•                  
چهارشنبه , ۲۲ مرداد , ۱۳۹۹
چهارشنبه, آگوست 12

گزارشی از کودکانی که در واحدهای صنعتی ایران به بردگی گرفته شدند

0
153

حقوق بشر در ایران – امروز جمعه ۳۰ خرداد ماه ۱۳۹۹, با توجه افزایش لجام گسیخته نرخ تورم در ایران و محرومیت بسیاری از خانواده ها در برخورداری از تامین اجتماعی متناسب به وضع اقتصاد کشور روند صعودی ورود کودکان به بازار کار و بهره کشی از آنها در ایران باعث بروز نگرانی های گسترده ای در میان کارشناسان و جامعه شناسان ایران شده است. 

به گزارش حقوق بشر در ایران بنقل از رُکنا, امروز جمعه ۳۰ خرداد ماه ۱۳۹۹, پس از امضای کنوانسیون ۱۸۲ سازمان بین المللی کار با مضمون “محو بدترین اشکال کار کودکان” که در سال ۱۳۸۲ ایران آن را امضا کرد مصوب شد ۱۴شغل برای کودکان زیر ۱۵ سال, ۲۳شغل دیگر برای رده ۱۵ تا ۱۸سال ممنوع باشد اما کودکان ایران هنوز هم در این مشاغل ممنوعه به کار گرفته می شوند. در ایران عملاً هیچگونه حمایتی از کودکان نشده و این افرا د که جز آسیب پذیرترین قشر جامعه ایران هستند و آمارها و ظواهر امر نشان دهنده افزایش بهره کشی و کار کودکان در ایران است. کودکان علاوه بر تکدی گری به مشاغل دیگری از قبیل باربری, قالی بافی در اتاق های نمور و وضعیت بسیار بد, کار آنها در واحدهای صنعتی که کارفرما برای فرار از بیمه و سایر حقوق افراد از کودکان استفاده می کند را در بر می‌گیرد. 

زهرا رحیمی، از فعالان اجتماعی و مدیر موسسه حمایت از کودکان و افراد آسیب دیده اجتماعی در تشریح این خبر گفت: “با امضای کنوانسیون “محو بدترین اشکال کار کودک” وزارت کار موظف شد که بدترین مشاغل را اعلام کند. آیین نامه ای در نظام کار تنظیم و ۳۷شغل به عنوان بدترین اشکال کار کودک اعلام شد. این اشکال ممنوعه از کار در معدن و قالیبافی شروع می شود و مشاغلی مانند کار در کوره پزخانه، دامداری، کار در کارگاه های خطرناک با مواد شیمیایی و زباله گردی جزو این اشکال است”.

زهرا رحیمی, در ادامه افزود: “کودکانی داریم که کولبر هستند. بنابراین این لیست نیاز به بازبینی و دوباره نویسی دارد. ضمن آن که مصادیق جدیدی از کار پیدا شده که در آن لیست نیستند اما آسیب جسمی و روحی بسیار شدید برای کودکان دارند. ما بچه های زیادی داریم که در کارگاه های پرس کاری مشغولند و حتی انگشت دستشان قطع شده و یا کارخانه های شیشه بسیاری هستند که برای فوُت کردن فرم دهی شیشه از کودکان استفاده می کنند و تعداد زیادی در این کارگاه ها کار می کنند که جملگی این موارد مصادیق بدترین اشکال کار کودک هستند”.

این فعال مدنی و مدیر موسسه خیریه امام علی در ادامه خاطرنشان کرد: ” کارفرمایان هیچ مسئولیتی در مقابل آسیب کودکان به عهده نمی گیرند و به کارگیری کودکان رسمی نیست و به ۲ دلیل به کار گرفته می شوند. برخی کارفرمایان برای فرار از مسئولیت بیمه ای و قوانین کار، در کارگاه ها کودکان را به کار می گیرند. این کارفرمایان اگر فردی بالاتر از ۱۸سال را به کار بگیرند مجبورند او را بیمه کنند و کارگر مشمول قانون کار می شود و نمی تواند بیش از ۸ ساعت از کارگر خود کار بکشد و شرایط محیطی نیز باید مطلوب و مناسب باشد و ایمنی را هم رعایت کنند. اما به کارگیری بچه ها به ویژه زیر۱۵ سال غیرقانونی است و به هیچ عنوان نمی شود از قانون کار برای حمایت از آنها استفاده کرد. اتفاقا کارفرمایان هم به همین دلیل بچه ها را به کار می گیرند”.

رحیمی افزود: ” در حال حاضر پایه حقوق ۲میلیون و ۸۰۰هزار تومان است اما کودکان در کارگاهها ۱۲ ساعت کار می کنند اما ۸۰۰ هزار تومان حقوق می گیرند و نمی توانند ادعایی کنند چون به آن پول نیازمند هستند. این نیازمندی باعث سوءاستفاده کارفرمایان شده و اگر دست بچه در آن کارگاه قطع شود هیچ مسئولیتی به عهده نمی گیرند. کارفرمایان آنقدر حرفه ای عمل می کنند که هیچ چیزی قابل اثبات نیست. ما بچه ای داشتیم که حتی بعد از آن که دستش زیر دستگاه پرس قطع شده بود باز هم در آن کارگاه کار می کرد و می گفت: “من به اینجا نیاز دارم و نمی توانم شکایت کنم. اگر اینجا بسته شود نان من هم بریده می شود”. 

زهرا رحیمی، مدیرعامل جمعیت امام علی یادآور شد: “هر استان و منطقه ای شغل کودکان متفاوت است. در شهرهای مرزی مثل کردستان، کرمانشاه و یا سیستان و بلوچستان استفاده از کودکان در کولبری یا قاچاق سوخت مرسوم است. در منطقه زاگرس یکی از مصادیق کار پر خطر این است که از بچه ها برای درست کردن زغال استفاده می شود. در آنجا گودال های عمیقی کنده می شود و ته آن پر می شود از درخت های بلوطی که غیرقانونی قطع شده و آن را آتش می زنند. بچه ها ته آن گودال ها می روند و بدون هیچ پوششی، با دست هایشان زغال ها را بیرون می آورند. خیلی از بچه ها دست هایشان سوخته و پینه بسته است. این استفاده ای مرسوم از کودکان در منطقه زاگرس است”.

وی با اشاره به این که زباله گردی کودکان در تمام شهرها وجود دارد افزود: روز به روز بر تعداد کودکان زباله گرد اضافه می شود. با شیوع کرونا کسی از بچه های خیابان خرید نمی کرد و مردم به آنها کمک نمی کردند، به سمت جمع آوری و فروش زباله روی آوردند. در منطقه آذربایجان به ویژه در روستاها نیز کودکان به قالیبافی می پردازند. این کودکان در شرایط بسیار بد و غیراستاندارد به سر می برند. کودکان از صبح تا شب در اتاق های نمور و تاریک به قالیبافی می پردازند. در شمال کشور کودکان به همراه خانواده یا به تنهایی کشاورزی می کنند. حتی خانواده هایی در تهران هستند که در برخی از ماه های سال به شمال می روند برای جمع آوری محصولات کشاورزی و از کودکان خود استفاده می شود”.

زهرا رحیمی, فعال اجتماعی اضافه کرد: “در جنوب کشور نیز کودکان در قاچاق سوخت و دستفروشی به کار گرفته می شوند. در استان خوزستان بچه ها آب آشامیدنی می فروشند. آنها مجبورند بار سنگینی را حمل می کنند. این حمل بار به جنوب ختم نمی شود. در بازار بزرگ تهران نیز بچه ها بارهای سنگین حمل می کنند”.

این فعال مدنی اضافه کرد: “در اطراف تهران در برخی از دامداری ها بچه ها به شغل چوپانی مشغول هستند. این بچه ها ترک تحصیل می کنند و برای تامین نیازهای خانواده چوپان گوسفندان خانواده دیگری می شوند و چند خانواده در شهریار بودند و برای آن که کودکان نخوابند و گرگ به گوسفندان حمله نکنند، به بچه ها شیشه می دادند تا در طول چوپانی هوشیار باشند و بچه ها هنوز هم با اعتیاد دست به گریبان هستند و ۴-۳ سال است که تلاش می کنیم که آنها شیشه را ترک کنند”.

زهرا رحیمی تاکید کرد: با شیوع کرونا اقتصاد خانواده دچار مشکلات عدیده شد و کارگران فصلی، دستفروشان، کارگران روزمزد و قشر ضعیف به هیچ عنوان حمایت نشدند. یک وام دو میلیونی به آنها داده شد تا از یارانه هایشان کم شود. در این شرایط بسیاری از خانواده ها به دلیل مشکل اقتصادی ترجیح می دهد به جای نداشتن درآمد، ۸۰۰هزار تومان به تعداد بچه هایش داشته باشد. بچه ها از چرخه تحصیل خارج شدند و به چرخه کار وارد شدند و به دلیل آن که کار در خیابان دیگر صرفه اقتصادی ندارد به کارهای پنهان از قبیل « زباله گردی یا کار در کارگاه های زیرزمینی » روی آوردند که به مراتب خطرات جدی تری بچه ها را تهدید می کند.

در تاریخ ۲۲ خرداد ماه ۱۳۹۹, شبکه یاری کودکان کار به مناسبت روز جهانی مبارزه برای کار کودکان با انتشار بیانیه ای ضمن تاکید بر افزایش فشار بر بنیان خانواده ها در ایران در پی شیوع ویروس کرونا و از سوی دیگر نا همگونی اوضاع اقتصاد کشور این بحران و سوء مدیریت را زمینه ای برای ورود تعداد بیشتری از کودکان کار در جامعه دانست. 

ماده ۲۳ کنوانسیون حقوق کودک مصوب ۲۳ نوامبر سال ۱۹۸۹ میلادی پیرامون اشتغال کودکان به کار و حقوق شهروندی آنها می گوید: “کودکان و نوجوانان تا قبل از اینکه به سن مشخصی نرسیده‌اند نباید به کار گمارده شوند. همچنین در مورد کارگران نوجوان باید ساعت کاری آن‌ها توسط دولت محدود شود. مهم‌ترین نکته در این رابطه آنکه دولت‌ها باید امکاناتی را فراهم آورند تا هنگامی که نوجوانان در محیط‌های کار مشغول به فعالیت هستند در مقابل هرگونه خشونت و انجام کارهایی که سلامتی یا امکان ادامه تحصیل آن‌ها را به خطر می‌اندازد، مورد محافظت قرار گیرند. باید در نظر داشت که کار کودکان در مزرعه یا کسب و کار آن‌ها به منظور کمک به خانواده‌شان نباید به گونه‌ای باشد که به رشد و پرورش آن‌ها آسیبی وارد کند یا حقوق آن‌ها از جمله حق آموزش و حق بازی کردن را به مخاطره بیندازد”.

برخورداری افراد از تامین اجتماعی مناسب از جمله موارد تاکید شده در اسناد بین المللی حقوق بشر است که در ماده ۲۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر که ایران از امضائ کنندگان این سند معتبر بین المللی می باشد بر محق بودن افراد در برخورداری از؛ خوراک, مسکن, پوشاک و برخورداری از خدمات حمایتی اجتماعی در مواقع بیکاری ، بیماری ، نقص اعضا ، بیوگی ، پیری یا در تمام موارد دیگر نیز تاکید شده است. اما تفاسیری غلطی که حاکمان جمهوری اسلامی از حقوق شهروندی در ایران دارند و همیشه قوانین را آنگونه تفسیر کردند که حکومت را صاحب حق می دانند و حقوق شهروندان پایمال شده است. 

برچسب هافعال اجتماعینقض حقوق کودکنقض حقوق کودک در ایراننقض حقوق کودکاننقض حقوق کودکان در ایراننقض حقوق بشرنقض حقوق بشر در ایراننقض حقوق بشر در جمهوری اسلامینقض حقوق بشر در جمهوری اسلامی در ایراننقض حقوق بشرد ر ایراننقض حقوق شهروندینقض حقوق شهروندی در ایرانکنوانسیون محو بدترین اشکال کار کودکانکنوانسیون حقوق کودککنوانسیون حقوق کودکانکودکانکودکان فقیر در ایرانکودکان مبتلا به بیماری ام پی اسکودکان مبتلا به سوء تغذیهکودکان متکدیکودکان متکدی در ایرانکودکان محروم در ایرانکودکان مطلقه در ایرانکودکان معتادکودکان و فقر در ایرانکودکان کارکودکان کار و خیابانکودکان کار و خیابان در ایرانکودکان کار در ایرانکودکان ایرانکودکان بی هویتکودکان بی هویت در ایرانکودکان بی سرپرستکودکان بیمارکودکان بیوهکودکان بازمانده از تحصیلکودکان بدون هویتکودکان بدون هویت در ایرانکودکان خیابانکودکان در ایرانکودکان زباله گردکودکان سیگاریکودکان شین آبادکودکان طلاق در ایرانازدواج کودکانازدواج کودکان در ایراناعتیاد کودکاناعدام کودکان در ایرانبهره کشی از کودکان در ایرانبازداشت کودکان کار در ایرانجمعیت امام علیحقوق نقض حقوق بشر در ایرانحقوق کودکحقوق کودکانحقوق کودکان در ایرانحقوق بشر حقوق شهروندیحقوق شهروندیحقوق شهروندی کودکان در ایرانحقوق شهروندی در ایرانحقوق شهروندی در جمهوری اسلامیحقوق شهروندی درایرانزهرا رحیمیسوء استفاده از کودکان کارسوء تغذیه کودکانسرکوب کودکان ایرانسرکوب شهروندان در ایرانشکنجه کودکانشکنجه کودکان در ایران

پاسخی بگذارید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: