https://wp.me/p6xuBy-Yej
حقوق بشر در ایران ـ امروز سه شنبه ۲۹ اردیبهشتماه ۱۴۰۵، احکام اعدام دستکم ۱۱ زندانی با اتهامات «قتل عمد»، «مواد مخدر» و زندانی با اتهامات «سیاسی ـ امنیتی» در زندانهای مختلف ایران، در ملأعام اجرا شد.
به گزارش حقوق بشر در ایران، به نقل از وبسایت مدارا، سحرگاه چهارشنبه۱۰ اردیبهشتماه ۱۴۰۵، ساسان آزادوار، از بازداشتشدگان اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ و محبوس در زندان (مرکزی) دستگرد اصفهان اعدام شد.
بر اساس این گزارش، حکم اعدام این زندانی در زندان مرکزی اصفهان (دستگرد) اجرا شده است.
ساسان آزادوار، متهم به«پرتاب سنگ، شکستن شیشههای یک مینیبوس پلیس، تلاش برای تهیه بنزین با هدف آتشزدن خودرو و تحریک دیگران برای حضور در اعتراضات» شده بود.
در خبری دیگربه نقل از میزان، سحرگاه دوشنبه ۱۴ اردیبهشتماه ۱۴۰۵، ابراهیم دولتآبادینژاد، مهدی رسولی ـ فرزند: علیرضا و محمدرضا میری ـ فرزند: ناصر، سه تن از بازداشت شدگان اعتراضات سراسری دی ماه ۱۴۰۴، محبوس در زندان وکیل آباد(مرکزی) مشهد در ملأعام اعدام شدند.
براساس اعلام خبرگزاری قوه قضائیه جمهوری اسلامی:”مهدی رسولی و محمدرضا میری از «عناصر موساد در تظاهرات دی ماه سال ۱۴۰۴ در مشهد که اقدامات خشونتآمیز گستردهای انجام داده و باعث جان یاختن حمیدرضا یوسفی نژاد از ماموران نیروی انتظامی شدند و ابراهیم دولتآبادی هم لیدرهای اصلی «اغتشاشات» منطقه طبرسی که منجر به جان باختن تعدادی از نیروهای امنیتی ـ انتظامی هم، پس از رسیدگی قضایی به پرونده و تایید حکم در دیوان عالی کشور، اعدام شدند.”
همچنین، سایر اتهامات این ۳ زندانی«عاملیت وابسته به دولتهای متخاصم علیه امنیت کشور از طریق تخریب اماکن و اموال عمومی و اقداماتی با قابلیت ایجاد رعب و وحشت عمومی و کشتار»، «اجتماع و تبانی برای ارتکاب جرم علیه امنیت کشور»، «استفاده از کوکتل مولوتف و چاقو»، «ساخت و همراه داشتن شمشیر دستساز»، «تحریک و اغوای مردم به کشتار»، «شرکت در غارت فروشگاه عمومی و یک موسسه مالی»، «تخریب اموال عمومی (ایستگاه اتوبوس) و شرکت مستقیم در به جان باختن حمیدرضا یوسفینژاد» عنوان شده است.
همچنین همزمان با انتشار خبر اجرای حکم، ویدیوهایی از «اعترافات» مهدی رسولی و محمدرضا میری منتشر شده است؛ اعترافاتی که جزئیاتی درباره نحوه اخذ، شرایط نگهداری و دسترسی این زندانیان به وکیل مستقل درباره آن منتشر نشده است.
در خبری دیگر، سحرگاه یکشنبه ۱۳ اردیبهشتماه ۱۴۰۵، چهار زندانی بهنامهای پیمان محمدی، محمدرضا محمدی، عباس رحیمیآذر و مهدی بادفر در زندان مرکزی اصفهان (دستگرد) اعدام شدند.
بر اساس اعلام سازمان حقوق بشر ایران، این چهار زندانی در پروندههای جداگانه با اتهام «قتل عمد» به قصاص نفس محکوم شده بودند.
یک فرد مطلع درخصوص اعدام این زندانیان به گزارشگر سازمان حقوق بشر ایران گفت: “پیمان محمدی، ۳۷ ساله و محمدرضا محمدی، ۴۱ ساله، دو برادر بودند که حدود چهار سال پیش به اتهام قتل فردی به نام فخرالدین بازداشت و به قصاص نفس محکوم شدند.”
این فرد مطلع در ادامه افزود: “عباس رحیمیآذر، ۲۹ ساله و اهل اصفهان بود و حدود سه سال پیش در ارتباط با قتلی که با انگیزههای ناموسی رخ داده بود بازداشت شده بود.”
این منبع همچنین درباره مهدی بادفر گفت: “مهدی بادفر، ۳۳ ساله، اهل چابهار و کشاورز بود. او پنج سال پیش به اتهام قتل بازداشت شده بود و دارای معلولیت جسمی بود؛ سه انگشت دست چپ او پیشتر در حین کار با دستگاه خرمنکوب قطع شده بود.”
اعدام این چهار زندانی تا لحظه تنظیم این گزارش از سوی رسانههای رسمی جمهوری اسلامی اعلام نشده است.
در خبری دیگر، طی روزهای دوشنبه ۷ اردیبهشت و چهارشنبه ۱۶ اردیبهشتماه ۱۴۰۵، سجاد حسینی و بهنام عبدی، دو زندانی متهم به «قاچاق موادمخدر» یا «قتل عمد» در زندان مرکزی(چوبیندر) قزوین اعدام شدند.
بر اساس اعلام سازمان حقوق بشر ایران، سجاد حسینی، ۲۸ ساله، با اتهام «قتل عمد» به قصاص نفس محکوم شده بود و بهنام عبدی، ۴۹ ساله، با اتهامات مربوط به «مواد مخدر» به اعدام محکوم شده بود.
یک فرد مطلع درخصوص اعدام این ۲ زندانی به سازمان حقوق بشر ایران گفت: “بهنام عبدی اهل قزوین و پدر دو فرزند بود و حدود سه سال پیش با اتهامات مربوط به مواد مخدر بازداشت شده بود.”
این فرد مطلع در ادامه افزود: “سجاد حسینی اهل چهاردانگه تهران بود و حدود شش سال پیش در جریان یک نزاع خیابانی بازداشت شده بود. او پیشتر دو بار تا پای چوبه دار رفته و هر بار با اخذ مهلت از اولیایدم به بند بازگشته بود.”
این منبع همچنین افزود: “خانواده مقتول برای گذشت، مبلغ ۹ میلیارد تومان درخواست کرده بودند، اما خانواده سجاد تنها موفق به جمعآوری ۵ میلیارد و ۴۰۰ میلیون تومان شده بودند.”
اعدام این دو زندانی نیز تا لحظه تنظیم این گزارش از سوی رسانههای داخلی و منابع رسمی اعلام نشده است.
در خبری دیگر، سحرگاه یکشنبه ۲۷ اردیبهشتماه ۱۴۰۵، سعید رحمانیراد، ۳۰ ساله، متهم به «قتل عمد» و محکوم به «قصاص نفس» در زندان مرکزی شیراز (عادلآباد) اعدام شد.
یک فرد مطلع درخصوص این زندانی به سازمان حقوق بشر ایران گفت: “سعید رحمانیراد اهل شیراز بود و حدود چهار سال پیش در پی یک درگیری و نزاع بازداشت و به قصاص نفس محکوم شده بود.”
اعدام این زندانی تا لحظه تنظیم این گزارش از سوی رسانههای رسمی جمهوری اسلامی اعلام نشده است.
از منظر حقوق بشر، مخالفت قاطع با خشونت و اقدامات مسلحانه، بهعنوان تهدیدی علیه حق حیات و امنیت عمومی، امری بنیادین و ضروری است. با این حال، مقابله با جرائم و تهدیدات امنیتی نباید بهانهای برای نقض اصول بنیادین دادرسی عادلانه و حقوق متهمان باشد.
اصل برائت، حق دسترسی به وکیل مستقل، منع شکنجه، منع اخذ اعترافات اجباری، منع بازداشت خودسرانه و حق برخورداری از دادرسی عادلانه، از جمله حقوقی هستند که مطابق اسناد بینالمللی حقوق بشر، حتی در پروندههای مرتبط با جرائم سنگین و امنیتی نیز غیرقابل سلب محسوب میشوند.
گزارشهای مکرر از اجرای احکام اعدام در ایران، بهویژه در پروندههایی که با ابهام در روند دادرسی، عدم دسترسی مؤثر به وکیل مستقل و احتمال اخذ اعترافات تحت فشار همراه بودهاند، نگرانیهای جدی درباره نقض حق حیات و تعهدات بینالمللی جمهوری اسلامی ایران ایجاد کرده است.
برای دریافت آخرین پستها به ایمیل خود مشترک شوید

