چهارشنبه, تیر ۲۶, ۱۳۹۸

ضرب و شتم محمدصابر ملک رئیسی زندانی سیاسی تبعیدی در زندان مرکزی اردبیل

0
92

روز شنبه ۱۴ اردیبهشت ۱۳۹۸, محمدصابر ملک رئیسی، زندانی سیاسی تبعیدی محبوس در زندان مرکزی اردبیل توسط دو تن از مسئولان این زندان مورد ضرب و شتم  قرار گرفته است. 

به گزارش حقوق بشر در ایران، محمدصابر ملک رئیسی، زندانی سیاسی محبوس در زندان مرکزی اردبیل که در حال تحمل دوران محکومیت حبس توام با تبعید خود است در تاریخ ۱۴ اردیبهشت ۱۳۹۸ توسط دو تن از مسئولان این زندان مورد ضرب و شتم قرار گرفته است. با توجه به شدت جراحات وارده  دست این زندانی دچار آسیب دیدگی شده است. گفته شده است که این ضرب و شتم از آنجائی سرچشمه گرفته که مسئولان اندرزگاه ۱ و ۲ زندان مرکزی اردبیل می خواستند لوازم شخصی این زندانی را ضبط کنند که با توجه به مقاومت محمدصابر ملک رئیسی اقدام به ضرب و شتم وی کردند. 

بنقل از یک منبع نزدیک به این زندانی سیاسی در گفتگو با گزارشگر حقوق بشر در ایران: رئیس اندرزگاه ۱ زندان مرکزی اردبیل فردی با نام مهدوی و رئیس اندرزگاه ۲ این زندان فرهاد نوروزی برای آزار و ایجاد تنش و درگیری با این زندانی با همکاری هم سعی در گرفتن انگشتر وی داشتند که به دلیل غیر قانونی بودن این موضوع و سابقه این دو فرد در مفقود کردن لوازم زندانیان پس از تحویل گرفتن آنها با مخالفت محمدصابر روبرو شدند. در پی این موضوع محمدصابر را به دفتر مدیر داخلی منتقل کرده و با ضرب و شتم و بدرفتاری به تلاش خود ادامه داده و با خودکار سعی در باز کردن مشت او و در آوردن انگشتر کردند که باعث آسیب دیدن دست وی شده است”.
گفته می شود رئیس فرهنگی زندان، رضا عبدی مانع از این اقدام شده و به همراه حفاظت کل زندان احمدرضا مختاری به آقای ملک رئیسی قول دادند که در صورت شکایت وی، با رفتار غیر قانونی این افراد برخورد خواهد شد.

محمدصابر ملک رئیسی بعنوان یک نمونه کم سابقه در دهه اخیر، در سن ۱۵ سالگی بازداشت شد و آنطور که خود در نامه هایش گفته به خاطر فعالیت‌های یکی از برادرانش و در حالی که دستگاه امنیتی دسترسی به برادرش نداشت به عنوان “گروگان “دستگیر شده است.

این زندانی اهل زاهدان نهایتا بعد از تحمل دو سال سلول انفرادی درپی یک اعتصاب «خشک و تر» در یک دادگاه «نمایشی» به اتهام اقدام علیه امنیت ملی از طریق محاربه به تحمل ۲۲ سال حبس در تبعید محکوم شد.

زندانیان سیاسی در زندانهای ایران با کلکسیونی از  موارد گسترده نقض حقوق بشر دست و پنجه نرم میکنند. از یک سو محرومیت آنها از حق دادرسی عادلانه که در ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر بر آن تاکید شده است و از سوی دیگر بیماریها و آسیب های جسمی گوناگون که میتوان گفت اکثر این افراد این بیماریها را از زمانی که در زندان محبوس گردیده اند به آن مبتلا شده اند اما مسئولان قضائی و امنیتی در زندانهای ایران از این مسئاله بعنوان یک اهرم فشار در جهت تفهیم نظریات و یا اتهامات وارده بر افراد استفاده میکنند که این مورد ناقض ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر میباشد.

پاسخی بگذارید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: