محکومیت یونس قلی زاده, شهروند ساکن تبریز به تحمل حبس تعزیری

حقوق بشر در ایران – امروز چهارشنبه ۲۴اردیبهشت ماه ۱۳۹۹, شعبه۱ دادگاه تجدیدنظر استان آذربایجان شرقی, یونس قلی زاده « آراز », شهروند ساکن تبریز را به تحمل ۳ ماه و ۱ روز حبس تعزیری محکوم کرد. 

به گزارش حقوق بشر در ایران, روز سه شنبه ۱۶ اردیبهشت ماه ۱۳۹۹, یونس قلی زاده « آراز », شهروند ساکن تبریز که پیش از این توسط شعبه۱ دادگاه تجدیدنظر استان آذربایجان شرقی به ریاست صمد حضرتی با اتهام « تبلیغ علیه نظام » محاکمه شده بود به تحمل ۹۱ روز حبس تعزیری محکوم شد. 

براساس دادنامه صادره از سوی شعبه ۱ دادگاه تجدیدنظر استان آذربایجان شرقی یونس قلی زاده از بابت اتهام “فعالیت تبلیغی علیه نظام به نفع گروههای معاند نظام” پس از تائید حکم دادگاه بدوی به تحمل ۶ ماه حبس تعزیری محکوم شد اما با استناد به بند  ث ماده ۳۸ و بند الف ماده ۳۷ قانون مجازات اسلامی با یک درجه تخفیف میزان حبس وی به ۹۱ روز تقلیل پیدا کرد”. 

پیش از این و در تاریخ ۴ اسفند ماه ۱۳۹۸, شعبه ۳ دادگاه انقلاب تبریز با صدور دادنامه ای یونس قلی زاده را از بابت اتهام مذکور به تحمل ۶ ماه حبس تعزیری محکوم کرده بود. 

• بیشتر بخوانید: محکومیت حکیمه احمدی و یونس قلی زاده, به تحمل حبس تعزیری

لازم به ذکر است, یونس قلی زاده, در تاریخ ۴ اردیبهشت ماه ۱۳۹۸, به دلیل فعالیت در فضای رسانه ای, توسط ماموران امنیتی در محل کار خود بازداشت شده بود و پس از طی مراحل بازجوئی و تکمیل پرونده جهت ارجاع به دادگاه در تاریخ ۵ اردیبهشت ماه سالجاری با تودیع قرار وثیقه ای به مبلغ ۵۰۰ میلیون تومان بطور موقت و تا اتمام مراحل دادرسی از بازداشت آزاد شد. 

بازداشت خودسرانه و همچنین عدم تفهیم اتهام فرد در زمان بازداشت و عدم امکان دسترسی به وکیل برای متهم از جمله موارد ناقض اسناد بین المللی حقوق بشر, ماده ۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر و همچنین ماده ۹ میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی مصوب ۱۶ دسامبر ۱۹۶۶ نیز مورد تاکید قرار گرفته است. 

بین ۱۶ تا ۲۵ درصد جمعیت ایران ترک‌زبان هستند که اغلب آنان در استان‌های آذربایجان شرقی و غربی، اردبیل و زنجان سکونت دارند. برخی از این شهروندان برخورد حاکمیت با شهروندان ترک‌زبان را توام با تبعیض می‌دانند و منع تدریس زبان‌های غیر فارسی در مدارس را یکی از برجسته‌ترین موارد تبعیض می دانند که همواره با اعتراض بخشی از فعالان مدنی این مناطق روبرو بوده است.

همچنین سرکوب فعالان مدنی در ایران ناقض اصل آزادی بیان است که در اسناد بین المللی حقوق بشر, ماده ۱۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر و همچنین ماده ۱۹ میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی مصوب ۱۶ دسامبر ۱۹۶۶ میباشد که بر حق افراد بر انتشار افکار و عقاید و نظریات و دیدگاههای سیاسی و عقیدتی آنها تاکید شده است. 

Please follow and like us: