بازداشت ۲ شهروند بهایی در شهر شیراز

بازداشت، تعقیب قضایی و اعمال محدودیت علیه شهروندان بهایی صرفاً به دلیل اعتقاد دینی، با تعهدات بین‌المللی جمهوری اسلامی ایران در حوزه حقوق بشر مغایرت دارد.

بر اساس ماده ۱۸ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، هر فرد از حق آزادی اندیشه، وجدان و مذهب برخوردار است و هیچ‌کس نباید به سبب باورهای دینی خود مورد اجبار، تبعیض یا مجازات قرار گیرد.

همچنین مواد ۲ و ۲۶ همین میثاق، دولت‌ها را مکلف به تضمین برخورداری برابر همه افراد از حقوق و آزادی‌ها، بدون هرگونه تبعیض از جمله بر مبنای دین یا عقیده، می‌کند.

علاوه بر این، مطابق مواد ۹ و ۱۴ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، هر فرد از حق آزادی و امنیت شخصی، اطلاع فوری از دلایل بازداشت، دسترسی به وکیل، برخورداری از دادرسی عادلانه و رسیدگی توسط دادگاهی مستقل و بی‌طرف برخوردار است.

بازداشت خودسرانه، نگهداری افراد در بی‌خبری از وضعیت پرونده، عدم اعلام اتهامات و محرومیت از تضمین‌های دادرسی منصفانه، از مصادیق نقض این حقوق بنیادین محسوب می‌شود.

همچنین ماده ۱۸ اعلامیه جهانی حقوق بشر حق آزادی دین و تغییر یا ابراز آزادانه عقیده را به رسمیت شناخته و ماده ۲ این اعلامیه نیز هرگونه تبعیض بر پایه مذهب را ممنوع کرده است.

از این رو، برخوردهای امنیتی و قضایی با شهروندان بهایی صرفاً به دلیل تعلق آنان به دیانت بهایی، با اصول بنیادین حقوق بشر، اصل منع تبعیض و تعهدات بین‌المللی ایران در تعارض قرار دارد و دولت موظف است امنیت، کرامت انسانی و حقوق بنیادین تمامی شهروندان را، بدون توجه به دین یا عقیده آنان، تضمین کند.