By حقوق بشر در ایران 
https://wp.me/p6xuBy-ZVP
حقوق بشر در ایران ـامروز سه شنبه ۶مرداد ماه ۱۴۰۵، حکم بدوی صادره بر علیه خشایار رضوانی در دادگاه تجدیدنظر عینا تائید شد.
به گزارش حقوق بشر در ایران، طی روزهای گذشته، قاضی شعبه دادگاه تجدیدنظر استان تهران، با صدور دادنامهای، حکم بدوی صادره به میزان ۴ سال و ۳ ماه حبس تعزیری و مجازات تکمیلی بر علیه خشایار رضوانی، ۴۲ ساله، اهل شهرستان گچساران، ساکن تهران را عینا تائید کرد.
براساس این گزارش، خشایار رضوانی، از بابت اتهام «اجتماع و تبانی به قصد برهم زدن امنیت داخلی / خارجی» به تحمل ۳ سال و ۷ ماه حبس تعزیری و به اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام» هم به تحمل ۸ ماه حبس تعزیری و به عنوان مجازات تکمیلی هم به ۲ سال منع خروج از کشور و ۲ سال منع فعالیت در فضای مجازی محکوم شده است.
لازم به ذکر است، خشایار رضوانی، در مرحله بدوی، توسط قاضی ایمان افشاری ـ رئیس شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران، محاکمه و از بابت اتهام «اجتماع و تبانی به قصد برهم زدن امنیت داخلی / خارجی» به تحمل ۳ سال و ۷ ماه حبس تعزیری و به اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام» هم به تحمل ۸ ماه حبس تعزیری و به عنوان مجازات تکمیلی هم به ۲ سال منع خروج از کشور و ۲ سال منع فعالیت در فضای مجازی محکوم شده بود.
به نقل از یک فرد مطلع در گفت و گو با گزارشگر حقوق بشر در ایران:”در دادنامه صادر شده توسط قاضی افشاری «سرودن اشعاری حماسی در حمایت از جان باختگان اعتراضات سراسری ایران»، «ارتباط با رسانه های مخالف نظام» و «فعالیت با گروه های معاند نظام» مبنی تشکیل این پرونده بوده است.
خشایار رضوانی، در جریان اعتراضات زمستان ۱۴۰۴، توسط نیروهای امنیتی در شهر تهران، دستگیر ودر پی انتقال به بند امنیتی زندان اوین و طی مراحل بازجوییها توسط بازپرس شعبه دادسرای ناحیه ۳۳ قضایی تهران، تفهیم اتهام و پس از انتقال به زندان اوین چند روز بعد به زندان تهران بزرگ منتقل و در تاریخ ۲۵ اسفند ماه ۱۴۰۴ با تودیع وثیقهای به ارزش ۵ میلیارد تومان آزاد شد.
خشایار رضوانی، شاعر و فعال ادبی است و در زمینه معاملات املاک فعالیت می کند.
تأیید حکم بدوی خشایار رضوانی در دادگاه تجدیدنظر، به معنای قطعی شدن محکومیت وی در مرحله عادی دادرسی است. با وجود آنکه رسیدگی در دادگاه تجدیدنظر با هدف بررسی صحت اجرای قانون، رعایت تشریفات دادرسی و ارزیابی ادله انجام میشود، تأیید عیناً حکم نخستین نشان میدهد که دادگاه تجدیدنظر ایراد مؤثری در رأی صادره احراز نکرده است.
با این حال، انتساب اتهاماتی نظیر «اجتماع و تبانی» و «فعالیت تبلیغی علیه نظام» بر پایه اقداماتی مانند سرودن شعر، ارتباط با رسانهها یا فعالیتهای مسالمتآمیز، از منظر حقوق بشر با اصول بنیادین آزادی بیان و آزادی عقیده مندرج در مواد ۱۸ و ۱۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر و مواد ۱۸ و ۱۹ میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی قابل تعارض است.
همچنین، اعمال مجازاتهای تکمیلی از جمله منع خروج از کشور و محدودیت فعالیت در فضای مجازی، در صورتی که فاقد ضرورت، تناسب و توجیه حقوقی کافی باشد، میتواند موجب محدودیت مضاعف بر حقوق و آزادیهای بنیادین فرد شود.
از این رو، رعایت اصل قانونی بودن جرم و مجازات، اصل تناسب مجازات و تضمین حق دادرسی عادلانه، از الزامات اساسی در رسیدگی به چنین پروندههایی محسوب میشود.
برای دریافت آخرین پستها به ایمیل خود مشترک شوید