•                  
جمعه , ۰۲ آبان , ۱۳۹۹
جمعه, اکتبر 23

گزارشی از وضعیت زنان زندانی با جرائم مالی محبوس در بند ۶ زندان قرچک ورامین

0
423

حقوق بشر در ایران – امروز جمعه ۲۹ فروردین ماه ۱۳۹۹, زندانیان جرائم مالی محبوس در بند ۶ زندان قرچک ورامین که از زمان بازداشت و طی مراحل دادرسی علیرغم اتمام دوران حبس و یا پس از اخذ رضایت از شاکی پرونده این زندانیان بطور بلاتکلیف در بندهای این زندان بسر می برند. این زندانیان از حق دادرسی بی طرف منطبق با اصول مندرج در قانون آئین دادرسی کیفری و اسناد بین المللی حقوق بشر محروم هستند. همچنین با توجه به عدم توانائی مالی برخی از این زنان در پرداخت جرائم صادره از سوی دادگاه به دلیل “یوم العدا” بودن حکم که در مصداق حقوقی از آن با عنوان پرداخت کامل جریمه نقدی به حساب دولت یاد می شود سالهاست در بازداشت و در این زندان بسر می برند. 

به گزارش حقوق بشر در ایران, امروز جمعه ۲۹ فروردین ماه ۱۳۹۹, تعداد ۷۰ نفر از زندانیان جرائم مالی محبوس در بند زنان زندان قرچک ورامین بسر می برند. بیش از نیمی از این زندانیان که با اتهامات مالی توسط دادگاه به احکام حبس تعزیری محکوم شده بودند پس از اتمام دوران حبس تعزیری بطور بلاتکلیف در بند ۶ زندان قرچک ورامین بسر می برند. از سوی دیگر برخی از این زنان به دلیل کهولت سن و مشکلات بیماری و کمبود تجهیزات بهداشت  درمان در زندان قرچک ورامین از امکان درمان محروم هستند. 

بنقل از یک منبع مطلع در گفتگو با گزارشگر حقوق بشر در ایران ضمن اعلام این خبر: “این زندانیان افرادی هستند که با جرائم مالی توسط دادگاه به احکام حبس تعزیری محکوم شدند اما نکته حائز اهمیت این است که برخی از این زنان قربانی عدم آگاهی از کاری که انجام دادند هستند و در حقیقت مورد سوء استفاده افرادی دیگر که با اسم و نام این زنان کلاهبرداری کردند قربانی این داستان شدند. در میان این زنان دستکم ۴ نفر با سنین ۶۰ تا ۸۰ سال محبوس هستند که یکی از این زنان پس از اتمام دوران حبس تعزیری ۵ ساله اش بیش از ۸ سال است که به دلیل عدم توانائی در پرداخت مبلغ ۲۰۰ میلیون تومان بعنوان جریمه نقدی به دولت در بند زنان زندان قرچک ورامین محبوس مانده است. 

این منبع مطلع در ادامه همچنین پیرامون وضعیت بهداشت و درمان این زنان گفت: “در بین این زنان یک زندانی با نام احترام السادات کماسی, است که وی از جمله این زنان بلاتکلیف در بند زنان زندان قرچک است که و باسنی در حدود ۷۰ سال از بیماری قند, ناراحتی قلبی و فشارخون رنج می برد و با توجه به اینکه پیش از بازداشت از بوتاکس برای حجم دهندگی لب و گونه های خود استفاده می کرده در حال حاضر به عفونت صورت مبتلا شده و از اعزام به مرکز درمانی تخصصی محروم مانده است”. 

لازم به ذکر است, حقوق بشر در ایران, در تاریخ ۲۸ فروردین ماه ۱۳۹۹, با انتشار گزارشی از وضعیت نامناسب نگهداری زندانیان محبوس در اندرزگاههای زندان قرچک ورامین در سایه بی توجهی مسئولان قضائی و و مسئولان این زندان اطلاع رسانی کرده بود. توزیع قرصهای خواب آور از قبیل لارگاردین, گاواپنتین, کلونازپام, آلترازولام و همچنین ۲ عدد سودیم در میان  زندانیان  باعث بروز بیماریهای اعصاب و روان در میان زندانیان محبوس در این زندان از جمله موارد اشاره شده در میان زندانیان در آن گزارش بود اما با توجه گزارشهای مستند از وضعیت زنان محبوس در این زندان حشمت الله حیات الغیب, رئیس سازمان زندانها ضمن انکار این محرومیتها بر زنان محبوس  در این زندان ادعا کرده که وضعیت رسیدگی به زندانیان در زندان قرچک ورامین بسیار خوب است.

علیرغم این محدودیتها بر زندانیان محبوس در بند زنان زندان قرچک ورامین خبرگزاری قوه قضائیه جمهوری اسلامی بنقل از حشمت الله حیات الغیب رئیس سازمان زندانهای کشور ادعا کرده: “در پی انتشار ادعاهایی عجیب در یکی از رسانه‌ها مبنی بر ۲۰۰۰ زندانی بی ملاقاتی در زندان شهرری و همچنین فروش مایع دستشویی به قیمت ۷۵ هزار تومان در فروشگاه این زندان، مدیرکل زندان‌های استان تهران این خبر را تکذیب و ادعا های مطرح شده را بی اساس عنوان کرده بود”.

حشمت اله حیات الغیب با بیان اینکه با توجه به مرخصی‌های قبل از سال جدید، تعداد کل زندانیان ندامتگاه شهرری بسیار کمتر از حتی نصف تعداد عنوان شده است انجام اقدامات بهداشتی و درمانی در این زندان قرچک ورامین را فراتر از پروتکل‌های بهداشتی دانسته و مدعی شده اقداماتی که در راستای مبارزه با کرونا در زندان‌ها و خصوصا زندان قرچک .ورامین صورت می‌گیرد بی نظیر است.

حیات الغیب همچنین ادعا کرده: “هر روز از سوی نیرو‌های آموزش دیده توسط واحد بهداشت و درمان ندامتگاه، کلیه سطوح و اماکن زندان ضدعفونی می‌شود و امکانات لازم اعم از ماسک و مواد ضدعفونی کننده و دستکش یکبار مصرف به طور مرتب و به صورت رایگان در اختیار زندانیان قرار می‌گیرد”.

زندانیان محبوس در زندانهای ایران با کلکسیونی از  موارد گسترده نقض حقوق بشر دست و پنجه نرم میکنند. از یک سو محرومیت آنها از حق دادرسی عادلانه که در ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر بر آن تاکید شده است و از سوی دیگر بیماریها و آسیب های جسمی گوناگون که میتوان گفت اکثر این افراد این بیماریها را از زمانی که در زندان محبوس گردیده اند به آن مبتلا شده اند اما مسئولان قضائی و امنیتی در زندانهای ایران از این مسئله بعنوان یک اهرم فشار در جهت تفهیم نظریات و یا اتهامات وارده بر افراد استفاده میکنند که این مورد ناقض ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر میباشد.

همچنین دسترسی افراد به امکانات پزشکی و بهداشتی از جمله موارد مورد تاکید در ماده ۲۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر می باشد و بر محق بودن افراد بر تامین اجتماعی مناسب به لحاظ؛ بهداشت, درمان, خوراک, مسکن, پوشاک و برخورداری از خدمات حمایتی اجتماعی در مواقع بیکاری، بیماری، نقص اعضا، بیوگی، پیری یا در تمام موارد دیگری که به علل خارج از اراده انسان ، وسایل امرار معاش فرد را از بین برده باشد باید از شرایط آبرومندانه زندگی برخوردار شود اما برخوردهای قهرآمیز ارگانهای امنیتی و قضائی با کارگران ایران و بیان اتهامات امنیتی بر خواسته های این افراد مصداق بارز نقض حقوق بشر نیز می باشد. 

 

پاسخی بگذارید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

اخبار پیشنهاد شده

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: