By حقوق بشر در ایران 
https://wp.me/p6xuBy-10Xz
حقوق بشر در ایران ـ امروز یکشنبه ۸ شهریور ماه ۱۴۰۵، امیررضا پدرام به تحمل حبس تعزیری محکوم شده است.
به گزارش حقوق بشر در ایران، طی روزهای گذشته، امیررضا پدرام، ساکن شهر مشهد مرکز استان خراسان رضوی، متهم سیاسی محبوس و بلاتکلیف در زندان مرکزی(وکیل آباد) مشهد، توسط قاضی غلامرضا اکبری مقدم ـ رئیس شعبه اول دادگاه انقلاب مشهد، به ۶ سال و ۳ ماه حبس تعزیری محکوم شده است.
به نقل از یک فرد مطلع در گفت و گو با گزارشگر حقوق بشر در ایران:”در دادنامه ای قاضی اکبری مقدم صادر و در زندان وکیل آباد به امیررضا پدرام ابلاغ شده وی از بابت اتهام «اجتماع و تبانی» به تحمل ۵ سال حبس تعزیری و به اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام» هم به تحمل ۱ سال و ۳ ماه حبس تعزیری محکوم شده است.”
این فرد مطلع در ادامه تشریح کرد:”امیررضا پدرام، در بند قرنطینه بود و پس از اعتصاب غذا به همراه حدود ۳۵۰ تن دیگر از زندانیان، با پرونده قضایی جدید تحت عنوان اتهامای «لیدر اعتصاب غذا» به کمیته انضباطی زندان احضار و بعنوان مجازات از حق ملاقات به خانواده اش محروم و به اندرزگاه ۴ واقع در بند ۱۰۴ آن زندان منتقل شد و این در حالی است که بند مذکور مکان نگهداری زندانیان و متهمانی است که از بیماری روحی ـ روانی در رنج هستند و از سوی دیگر متهمان جرائمی از قبیل «قتل عمد» یا «سرقت مسلحانه» و «موادمخدر» در آن مکان نگهداری می شوند.”
لازم به ذکر است، امیررضا پدرام، در جریان اعتراضات سراسری دی ماه ۱۴۰۴، توسط ماموران امنیتی ـ انتظامی در شهر مشهد، دستگیر و پس از انتقال به بازداشتگاه مرکزی اداره کل اطلاعات استان خراسان رضوی در شهر مشهد و طی مراحل بازجویی ها و تفهیم اتهام به زندان مرکزی(وکیل آباد) مشهد منتقل شد و این در حالی بود که اعترافات گرفته شده از وی توام با شکجنه و شلاق همزاه بوده است.
با آغاز مراحل بازپرسی، جلسه بازپرسی امیررضا پدرام، توسط بازپرس تقوی ـ رئیس شعبه ۲۷۰ دادسرای عمومی و انقلاب مشهد، برگزار شده بود.
صدور حکم ۶ سال و ۳ ماه حبس تعزیری برای امیررضا پدرام بابت اتهامات «اجتماع و تبانی» و «فعالیت تبلیغی علیه نظام»، در شرایطی که وی پیشتر تحت فشار و همراه با شکنجه و شلاق مجبور به اعتراف شده، از منظر دادرسی منصفانه محل ایراد جدی است.
استفاده از اقرارهای اخذشده تحت شکنجه فاقد اعتبار قانونی است و ادامه محرومیت وی از حقوق قانونی زندانی، از جمله ملاقات با خانواده، نیز میتواند ناقض حقوق بنیادین زندانی باشد.
برای دریافت آخرین پستها به ایمیل خود مشترک شوید