•                  
پنج شنبه , ۱۲ تیر , ۱۳۹۹
پنج‌شنبه, جولای 2

گزارشی از وضعیت زنان زندانی محبوس در زندان قرچک ورامین

0
194

حقوق بشر در ایران – امروز پنجشنبه ۲۸ فروردین ماه ۱۳۹۹, زندان شهری که با عنوان ندامتگاه در این شهرستان شناخته می شود در قرچک ورامین واقع شده و طی سالهای اخیر تعداد بسیاری از زنان زندانی سیاسی و غیرسیاسی برای تحمل دوران محکومیتهای حبس تعزیری به این زندان منتقل می شوند. همچنین طی سالهای خیر تعداد بسیاری از زندانیان سیاسی محبوس در بند زنان زندان اوین هم در اقدامات تنبیهی به این زندان منتقل شدند. وضعیت بهداشت و درمان زنان محبوس اندرزگاه ۱ این زندان بسیار وخیم گزارش شده است. 

به گزارش حقوق بشر در ایران, امروز پنجشنبه ۲۸ فروردین ماه ۱۳۹۹, زنان محبوس در اندرزگاه ۱ زندان زندان قرچک ورامین که بدون رعایت اصل تفکیک جرائم و در محرومیت از حقوق شهروندیشان در حال تحمل دوران محکومیتهای حبس تعزیری خود هستند از دسترسی به امکانات ارتباطی از قبلی تماس تلفنی با خانواده های خود و همچنین محرومیت از تغذیه مناسب, محرومیت از حق ملاقات حضوری و در عین حال محرومیتهای گسترده از دسترسی به وضعیت بهداشت و درمان محروم هستند. توزیع قرصهای خواب آور از قبیل لارگاردین, گاواپنتین, کلونازپام, آلترازولام و همچنین ۲ عدد سودیم در میان  زندانیان  باعث بروز بیماریهای اعصاب و روان در میان زندانیان محبوس در این زندان شده است. با توجه گزارشهای مستند از وضعیت زنان محبوس در این زندان حشمت الله حیات الغیب, رئیس سازمان زندانها ضمن انکار این محرومیتها بر زنان محبوس  در این زندان ادعا کرده که وضعیت رسیدگی به زندانیان در زندان قرچک ورامین بسیار خوب است.

بنقل از یک منبع مطلع که خود این فرد زمان از زندانیان محبوس در بند زنان زندان قرچک ورامین بوده در گفتگو با گزارشگر حقوق بشر در ایران گفت: “پس از اعلام شیوع کرونا در زندانها طبیعتاً باید لوازمی از قبیل ماسک, دستکش و مواد ضدعفونی کننده در دسترس زندانیان قرار بگیرید و مسئولان زندان اقدام به ضدعفونی کردن محیط زندان کنند اما هیچگونه اقدامی برای رفع این مشکلات در زندان قرچک ورامین صورت نگرفته. تعداد ۲۰نفر از زنان زندانی که در اندرزگاه ۱ این زندان هستند با علائم شبه کرونا بدون دسترسی به ماسک و دستکش و مراقبتهای پزشکی در میان سایر زندانیان نگهداری می شوند و از سوی دیگر این افراد که باید سریعاً به بیمارستانی خارج از زندان اعزام و سپس در قرنطینه نگهداری شوند در میان سایر زندانیان هستند. زنان محبوس در زندان قرچک ورامین همچنین از بیماریهای پوستی رنج می برند که این بیماریهای در قالب قارچ و عفونت پوستی بر وی بدن آنها نمایان می شود. بروز بیماریهای پوستی در اثر شوری آب مصرفی برای شستشوی البسه, بدن و ظروف غذاخوری با توجه تائید پزشکان برای زندانیانی که پس از آزادی و یا حتی در پی وخامت بیماری به مرکز درمانی خارج از زندان اعزام شدند است. پاسیاران شاغل در قسمت بهداری زندان قرچک ورامین با دریافت مبلغ ۵۰ تا ۱۰۰ هزارتومان قرصی با نام لارگاردین را در اختیار زندانیان قرار می دهند که در بسیاری از مواقع استفاده این قرص باعث به کما رفتن و حتی مرگ زندانی شده است”. 

این منبع مطلع همچنین افزود: “زنانی که در زندان قرچک ورامین نگهداری می شوند از تغذیه مناسب برخوردار نیستند و کیفیت و میزان غذا در وعده های روزانه بسیار پائین است. از جمله مواردی که می توان دلیل مبنی بر عدم کیفیت غذا در زندان قرچک ورامین بر آن تاکید کرد استفاده از سویا به جای گوشت در وعده غذایی روزانه که به همراه پیاز سرخ کرده و به همراه رب گوجه فرنگی و برنج به زندانیان بعنوان وعده ناهار داده می شود. اما در وعده غذایی شام سالمترین غذایی که به زندانیان محبوس در زندان قرچک داده می شد سیب زمینی و تخم مرغ آب پز بود”. آب آشامیدنی در زندان قرچک ورامین شور مزه است و زندانیانی که توان مالی نداشته باشند به اجبار باید همان آب را برای نوشیدن استفاده کنند”.  

این منبع مطلع در ادامه گفت: “آبگرم در زندان قرچک ورامین بسیار کم هست و زندانیان برای استفاده در حمام باید بصورت ۲ نفره و ظرف مدت کمتر از ۵ دقیقه تمام مراحل شستشوی خود را تمام کنند. همچنین تماسهای تلفنی زندانیان محبوس در زندان قرچک با مشکلات بسیاری همراه است که از جمله آنها می توان به قرار گرفتن کیوسکهای تلفن در محلی نامناسب اشاره کرد که مشکلاتی را در فصول مختلف سال به لحاظ گرمای آفتاب یا روزهای بارانی در فصول دیگر سال برای زندانیان در مواقع تماس بوجود آورده. سالن فروشگاه زندان در انتهای هواخوری زندان واقع شده که زندانیان حداقل باید به مدت ۳۰ تا ۴۵ دقیقه در صف انتظار معطل بمانند تا بتوانند اقلام مورد نظر خود را خریداری کنند. از سوی دیگر با توجه به دور بودن فاصله فروشگاه تا اندرزگاه زندان در بسیاری موارد افراد کهنسال با مشکلاتی از قبیل سور خوردگی در فصول سرد سال مواجه می شوند”. 

این منبع مطلع در ادامه با اعلام این که بین ۱۶ تا ۱۸ نفر از زنانی که در اندرزگاه ۱ سالن ۸ زندان قرچک ورامین با فرزندان خود در آنجا زندگی می کنند گفت: “معمولا زنانی هستند که با جرائمی از قبیل موادمخدر یا سرقت در حال تحمل حبس هستند و همسران این افراد هم با جرائم مشابه در زندانهای دیگر هستند. کودکان این زنان از حق آموزش محروم هستند و مهدکودک این زندان هم به لحاظ کیفیت آموزشی در سطح بسیار پائین قرار دارد”. 

علیرغم این محدودیتها بر زندانیان محبوس در بند زنان زندان قرچک ورامین خبرگزاری قوه قضائیه جمهوری اسلامی بنقل از حشمت الله حیات الغیب رئیس سازمان زندانهای کشور ادعا کرده: “در پی انتشار ادعاهایی عجیب در یکی از رسانه‌ها مبنی بر ۲۰۰۰ زندانی بی ملاقاتی در زندان شهرری و همچنین فروش مایع دستشویی به قیمت ۷۵ هزار تومان در فروشگاه این زندان، مدیرکل زندان‌های استان تهران این خبر را تکذیب و ادعا های مطرح شده را بی اساس عنوان کرده بود”.

حشمت اله حیات الغیب با بیان اینکه با توجه به مرخصی‌های قبل از سال جدید، تعداد کل زندانیان ندامتگاه شهرری بسیار کمتر از حتی نصف تعداد عنوان شده است انجام اقدامات بهداشتی و درمانی در این زندان قرچک ورامین را فراتر از پروتکل‌های بهداشتی دانسته و مدعی شده اقداماتی که در راستای مبارزه با کرونا در زندان‌ها و خصوصا زندان قرچک .ورامین صورت می‌گیرد بی نظیر است.

حیات الغیب همچنین ادعا کرده: “هر روز از سوی نیرو‌های آموزش دیده توسط واحد بهداشت و درمان ندامتگاه، کلیه سطوح و اماکن زندان ضدعفونی می‌شود و امکانات لازم اعم از ماسک و مواد ضدعفونی کننده و دستکش یکبار مصرف به طور مرتب و به صورت رایگان در اختیار زندانیان قرار می‌گیرد”.

زندانیان محبوس در زندانهای ایران با کلکسیونی از  موارد گسترده نقض حقوق بشر دست و پنجه نرم میکنند. از یک سو محرومیت آنها از حق دادرسی عادلانه که در ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر بر آن تاکید شده است و از سوی دیگر بیماریها و آسیب های جسمی گوناگون که میتوان گفت اکثر این افراد این بیماریها را از زمانی که در زندان محبوس گردیده اند به آن مبتلا شده اند اما مسئولان قضائی و امنیتی در زندانهای ایران از این مسئله بعنوان یک اهرم فشار در جهت تفهیم نظریات و یا اتهامات وارده بر افراد استفاده میکنند که این مورد ناقض ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر میباشد.

همچنین دسترسی افراد به امکانات پزشکی و بهداشتی از جمله موارد مورد تاکید در ماده ۲۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر می باشد و بر محق بودن افراد بر تامین اجتماعی مناسب به لحاظ؛ بهداشت, درمان, خوراک, مسکن, پوشاک و برخورداری از خدمات حمایتی اجتماعی در مواقع بیکاری، بیماری، نقص اعضا، بیوگی، پیری یا در تمام موارد دیگری که به علل خارج از اراده انسان ، وسایل امرار معاش فرد را از بین برده باشد باید از شرایط آبرومندانه زندگی برخوردار شود اما برخوردهای قهرآمیز ارگانهای امنیتی و قضائی با شهروندان ایران و بیان اتهامات امنیتی بر خواسته های آنها مصداق بارز نقض حقوق بشر نیز می باشد. 

پاسخی بگذارید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: