•                  
پنج شنبه , ۰۶ آذر , ۱۳۹۹
پنج‌شنبه, نوامبر 26

فقر غذایی ۷۴ درصد شهروندان در استان سیستان و بلوچستان

0
251

حقوق بشر در ایران – امروز شنبه ۶ اردیبهشت ماه ۱۳۹۹, بیش از ۷۴ درصد شهروندان ساکن استان سیستان و بلوچستان از فقر غذایی رنج می برند. همچنین ۷۰ درصد این شهروندان از دسترسی به شبکه مخابراتی محروم هستند. 

به گزارش حقوق بشر در ایران بنقل از ایلنا, امروز شنبه ۶ اردیبهشت ماه ۱۳۹۹, شهروندان ساکن در شهرهای استان سیستان و بلوچستان در وضعیت خطرناکی به لحاظ فقر غذایی قرار دارند چرا که ۷۴ درصد آنها از سوء تغذیه و زیر خط فقر امنیت غذایی قرار دارند. همچنین ۷۰ درصد این شهروندان از دسترسی به امکانات رفاهی از جمله شبکه مخابراتی و اینترنت محروم هستند. 

براساس اعلام علیم یارمحمدی، نماینده زاهدان در مجلس: “با توجه به اینکه مردم استان سیستان و بلوچستان حدود ۷۴ درصد زیر خط فقر امنیت غذایی هستند و شغل ثابتی ندارند، اغلب به صورت روزانه فعالیت می‌کنند و روزمزد هستند بر همین اساس با اوج گرفتن کرونا نیز این مردم دست از فعالیت نکشیدند و نگرانی ما و سایر مسئولان نیز به همین خاطر بیش از پیش شده است”.

یارمحمدی در ادامه همچنین افزود:”اگر دولت برای حمایت از افرادی که شغل ثابتی در سیستان و بلوچستان ندارند، تمهیداتی می‌اندیشید، ما امروز شاهد ابتلای مردم به کرونا نبودیم. به نظر می‌رسد دولت در موضوع حمایت از اقشار آسیب دیده سیستان و بلوچستان موفق عمل نکرد، چرا که ۷۰ درصد مردم آن منطقه به شبکه مخابراتی دسترسی ندارند”. 

این عضو کمیسیون عمران در مجلس گفت: “به دلیل پراکندگی جمعیت در استان، تعداد مبتلایان و جان باختگان کرونا محدود بود اما پس از اینکه مجوز شروع به کار و فعالیت از سوی دولت داده شد، آمار مبتلایان صعودی شد و همین موضوع موجب نگرانی مسئولان دانشگاه علوم پزشکی شد”.

در حالی که نماینده زاهدان در مجلس از سوء تغذیه ۷۴ درصد شهروندان در استان و سیستان و بلوچستان و همچنین محرومیت ۷۰ درصد از آنها از دسترسی به شبکه مخابراتی می گوید پیشتر نیز این نماینده مجلس گفته بود :”کپرنشینان در استان سیستان بلوچستان سال‌هاست که از آب گودالی که رنگش به سبز «جلبک زده» تغییر یافته آشامیده‌اند و صدایشان هم در نیامده، چه برسد به آنکه معنای ضدعفونی، بیماری، ویروس و اپیدمی را بدانند و فکری به حال آن کنند”.

دسترسی افراد به امکانات از جمله موارد مورد تاکید در ماده ۲۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر می باشد که بر محق بودن افراد بر تامین اجتماعی مناسب به لحاظ؛ بهداشت, درمان, خوراک, مسکن, پوشاک و برخورداری از خدمات حمایتی اجتماعی در مواقع بیکاری، بیماری، نقص اعضا، بیوگی، پیری یا در تمام موارد دیگری که به علل خارج از اراده انسان که منجر با نابودی وسایل امرار معاش او وی شده باشد باید از شرایط آبرومندانه زندگی برخوردار شود. 

پاسخی بگذارید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: