By حقوق بشر در ایران 
https://wp.me/p6xuBy-11CK
حقوق بشر در ایران ـ امروز چهارشنبه ۱ مهر ماه ۱۴۰۵، جلسه دادرسی به کیفرخواست امیرحسین موسوی برگزار شده است.
به گزارش حقوق بشر در ایران، روز دوشنبه ۳۰ شهریور ماه ۱۴۰۵، امیرحسین موسوی «جیمز بیدین»، متهم سیاسی و فعال فضای مجازی (ایکس)، محبوس و بلاتکلیف در زندان اوین، توسط قاضی ابوالقاسم صلواتی ـ رئیس شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران، محاکمه شد.
براساس این گزارش، امیرحسین موسوی، در پی اعزام به شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران، دفاعیات نهایی خود را از بابت اتهامات «فعالیت تبلیغی علیه نظام» و «اجتماع و تبانی» آغاز کرد و تا «همکاری و تبادل اطلاعات با افراد وابسته به اسرائیل» و «تأمین مالی تروریسم» به قاضی ابوالقاسم صلواتی ارائه کرد.
پیشتر هم در تاریخهای ۱۳ تیر ماه و اوایل مرداد ماه ۱۴۰۴، امیرحسین موسوی، بخش دیگری از دفاعیات خود را به قاضی ابوالقاسم صلواتی ـ رئیس شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران، ارائه کرده بود.
آخرین گزارش عمومی قابلاتکایی که درباره روند قضایی امیرحسین موسوی منتشر شده، از برگزاری جلسه محاکمه این فعال فضای مجازی (ایکس) در ۱۱ آبان ۱۴۰۴ در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران خبر میدهد. در آن جلسه دادرسی، امیرحسین موسوی با حضور رضا شفاخواه، وکیل مدافع متهم این پرونده، دفاعیاتشان را در برابر اتهاماتی از قبیل «فعالیت تبلیغی علیه نظام» و «اجتماع و تبانی» آغاز کردند و تا «همکاری و تبادل اطلاعات با افراد وابسته به اسرائیل» و «تأمین مالی تروریسم» به قاضی ابوالقاسم صلواتی ـ رئیس شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران، ارائه کردند.
امیرحسین موسوی، در تاریخ ۲۸ آذر ماه سال ۱۴۰۳، در فرودگاه مهرآباد تهران، وقتی که عازم جزیره کیش شده بود، توسط مأموران امنیتی ـ انتظامی، دستگیر و در حالی که با اعمال تبصره ماده ۴۸ آیین دادرسی کیفری از حق دسترسی به وکیل و هرگونه مشاور حقوقی محروم شده بود، در یکی از بندهای امنیتی زندان اوین دوران بازجوییها و تفهیم اتهام به پرونده قضاییاش را سپری و در نهایت به بند عمومی زندان اوین منتقل شد، اما در پی حمله موشکی اسرائیل به زندان تهران، چندی پیش به زندان تهران بزرگ منتقل شده بود و چندی پس از آن مجدداً به زندان اوین بازگردانده شد.
پس از اتمام بازپرسی در شعبه ۵ دادسرای ناحیه ۳۳ قضایی تهران، کیفرخواست پرونده امیرحسین موسوی در مهر ماه ۱۴۰۴، برای تعیین تاریخ رسیدگی به شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران، ارجاع شده بود.
این فعال فضای مجازی، از حق آزادی با تودیع وثیقه تا زمان ابلاغ حکم قطعی دادگاه همچنان محروم شده است.
امیرحسین موسوی، با نام «جیمز بیدین» در شبکه اجتماعی ایکس (توییتر) فعال میکرد و بنا بر اعلام رضا شفاخواه، وکیل مدافع وی، از حدود ۶ ماه پیش از دستگیری تحت نظر نهادهای امنیتی قرار گرفته بود.
پروندهسازی علیه فعالان فضای مجازی در ایران با اتهامات امنیتی گسترده، از جمله «ارتباط با اسرائیل»، یکی از روشهای عمده سرکوب آزادی بیان و فعالیتهای مدنی است. در این روند، افراد صرفاً به دلیل فعالیتهای آنلاین، انتشار اخبار، نقد سیاستها یا ارتباط با رسانهها و سازمانهای خارجی، متهم به اقدام علیه امنیت ملی یا جاسوسی میشوند.
اما پیش از آنکه دادگاه نخستین فرصت رسمی خود را برای شنیدن دفاع متهم به دست آورد، میلیونها مخاطب تلویزیون حکومتی تصویری متفاوت دیده بودند: مردی در بازداشت که در برابر دوربین نشسته و درباره فعالیتهایش ابراز پشیمانی میکرد؛ تصاویری که رسانههای رسمی آن را در چارچوب همکاری اطلاعاتی با اسرائیل پخش کردند و خود موسوی و وکیلش بعدتر آن را محصول فشار، تهدید، تقطیع و پروندهسازی خواندند.
این فاصله زمانی میان «محکومیت رسانهای» و «محاکمه قضایی» قلب بحران را آشکار میکند. مسئله فقط این نیست که امیرحسین موسوی چه نوشته، با چه کسانی تماس داشته یا دادستان چه اسنادی در اختیار دارد. مسئله بنیادیتر آن است که آیا حکومتی میتواند پیش از صدور حکم، تصویر متهم را در قالب مجرم قطعی به افکار عمومی عرضه کند و سپس از دادگاهی که زیر سایه همان نمایش رسانهای تشکیل میشود، انتظار استقلال و بیطرفی داشته باشد؟
پرونده موسوی، از این منظر، فقط پرونده یک کاربر شبکه اجتماعی نیست. این پرونده آزمونی برای سنجش اعتبار چند اصل بنیادین است: اصل برائت، حق دسترسی مؤثر به وکیل، ممنوعیت اجبار به اقرار، ضرورت تناسب بازداشت موقت، آزادی بیان و استقلال دادگاه.
برای دریافت آخرین پستها به ایمیل خود مشترک شوید