https://wp.me/p6xuBy-YoE
حقوق بشر در ایران ـ امروز سه شنبه ۱۲خردادماه ۱۴۰۵، علیرضا شایگان (علیآبادی) و همسرش فرزانه فرهبد، در بازداشت موقت بسر می برند.
به گزارش حقوق بشر در ایران به نقل از شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران، روز سه شنبه ۲۵ فرودین ماه ۱۴۰۵، علیرضا شایگان (علیآبادی)، فرهنگی بازنشسته، ساکن شهرستان سبزوار به همراه همسرش فرزانه فرهبد، توسط نیروهای امنیتی در آن شهرستان، دستگیر و با وضعیت بلاتکلیف در بازداشت هستند.
براساس این گزارش، تداوم بازداشت، بلاتکلیفی و محرومیت علیرضا شایگان (علیآبادی) و فرزانه فرهبد، از حقوق اولیه یک متهم«با هرنوع اتهام» در حالی تداوم پیدا کرده که به علت«تعطیلی زندان سبزوار با هدف انجام اقدامات ایمنی و امنیتی، آنها به همراه سایر زندانیان به زندان تربت حیدریه منتقل شدهاند».
همچنین، خانواده و نزدیکان این زوج فرهنگی اعلام کردند:”دستگیری علیرضا شایگان (علیآبادی)، فرزانه فرهبد، پس از حضور و فعالیت آنها در تاریخ ۹ اسفند ماه ۱۴۰۴، در اعتراضات آن زمان بوده است.
علیرغم گذشت بیش از ۵۰ روز از تاریخ دستگیری این زوج فرهنگی، آزادی آنها حتی با تودیع وثیقه هم میسر نشده است.
بلاتکلیفی متهمان در دوران بازداشت موقت، صرفنظر از نوع اتهام انتسابی، از جمله چالشهای جدی نظام دادرسی کیفری در ایران محسوب میشود. در بسیاری از پروندهها، افراد برای مدت طولانی بدون صدور حکم قطعی و در شرایط نامشخص در بازداشت نگهداری میشوند؛ وضعیتی که میتواند با حقوق بنیادین متهمان، از جمله اصل برائت، حق آزادی و حق رسیدگی در مدت زمان معقول در تعارض باشد. تداوم بازداشت موقت بدون دسترسی مؤثر به وکیل، اطلاعرسانی شفاف درباره روند پرونده و رسیدگی سریع قضایی، پیامدهای روانی، اجتماعی و خانوادگی گستردهای برای بازداشتشدگان به همراه دارد.
بر اساس اصول دادرسی عادلانه و مفاد میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی، بازداشت موقت باید اقدامی استثنایی، محدود و تحت نظارت مؤثر قضایی باشد. با این حال، گزارشهای حقوق بشری نشان میدهد که در برخی پروندهها، بازداشت موقت به ابزاری برای اعمال فشار بر متهمان و خانوادههای آنان تبدیل شده و افراد برای ماهها یا حتی سالها در وضعیت بلاتکلیف باقی میمانند. این روند، نگرانیهای جدی درباره نقض حقوق متهمان و استانداردهای دادرسی عادلانه ایجاد کرده است.
برای دریافت آخرین پستها به ایمیل خود مشترک شوید

