•                  
چهارشنبه , ۲۲ آبان , ۱۳۹۸
چهارشنبه, نوامبر 13

دلنوشته سهیل عربی, زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین / بخش ۲

0
83

حقوق بشر در ایران – “سهیل عربی”, زندانی سیاسی محبوس در اندرزگاه ۸ زندان اوین با انتشار دلنوشته ای در ۲ بخش با عناوین “پسی کش” و “شعبه ایها” اشاره ای دارد بر وضعیت یک زندانی محبوس در زندان تهران بزرگ که در زمانی سهیل عربی در آن زندان بسر می برد این فرد که با نام “سید علی خوش دست” شناخته می شود و از بابت اتهام سرقت در زندان تهران بزرگ محبوس شده است و سهیل عربی با زبان استعاره و ادبی اشاره ای بر وضعیت وی دارد. 

به گزارش حقوق بشر در ایران, امروز سه شنبه ۱۴ آبان ماه ۱۳۹۸, “سهیل عربی”, زندانی سیاسی محبوس در اندرزگاه ۸ زندان اوین با انتشار بخش دوم از دلنوشته ای باعنوان پسی کش که بخش اول آن روز گذشته توسط حقوق بشر در ایران منتشر شد و در آن به زمانی که این زندانی سیاسی در تیپ ۱ بند ۹ زندان تهران بزرگ بود با زبان استعاره به وضعیت فقر, اعتیاد و وضعیت یک زندانی متهم به سرقت که با نام “سید علی خوش دست” شناخته می شود پرداخته است و بر مشقتها و سختی هائی که این زندانی از سر فقر و نداری برای امرا معاش خودش و مادر بیمار به همراه ۲ خواهر محصلش تحمل می کند پرداخته است. 

متن دلنوشته استعاری “سهیل عربی”, زندانی سیاسی در اختیار حقوق بشر در ایران قرار گرفته که در ادامه می آید.

شعبه ایها

دنیای شعبه ای ها دنیای عجیب و غم انگیزیست. بپرسیم چه عواملی باعث می شود تا انسانها برای تامین نیازهای خود سرقت را انتخاب می کنند. حتی گاه می بینیم برخی از شعبه ایها برای رهائی از زندان علیرغم دوران سختی را که پس از دستگیری, طی بازجوئی و در جریان گذراندن دوران محکومیت تحمل کردند باز هم به همان اعمال ادامه می دهند. 

برخی از این افراد می گویند از راه درست و از طریق کار کردن نمی توانند نیازهای خود و خانواده شان را تامین کنند. بسیاری از شعبه ایها پیش از این کارگر بودند و به این دلیل که محروم از دریافت حقوق مکفی بودند روی به اعمال خلاف اخلاق و قانون آوردند. برخی می گویند ما مجرمان کوچکتر هستیم و اگر مجرمان بزرگتر نبودند و اگر حقوق ما را تضییع نمی کردند ما هم مثل سایر انسانهای دیگر کنار عزیزانمان بودیم. 

حتی بین آنها افراد تحصیل کرده ای را می بینیم که می گویند پس از سالها تحصیل و فراغت از دانشگاه سالها به دنبال کار گشتند و در نهایت به ناچار مجبور به فروش موادمخدر و یا سرقت شدند. 

نیمی از این افراد و یا بهتر می توان گفت ۸۰ درصد این افراد معتاد به شیشه, هشیش, قرص بی ۲, هروئین و سایر موادمخدر از جمله موادمخدری است که این افراد استعمال می کنند. 

بیش از ۱۲۰۰ تن از ۴۰۰۰ زندانی محبوس در تیپ ۱ زندان تهران بزرگ علاوه بر مصرف انواع موادمخدر که توسط ماموران, سربازان و بویژه ماموران حفاظت اطلاعات و در برخی موارد توسط خود زندانیان وارد این زندان می شود از متادونهایی که تحت نظارت پزشک ندامتگاه به آنها داده می شود استفاده می کنند. 

علاوه بر تاسف برای فرد فرد انسانهایی که خود را به این روز انداختند و یا در برخی افراد شرایط و وضعیت سیاسی آنها را دچار این بحران کرده است باید متاسف بود از اینکه امروز تنها جوانانی که می توانستند نیروهای کار و تولید و پیشرفت اقتصاد, صنایع و علم در ایران باشند دچار چنین وضعیت اسفناکی شدند. 

اما دردناکتر این بخش این است که نه از پیشگیری برای آنها خبری است و نه از درمان. برخی از مسئولان جمهوری اسلامی در پاسخ به این پرسش که چرا هیچگونه رسیدگی به مشکلات معضلات جوانان نقاط آسیب دیده کشور دیده نمی شود می گویند این مشکلات در همه جای دنیا هست حتی در آمریکا. 

آنگاه که به آنها می گوییم که پس عدالت موعود و تدبیر و امید چه شد ما را متهم به “فعالیت تبلیغی علیه نظام” و سایر اتهامات سیاسی و امنیتی می کنند. 

اما بواقع مسئول همانگونه که از اسمش پیداست باید پاسخگو باشد. 

وقتی می گویند تحریمها هیچ اثری روی اقتصاد ایران نداشته است باید از آنها بپرسیم که آیا ۱ بار فقط ۱ بار به زندان تهران بزرگ, ندامتگاه مرکزی, ندامتگاه کرج و یا از سایر زندانهای کشور بازدید کرده اید؟ 

از رئیس دولت تدبیر و امید بخواهید که توضیح دهد که چرا مخصوصا وقتی برای دومین بار به لطف رای مردم رئیس جمهوری منتخب شد جمعیت زندانهای ایران تا این حد افزایش یافته و امروز اکثر بندهای زندانها در حال انفجار از جمعیت است. 

بیست و دوم بهمن ماه ۱۳۹۷, جمعیتی بالغ بر ۳۰ نفر از هر بند آزاد شد و بجای این افراد ۱۰۰ نفر وارد هر بند شد. همین بندها امروز محل نگهداری بیش از ۶۰۰ نفر از جوانان ما شده است. 

البته که تمام محبوسان در زندانهای جمهوری اسلامی سارق و معتاد نیستند و هیچ انسانی هم سارق و معتاد به دنیا نمی آید و این را فرار موش نکنیم اگر در جامعه ای حتی ۱ نفر دچار مشکلی باشد تمام افراد آن جامعه موظف به نجات او هستند اما شوربختانه امروز اکثر این افراد در این جامعه نه تنها به یکدیگر رحم نمی کنند و حتی به خودشان هم رحم نمی کنند. 

این بحرانی است که نیاز به آسیب شناسی دقیق جامعه شناسان ما دارد و شوربختانه که علوم انسانی هیچگاه در این مملکت جدی گرفته نشده است. 

پی نوشت؛ ما دیگر فکر نمی کنیم بلکه خود را به شغل فلسفه مشغول می داریم. ما دیگر مبارزه به قصد دگرگون ساختن جهان آلوده به کاپیتالیسم نمی کنیم. بلکه از ماست که مبارزه برای موجه به نظر رسیدن استفاده می شود.

اینگونه مسائل در مسابقه با یکدیگر هر یک به نوعی به شکل دیگری جلوه می کند و می کوشند تا از یکدیگر پیشی گیرند. 

ولایت این الفاظ, امری که برخاسته از خواست تصادف باشد نیست. این ولایت خواسته در عصر جدید و ریشه در دیکتاتوری و همگانی است. 

چند از تن افراد این جامعه نمی دانند جریان سرمایه سالار همه حوزه های زندگی را به خدمت گرفته و آن را به ابزار کسب درآمد و انباشت سرمایه تبدیل کرده است. 

کیست که ندارد در این فرآیند هیچ ارزشی جز مبادله با پول و انباشت سود رنگ و بوی دیگری گرفته است. 

نئولیبرالیسم, با شعار آزادی فردی عملا آزادی را سلب می کند و آزادی را فقط برای سرمایه و سرمایه دار طلب می کند. 

نئولیبرال سرمایه دار که بر دوش فن سالاران بنا شد استبداد تن را به حال خود رها می کند و حمله خود را متوجه روح یا جان می سازد. 

اینها را می دانیم با تک تک سلولهایمان و آثار مخرب کاپیتالیسم را لمس می کنیم اما واکنش ما به فجایعی که در مجاورت ما در جامعه ما رخ می دهد چیست؟ 

براستی آیا با فقر مبارز مواجه نیستیم؟ طبقه متوسط و یا بهتر بگویم میان مایگان و افرادی که پشت نقال رفورمیست خود با سرعت در حال سقوط و در حال پیوستن به آن و در حال پیوستن به طبقه آسیب دیده تر جامعه هستند اما هنوز بی تفاوت, خاموش و بدتر از آن توجیه گر فجایع و آسیبهایی هستند که مخصوصا محصول تدبیر و امید و اصلاحات توهمی این افراد در حکومت جمهوری اسلامی بوده است. 

اما واقعیت این است که ادامه این وضعیت آنها را نیز وارد این باتلاق می کند. 

امروز علی باطری و هم طبقه های او فقر و زندان را تجربه می کنند. محبوس و “پسی کش” می شوند و مطمئن باشید فردا نوبت شما خواهد بود. آنگاه که منافع “گلدیستی”  برقرار بشود جامعه دستخوش فساد می شود. 

امیدوارم روزی که به این هشدار اهمیت می دهید هنوز فرصت جبران بازسازی باشد. 

پاسخی بگذارید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: