•                  
چهارشنبه , ۰۹ بهمن , ۱۳۹۸
چهارشنبه, ژانویه 29

قادر سلیمی, زندانی عقیدتی بطور مشروط از زندان مرکزی ارومیه آزاد شد

0
119

حقوق بشر در ایران – روز جاری, قادر سلیمی”, زندانی عقیدتی اهل شهرستان بوکان, محبوس در بند ۱۲ زندان مرکزی ارومیه پس از سپری کردن یک سوم مجموع حبس ۵ ساله خود بطور مشروط از این زندان آزاد شد. 

به گزارش حقوق بشر در ایران, امروز دوشنبه ۱۸ آذر ماه ۱۳۹۸, “قادر سلیمی”, زندانی عقیدتی اهل شهرستان بوکان, محبوس در بند ۱۲ زندان مرکزی ارومیه که در حال سپری کردن دوران محکومیت حبس ۵ ساله خود از بابت اتهام “عضویت در گروههای سلفی”, بود با توجه به سپری کردن یکی سوم مجموع حبس ۵ ساله خود بطور مشروط از این زندان آزاد شد. 

لازم به ذکر است؛”قادر سلیمی”, فرزند عبدالمجید, اهل شهرستان بوکان از توابع استان کردستان, پیش از این و در اوایل مردادماه سالجاری در اعتراض به عدم موافقت مسئولان زندان مرکزی ارومیه برای انتقال وی به زندان شهر بوکان واقع در استان کردستان و یا تائید درخواست آزادی مشروط وی دست به اعتصاب غذا زده بود و در تاریخ ۳۰ مردادماه سالجاری در پی وعده مسئولان به اعتصاب غذای اعتراضی خود پایان داده بود. 

این زندانی عقیدتی اهل شهرستان بوکان از توابع استان کردستان در تاریخ ۱۱ خردادماه ۱۳۹۶, توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد و پس از اتمام مراحل بازجوئی و تکمیل پرونده جهت ارجاع به دادگاه به زندان مرکزی ارومیه منتقل شد. 

با آغاز روند دادرسی بر پروند “قادر سلیمی”, این شهروند اهل بوکان توسط شعبه ۲ دادگاه انقلاب ارومیه از بابت اتهام “عضویت در گروههای سلفی”, مورد محاکمه قرار گرفت و به تحمل ۵ سال حبس تعزیری محکوم شد و این حکم توسط دادگاه تجدید نظر استان آذربایجان غربی عینا تائید شد. 

اتهام منتسب بر “قادر سلیمی”,  مرتبط با سرکوب آزادی بیان و عقیده  میباشد که در اسناد بین المللی حقوق بشر از جمله ماده ۱۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر و همچنین ماده ۱۹ میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی مصوب ۱۶ دسامبر ۱۹۶۶به صراحت بر حق افراد بر برخورداری از آن تاکید شده است. اما از آنجائی که حکومت جمهوری اسلامی تاب شنیدن انتقادات شهروندان را ندارد فقط وانمود به احترام اصل آزادی بیان و قلم میکند ولی در اصل مطلب به طور سیستماتیک اقدام به سرکوب گسترده شهروندان در زمینه آزادی بیان و قلم میکند.

زندانیان عقیدتی در زندانهای ایران با کلکسیونی از  موارد گسترده نقض حقوق بشر دست و پنجه نرم میکنند. از یک سو محرومیت آنها از حق دادرسی عادلانه که در ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر بر آن تاکید شده است و از سوی دیگر بیماریها و آسیب های جسمی گوناگون که میتوان گفت اکثر این افراد این بیماریها را از زمانی که در زندان محبوس گردیده اند به آن مبتلا شده اند اما مسئولان قضائی و امنیتی در زندانهای ایران از این مسئله بعنوان یک اهرم فشار در جهت تفهیم نظریات و یا اتهامات وارده بر افراد استفاده میکنند که این مورد ناقض ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر میباشد.

پاسخی بگذارید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: