارع پیش از اجرای حکم برای آخرین ملاقات به زندان مراجعه کردند، اما مسئولان زندان اجازه ملاقات نهایی را به خانواده و فرزندانش ندادند و او بدون وداع آخر اعدام شد.”
زندانیانی که بدون اطلاع خانواده و وکیل پرونده اعدام میشوند، بهعنوان اعدام مخفیانه طبقهبندی میشوند.
اعدام این زندانی تا لحظه تنظیم این گزارش از سوی رسانههای داخلی و منابع رسمی اعلام نشده است.
در خبری دیگر، سحرگاه شنبه ۱۸ بهمنماه ۱۴۰۴، احکام اعدام بهزاد شیخی، ۲۸ ساله و مصطفی بهاری، ۳۹ ساله، در زندان مرکزی یاسوج به اجرا درآمد.
این دو زندانی در پروندههای جداگانه با اتهام «قتل عمد» به قصاص نفس محکوم شده بودند.
یک منبع مطلع درباره پرونده این دو زندانی گفت: “بهزاد شیخی اهل کهگیلویه و بویراحمد بود و حدود چهار سال پیش در پی یک درگیری در محل کارش بازداشت و به قصاص محکوم شده بود. مصطفی بهاری نیز اهل کهگیلویه و بویراحمد و پدر یک دختر خردسال بود و حدود دو سال پیش با اتهام مشابه بازداشت و به قصاص محکوم شده بود.”
اعدام این دو زندانی نیز تا لحظه تنظیم این گزارش از سوی رسانههای رسمی جمهوری اسلامی اعلام نشده است.
در خبری دیگر، صبح روز چهارشنبه ۶ اسفندماه ۱۴۰۴، احکام اعدام سینا شمساللهی، ۲۹ ساله و احمد شمساللهی، ۵۶ ساله، در زندان مرکزی قزوین (چوبیندر) به اجرا درآمد.
این دو زندانی که نسبت خانوادگی عمو و برادرزاده داشتند، در یک پرونده مشترک با اتهامات مربوط به «مواد مخدر» به اعدام محکوم شده بودند.
یک منبع مطلع درخصوص جزئیات پرونده این دو زندانی به سازمان حقوق بشر ایران گفت: “سینا و احمد شمساللهی هر دو اهل تبریز بودند و حدود دو سال پیش در جاده قزوین به اتهام حمل حدود ۴۰ کیلوگرم مواد مخدر بازداشت و به اعدام محکوم شدند. احمد شمساللهی دارای دو فرزند بود.”
این منبع در ادامه افزود: “مسئولان زندان پیش از اجرای حکم، خانواده این دو زندانی را برای انجام آخرین ملاقات مطلع نکردند و آنان بدون وداع نهایی با خانواده اعدام شدند.”
اعدام این دو زندانی نیز تا لحظه تنظیم این گزارش از سوی رسانههای رسمی و منابع حکومتی اعلام نشده است.
در خبری دیگر، صبح روز دوشنبه ۴ اسفندماه ۱۴۰۴، حکم اعدام سهیلا اسدی، ۳۰ ساله، در زندان مرکزی اصفهان (دستگرد) به اجرا درآمد.
این زندانی با اتهام «قتل عمد» نامزد خود به قصاص نفس محکوم شده بود.
یک منبع مطلع درخصوص پرونده وی به سازمان حقوق بشر ایران گفت: “سهیلا اسدی اهل کاشان بود و حدود چهار سال پیش بازداشت شده بود. او سالها با شخص دیگری رابطه عاطفی داشت، اما تحت فشار و اجبار خانواده مجبور به ازدواج با فردی دیگر شد و در نهایت در شرایط ناشی از ازدواج اجباری، مرتکب قتل نامزد خود شد.”
اعدام این زندانی نیز تا لحظه تنظیم این گزارش از سوی رسانههای رسمی جمهوری اسلامی اعلام نشده است.
در خبری دیگر، رسانههای حکومتی روز پنجشنبه ۲۸ اسفندماه ۱۴۰۴، خبر اجرای احکام اعدام مهدی قاسمی، صالح محمدی و سعید داودی را منتشر کردند.
براساس گزارشهای منتشرشده، این سه نفر از بازداشتشدگان اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ بودند که با اتهاماتی از جمله «محاربه»، «اقدام عملیاتی برای رژیم صهیونیستی و آمریکا» و «مشارکت در قتل مأموران فراجا» به اعدام محکوم شده بودند.
رسانههای حکومتی مدعی شدهاند که متهمان در مراحل بازجویی و دادرسی به اتهامات خود «اعتراف» کردهاند، اما جزئیاتی درباره شرایط بازجویی، احتمال اعمال فشار، نحوه دسترسی آنان به وکیل مستقل و روند دادرسی عادلانه منتشر نشده است.
از منظر حقوق بشر، مخالفت قاطع با خشونت و اقدامات مسلحانه، بهعنوان تهدیدی علیه حق حیات و امنیت عمومی، امری بنیادین و ضروری است. با این حال، مقابله با جرائم و تهدیدات امنیتی نباید بهانهای برای نقض اصول بنیادین دادرسی عادلانه و حقوق متهمان باشد.
اصل برائت، حق دسترسی به وکیل مستقل، منع شکنجه، منع اخذ اعترافات اجباری، منع بازداشت خودسرانه و حق برخورداری از دادرسی عادلانه، از جمله حقوقی هستند که مطابق اسناد بینالمللی حقوق بشر، حتی در پروندههای مرتبط با جرائم سنگین و امنیتی نیز غیرقابل سلب محسوب میشوند.
گزارشهای مکرر از اجرای احکام اعدام در ایران، بهویژه در پروندههایی که با ابهام در روند دادرسی، عدم دسترسی مؤثر به وکیل مستقل و احتمال اخذ اعترافات تحت فشار همراه بودهاند، نگرانیهای جدی درباره نقض حق حیات و تعهدات بینالمللی جمهوری اسلامی ایران ایجاد کرده است.
برای دریافت آخرین پستها به ایمیل خود مشترک شوید