By حقوق بشر در ایران 
https://wp.me/p6xuBy-10Fz
حقوق بشر در ایران ـ امروز پنجشنبه ۲۹ مرداد ماه ۱۴۰۵، علیرضا براهویی، ظاهر قربانی، فرزین خدیریپور و محمد وتمانی، در بازداشت بهسر میبرند. دستگیری این شهروندان، واجد موارد قابل توجهی از نقض حقوق بنیادین اشخاص در فرآیند بازداشت و تحقیقات مقدماتی است. اصل برائت، حق برخورداری از دادرسی عادلانه، حق دسترسی به وکیل، حق اطلاع از علت بازداشت و حق برقراری ارتباط با خانواده از جمله حقوقی است که باید از نخستین لحظه سلب آزادی فرد مورد تضمین قرار گیرد.
به گزارش حقوق بشر در ایران به نقل از حالوش، روز دوشنبه ۲۶ مرداد ماه ۱۴۰۵، علیرضا براهویی (شیکردگ)، ۲۵ ساله، فرزند حسین، مجرد، اهل و ساکن زاهدان، توسط نیروهای امنیتی در محل کسب خود در خیابان کوثر شهر زاهدان، بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شده است.
براساس این گزارش، نیروهای نظامی و امنیتی پس از یورش به مغازه علیرضا براهویی، با ضربوشتم و خشونت وی را بازداشت کرده و هارد دستگاه ضبط دوربینهای مداربسته مغازه را نیز با خود بردهاند.
همچنین یک فرد مطلع اعلام کرد:”خانواده علیرضا براهویی با گذشت دو روز از تاریخ بازداشت، همچنان از وضعیت و محل نگهداری وی بیاطلاع هستند.”
علیرضا براهویی، پیشتر هم در تاریخ ۸ مهر ماه ۱۴۰۱، در شهر زاهدان، دستگیر و در مضان اتهام «اغتشاش» قرار گرفت و به تحمل یک سال و شش ماه حبس تعزیری محکوم شده بود و پس از تحمل حدود یک سال از دوران محکومیت خود، با قرار وثیقه آزاد شده بود.
تا لحظه تنظیم این خبر، از اتهام احتمالی، محل نگهداری و وضعیت حقوقی پرونده علیرضا براهویی اطلاعی حاصل نشده است.
در خبری دیگر به نقل از کولبرنیوز، روز یکشنبه ۲۵ مرداد ماه ۱۴۰۵، ظاهر قربانی، اهل روستای گاومیشگلی از توابع شهرستان میاندوآب در استان آذربایجان غربی، پس از مراجعه به اداره اطلاعات میاندوآب، توسط نیروهای امنیتی، بازداشت شده است.
براساس این گزارش، پیش از بازداشت ظاهر قربانی، نیروهای امنیتی در روز جمعه ۲۳ مرداد ماه ۱۴۰۵، با هدف بازداشت وی به منزل خانوادگیاش مراجعه کرده و پس از عدم موفقیت در دستگیری او، پدرش، لقمان قربانی، را بهجای فرزندش بازداشت کرده بودند.
براساس اطلاعات رسیده، نیروهای امنیتی به خانواده ظاهر قربانی اعلام کرده بودند که آزادی لقمان قربانی منوط به معرفی فرزندش به اداره اطلاعات میاندوآب است. در پی این فشار، ظاهر قربانی روز یکشنبه خود را به اداره اطلاعات میاندوآب معرفی کرد و بلافاصله بازداشت شد و پس از آن، لقمان قربانی آزاد شد.
علیرغم گذشت مدتی از تاریخ بازداشت ظاهر قربانی، از سرنوشت، محل نگهداری، علت دقیق بازداشت و اتهامات احتمالی علیه وی اطلاعی حاصل نشده است.
همچنین ظاهر قربانی تاکنون از دسترسی به وکیل، برقراری تماس و ملاقات با خانواده محروم بوده است.
در خبری دیگر به نقل از کولبرنیوز، روز سهشنبه ۲۷ مرداد ماه ۱۴۰۵، فرزین خدیریپور، ۲۶ ساله، اهل شهرستان مهاباد در استان آذربایجان غربی، توسط نیروهای امنیتی در محل کار خود، بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شده است.
براساس این گزارش، نیروهای امنیتی با مراجعه به محل کار فرزین خدیریپور، بدون ارائه حکم قضایی اقدام به بازداشت وی کردند.
تا لحظه تنظیم این خبر، از علت دقیق بازداشت، نام نهاد دستگیرکننده، اتهامات احتمالی، محل نگهداری و روند قضایی پرونده فرزین خدیریپور اطلاعی حاصل نشده است.
همچنین این شهروند تاکنون از دسترسی به وکیل و برقراری تماس و ملاقات با خانواده محروم بوده و نگرانیها نسبت به وضعیت و سرنوشت وی ادامه دارد.
در خبری دیگر به نقل از کردپا، روز چهارشنبه ۲۸ مرداد ماه ۱۴۰۵، محمد وتمانی، اهل شهرستان مهاباد در استان آذربایجان غربی، توسط ماموران اداره اطلاعات آن شهرستان، در یکی از خیابانهای مهاباد، بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شده است.
براساس اعلام یک فرد مطلع:”ماموران اداره اطلاعات، محمد وتمانی را در یکی از خیابانهای شهرستان مهاباد بازداشت کردند.”
علیرغم گذشت مدتی قابل توجه از تاریخ بازداشت محمد وتمانی، از علت دقیق بازداشت، اتهامات احتمالی، محل نگهداری و روند قضایی پرونده وی اطلاعی حاصل نشده است.
در خصوص علیرضا براهویی، بازداشت توام با ارعاب، ضربوشتم و خشونت، میتواند نقض ممنوعیت رفتار خشن، غیرانسانی و تحقیرآمیز با افراد تحت نظر تلقی شود. همچنین انتقال وی به محل نامعلوم و بیاطلاعی خانواده از وضعیت و محل نگهداری او، نگرانیهای جدی درباره رعایت تضمینهای قانونی مربوط به بازداشت و منع نگهداری خارج از چارچوبهای قانونی ایجاد میکند. مطابق اصل ۳۸ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، هرگونه شکنجه برای گرفتن اقرار یا کسب اطلاع ممنوع است و اعمال خشونت علیه فرد بازداشتشده نیز باید مورد بررسی و رسیدگی قرار گیرد.
در مورد ظاهر قربانی، موضوع بازداشت پدر وی، لقمان قربانی، با هدف وادار کردن فرزند به معرفی خود به اداره اطلاعات، در صورت صحت، از منظر حقوقی اهمیت ویژهای دارد. آزادی یک شخص نباید به معرفی یا تسلیم فرد دیگری مشروط شود. چنین اقدامی، در صورت احراز، با اصل شخصی بودن مسئولیت کیفری و ممنوعیت اعمال فشار بر اعضای خانواده برای وادار کردن فرد به تسلیم شدن تعارض دارد. همچنین محرومیت ظاهر قربانی از دسترسی به وکیل و تماس و ملاقات با خانواده، از جمله مواردی است که میتواند حق دفاع و تضمینهای مربوط به مرحله تحقیقات مقدماتی را مخدوش کند.
در خصوص فرزین خدیریپور نیز بازداشت بدون ارائه حکم قضایی، انتقال به محل نامعلوم و محرومیت از تماس با خانواده و دسترسی به وکیل، ضرورت بررسی قانونی بودن بازداشت و رعایت تشریفات مقرر در قانون آیین دادرسی کیفری را برجسته میکند. اصل ۳۲ قانون اساسی مقرر کرده است که موضوع اتهام باید با ذکر دلایل، بدون تأخیر به متهم ابلاغ شود و مراتب به مقام قضایی صالح ارسال شود.
همچنین درباره محمد وتمانی، محرومیت از دسترسی به وکیل، تماس و ملاقات با خانواده و نامشخص بودن علت بازداشت و اتهامات احتمالی، با اصول بنیادین دادرسی منصفانه در تعارض است. صرف بازداشت یک فرد، بدون اطلاعرسانی روشن درباره علت و اتهام، نباید موجب سلب سایر حقوق قانونی وی شود.
از منظر حقوق بینالملل بشر نیز ماده ۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۹ میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی، بازداشت خودسرانه را منع کرده و بر ضرورت قانونی بودن سلب آزادی تأکید دارند. همچنین ماده ۱۴ میثاق، حق هر فرد برای برخورداری از دادرسی عادلانه و امکانات لازم برای دفاع از خود را تضمین میکند.
بنابراین، در صورت صحت اطلاعات منتشرشده، بازداشت بدون ارائه حکم یا اعلام روشن اتهام، انتقال افراد به محل نامعلوم، محرومیت از دسترسی به وکیل، جلوگیری از تماس و ملاقات با خانواده و ادعای اعمال خشونت هنگام بازداشت از مهمترین موارد نقض حقوق این چهار شهروند محسوب میشود و مسئولان قضایی و نهادهای امنیتی موظفاند ضمن اعلام محل نگهداری آنان، مبنای قانونی بازداشت و اتهامات انتسابی را بهصورت شفاف اعلام کرده و امکان دسترسی آنان به وکیل و خانواده را فراهم کنند.
برای دریافت آخرین پستها به ایمیل خود مشترک شوید