•                  
دوشنبه , ۲۳ تیر , ۱۳۹۹
دوشنبه, جولای 13

بیانیه زندانیان سیاسی تیپ ۵ زندان تهران بزرگ برای تحریم انتخابات مجلس

0
288

حقوق بشر در ایران – امروز دوشنبه ۲۱ بهمن ماه ۱۳۹۸, جمعی از زندانیانی سیاسی محبوس در تیپ ۵ زندان تهران بزرگ با انتشار بیانیه ای به مناسب انتخابات مجلس در ایران که در اسفند ماه سالجاری برگزار خواهد شد واکنش نشان دادند. زندانیان محبوس در این تیپ در زندان تهران بزرگ که اغلب از بازداشت شدگان اعتراضات آبان ماه سالجاری هستند خواستار تحریم انتخابات از سوی سایر شهروندان ایران هستند. 

به گزارش حقوق بشر در ایران, امروز دوشنبه ۲۱ بهمن ماه ۱۳۹۸, جمعی از زندانیان سیاسی محبوس در تیپ ۵ زندان تهران بزرگ با انتشار بیانیه ای نسبت به اتحاد جمعی در ایران برای تحریم انتخابات پیش روی مجلس در ایران که در اسفند ماه سالجاری برگزار خواهد شد هستند. این زندانیان سیاسی گسترش سرکوب آزادی بیان, بازداشت و کشتار شهروندان در جریان تجمعات اعتراضی آبان ماه ۱۳۹۸, شلیک مستقیم به هواپیمای مسافربری پی اس ۷۵۲ خط هوائی تهران کی یف, که منجر به کشته شدن ۱۷۶ مسافر و خدمه پروازی آن شد را از جمله دلایل خود را برا تحریم انتخابات پیش رو در ایران اعلام کردند. 

این زندانیان سیاسی در بخشی از این بیانیه اعلام کردند: “حکومتی که حق اعتراض را از ما گرفته است ولی اما اگر کسی بتواند چشم بر تمام جنایتهای اینان ببندد و فقط براساس منفعت تصمیم گیری کند بادی از او پرسید محصول این انتصابات برایش چه خواهد بود؟ گروهی که پیشتر می توانستند از این آب گل آلود ماهی بگیرند و بر سفره های انقلاب نشسته بودند تا حدی پیر شده بودند و جیبهای خود را اختلاس پر کرده بودند”. 

متن بیانیه زندانیان سیاسی تیپ ۵ زندان تهران بزرگ در ادامه می آید: 

مقدمه: “نه و فراتر از آن 

نه!

به حرمت اشکهای مادران پویا, علیرضا, ندا, وحید, ترانه و ستارها. نه به حرمت اشکهای مادران پویا, علیرضا, ندا, وحید, ترانه و ستارها. به حرمت تمام ثانیه هائی که مادر مصطفی حبس را تحمل می کند و هنوز در فکر از دست دادن عزیزترینش با شهامتی بیش از پیش در راه دشوار آزادی قدم برمی دارد.

برای ما همین کافی ست. 

دل آدمی برای خود دلایلی دارد که عقل ظاهر بین را یارای فهمیدنشان نیست. اما حتی اگر از معرفت بگذریم و صرفا بخواهیم به دلایل اقتصادی یا سیاسی برای تصمیم گیری رجوع کنیم شرکت در انتصابات مجموعه جنایتکار, دزدان و اختلاسگران که هیچ هدفی جز غارت ایران در سر ندارند اشتباه است. 

آزموده را آزمودن خطاست و حتی فراتر از آن نظر ما این است که شرکت در انتخابات در حق مردم ایران جفاست. 

تحریم ضروریست اما معتقدیم که اقدام ما باید فراتر از تحریم و بلکه تلاش برای سرنگونی دستگاه جنایتکار و غارتگر باشد. ما باز می گوییم که هنوز برای انقلاب دیر نشده است و تاوان سکوت و بی تفاوتی تاوانی بسیار سنگین تر از انقلابی است که به غایت بساط غارتگران را برچید. 

نه!

رای ما سرنگونی مجموعه ای است که مرد را در زمین و آسمان مورد هدف گلوله ها و موشک خود قرار می دهد. حقوق بشر, آزادی, عدالت, دموکراسی, نابرابری, رای من سرنگونی این مجموعه کاملا ستمگر است. 

مگر نمی دانید که تعویض مهره ها حکومتی که بطور سیستماتیک فاسد است و مولد فساد هیچ تغییری نمی کند. اگر مجلس داوطلب نماهایشان را ندیدید؟ اختلاسها و ناکارآمدی نمایندگان به ظاهر مردم را ندیدید؟ 

تاریخ نمی بخشد آنان را که در برابر جنایت و ستم سکوت می کنند و بی تفاوتند. 

مگر ظالم, فساد و تبعیض, خفقان, سرکوب و ناامنی را حس نمی کنید؟ 

مگر از سرما یخ زدن و جان سپردن آزاد و فرهاد خسروی, دو کولبر کردستان را نمی بینید؟ 

وای بر فراموش کاران. وای بر مردمانی که تلاشی برای رهائی از ستم نکند که همانا جرم آنها از ستمگر بیشتر است. 

نه و فراتر از آن. 

من سرنگون می کنم حکومتی را که میثم و میلادها را به زنجیر کشیده است. جوانهایی از فقیرترین مناطق این خاک که به دلیل اعتراض به بی تدبیری دولت تدبیر و ریا محکوم به تحمل حبس شدند. . 

من سرنگون می کنم دستگاه جلادپروری که محصولاتش ضیایی, برزگر و تاجیکها هستند که این افراد حتی به اسیران و محبوسان هم رحم نکردند. 

من سرنگون می کنم حکومتی را که هر روز باعث فقیرتر شدن و گرفتار شدن مردم کشورم شده است. 

متن بیانیه: حکومتی که حق اعتراض را از ما گرفته است ولی اما اگر کسی بتواند چشم بر تمام جنایتهای اینان ببندد و فقط براساس منفعت تصمیم گیری کند باید از این دست افراد پرسید محصول این انتصابات برایش چه خواهد بود؟ گروهی که پیشتر می توانستند از این آب گل آلود ماهی بگیرند و بر سفره های انقلاب نشسته تا حدی پیر شده و جیبهای خود را اختلاس پر کردند. 

آنها می روند و گروهی گرسنه تر جای آنها را می گیرد و تو حال بنشین تا کیسه های نمایندگان جدید پر شود شاید منتصبان جدید با صدایی بلندتر « جانم فدای دیکتاتور » و  « مرگ بر این و مرگ بر آن » بگویند. زیرا تازه نفس اند و راهکارهای جدید برای خوش خدمتی کردن به دیکتاتوری آخوند را دارند. 

آری براستی آزادی از آن کسانی ست که برای آن هزینه پرداخت می کنند. آزادی حق انسانهایی ست که آزادی خود را برای آزادی کشورشان فدا کردند. 

صندوق انتخابات رژیم جور و جهل, صندوق انتخابات متقلبان جنایتکار هرگز عرصه نبرد ما نبوده و نیست و قطعا واکنش ما به برگزاری انتخابات پس از جنایتهای اخیر حکومت جمهوری اسلامی که در زمین و آسمان صورت گرفت باید فراتر از تحریم باشد. 

ما به کسانی که مردم را به دلیل اعتراض به بی تدبیری, ظلم و فساد حکومتی به رگبار می بندد و نخبگان را در هواپیما مورد هدف موشکهایشان قرار دادند اجازه نمی دهیم این عمل وقیحانه را انجام دهند. 

جمهوری اسلامی را به رسمیت نمی شناسیم و قطعا صندوقهای انتخابات و عواملش را به آتش می کشیم. رای ما سرنگونی جمهوری است چرا که دوران مدارا و بخشش به پایان رسیده. دوران کنش مسالمت آمیز به سر آمده و ما هر آینه با تمام توان و تلاش نسبت به براندازی حکومت جمهوری اسلامی اقدام خواهیم کرد. 

ما هرگز نگران فردای پس از جمهوری اسلامی نیستیم زیرا آلترناتیوهای بسیاری داریم که توان آبادسازی زادگاهمان را دارند. بنابراین از هیچ تلاشی برای سرنگونی این رژیم دریغ نخواهیم کرد و اجازه برگزاری انتخابات را به آنها نخواهیم داد. 

پی نوشت: همه پرندگان دریا دلی که در فضاهای دور و دورتر در پروازند عاقبت یک جا از پرواز وا می مانند دیگر نمی توانند به مسیر خود ادامه دهند و آنجا بر دکلی یا هر سنگی خواهند نشست و از برای مامنی چنین حقیر خرسند و شکر گذار خواهند بود. 

لیکن می توان گفت فرا پیشه ایشان دیگر گستره بیکرانه ای و فضای آزادی نیست که تواند گفت آنان تا غایتی که در توانشان بوده پرواز کردند. بر استمنا طلبان و منفعلان نیز چنین می رود اما چه باک پرندگان دیگری هستند که دورتر از آنها پرواز می کنند. 

آری به راستی از نهایت بربریت که حکومت تئوکراتیک فعلی در مصادیق بارز کریتیکال کاپیتالیسم است تا غایت مدنیت می توان بی نهایت درجه برای دموکراسی فرض کرد. این یعنی دموکراسیزاسیون هرگز منحصر به صندوق رای آن هم صندوق رای حکومت متقلب فاشیست آخوندی نمی شود و ما دیگر نمی گذاریم سوپاپ اطمینان های حکومت مردم را فریب دهند. 

آنارشیسم بزرگترین دشمن عوام فریبی یا دماگوژیست هاست پس باید به خود یادآوری کنیم برای آنکه حقایق محقق گردد راهی جز این به نظر نمی رسد که تفکر هر روز بیش از پیش در جامعه به جای جهل و جاهلیت بنشیند و این امکان نیز جز در دفتر دموکراسی که شرط اول آن سرنگونی فاشیست و تئوکراسی که همان کرتیکال کاپیتالیسم است به فعلیت نمی رسد و این مستلزم توجه به مهمترین وجه تمایز امپریالیسم نوین یعنی تفاوت و جدائی نیروی اقتصادی و ماورای اقتصادی نیست و این مستلزم توجه به مهمترین وجه تمایز امپریالیسم نوین یعنی تفاوت و جدائی نیروی اقتصادی و ماورای اقتصادی نسبت به امپریالیسمهای دوران باستان و پیش از سرمایه داری هست. 

بنا بر آنچه گفته شد رادیکالها و انقلابی ها باید از عقلانیت تکنیکی « وسیله – هدف » که از علوم تکنیکی هستند برای سرنگونی نظام سرمایه داری استفاده کند. انقلاب زمانی رخ می دهد که توده های مردم آماده اند با هدف هستی بخشیدن به منافع بنیادین از منافع مستقیم بگذرند و این مهم آنگاه که مبارزه برای منافع مستقیم شروع به انطباق و هماهنگی با مبارزه برای منافع بنیادین کرده باشد به وقوع می پیوندد. 

یکی از مسائل محوری مورد بحث و جنجالی در مبارزات طبقاتی در درون جامعه سرمایه داری گستره ای است که در آن تعارضات اجتماعی بارز حول منافع مستقیم یا منافع بنیادین می چرخد. بخشی از ابهام سیستم‌های سرمایه داری را می توان ناشی از قابلیت و توانائی در جابجایی تعارضات ناشی از منافع مستقیم به شمار آورد. 

یکی از مسائل هر جنبشی که به انقلاب ختم می شود این است که آن تعارضات را که تعارض منافع بنیادین بازگرداند. باید توجه داشته باشیم که منافع مستقیم واقعی بوده و توهمات یا آگاهی کاذب نیستند. یک جنبش اجتماعی قابل قبول نمی تواند اهمیت منافع مستقیم را انکار کند بلکه باید استراتژیهایی را برگزیند تا بتواند منافع مستقیم و بنیادین به طریقی پیوند دهد که قابلیتهای سازمانی طبقه کارگر را تقویت کند و تضعیف نکند. 

پس همانگونه که تحدید مبارزات به مسائل دستمزدها بیانگر فهمی ناقص و ناکامل از ماهیت جامعه سرمایه داری بعنوان یک کل است و ما را ناتوان از امکان تغییر نظام استثمار سرمایه داری از طریق جنبش‌های اجتماعی می کند تهدید دموکراسیزاسیون به شرکت در انتخابات یا تحریم نیز دقیقا حرکت در مسیری است که حاکمیت برای بقاء خود به آن نیاز دارد و از همین روست که اقدام ما باید فراتر از تهدید بلکه خیز به سمت انقلاب و دگرگونی باشد. 

برگزاری انتخابات برای حاکمیت به همان انداز مفید و ضروری است که رقابت آزاد برای نظام سرمایه داری حیاتی شده است. اما این را می دانیم که رقابت آزاد در نظام سرمایه داری منجر به انحصار می شود و همین انحصار است که امپریالیسم را شکل می دهد همانگونه که فاشیست نیز با همین نمایش ها دوام آورده است پس برخیز و بساط جور و فساد را برانداز. 

زندانیان سیاسی تیپ ۵ زندان تهران بزرگ” 

برچسب هامیلاد ارسنجانیمجلس شورای اسلامیمجلس شورای اسلامی در ایرانمحمد لطفیمحمد آدممحمدرضا مرادیمحرومیت از حقوق شهروندی در ایراننقض حقوق بشرنقض حقوق بشر در ایراننقض سیستماتیک حقوق بشر در ایراننافرمانی مدنی در زندانهای ایراننامهانتخاباتانتخابات مجلسانتخابات مجلس در ایرانانتخابات ایراناخبار سرکوب شهروندان در ایرانبهرام سعدیبیانیه تحریم انتخاباتبیانیه زندانیان زندان تهران بزرگتیپ ۵ زندان تهران بزرگتیپهای زندان تهران بزرگتحریم انتخابات در ایرانجواد آدینه وندحقوق بشر در ایرانحقوق بشر در ایران۴حقوق بشر زندانیان سیاسیحقوق زندانیحقوق شهروندی در ایرانرضا بیگوندرضا بیجوندزندان تهران بزرگزندان تهران بزرگ تیپ ۵زندانی سیاسیزندانی سیاسی زندانی عقیدتیزندانیانزندانیان سیاسیزندانیان سیاسی و عقیدتیزندانیان سیاسی در ایرانزندانیان سیاسی در جمهوری اسلامیسهیل عربیسهیل عربی زندانی سیاسیسرکوب زندانیان در ایرانسرکوب زندانیان سیاسی در ایرانسرکوب شهروندان در ایرانصاحب رضائیعلی لشنیعلی اصغر خدابنده لو

پاسخی بگذارید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: