روز جهانی علم در خدمت صلح

لینک کوتاه این مطلب:
https://wp.me/p6xuBy-94w

۲۱۳۵۹۸ از سال ۲۰۰۱ دهم نوامبر ۲۰ آبان به عنوان روز جهانی علم در خدمت صلح و توسعه نامگذاری شده است. از مهمترین اهداف یونسکو از نام گذاری روز علم، بهره مندی آحاد جامعه از ثمرات علم، فن‌آوری و نوآوری، ایجاد بستر و فضای مناسب گفتمان پیرامون تاثیر علم، فن‌آوری و نوآوری بر زندگی روزمره مردم صلح و توسعه و معرفی برخی موقعیت‌های نو بوده که موجب ارتقا کیفیت عمومی زندگی می‌شود. روز جهانی علم در خدمت صلح و توسعه با هدف بهره‌مندی مردم از ثمرات علم، فناوری و نوآوری و ایجاد فضای مناسب برای گفت‌وگو در این زمینه، در کنفرانس عمومی یونسکو در سال ۲۰۰۱ به تصویب رسید. از آن سال تاکنون یونسکو در تمامی کشورهای عضو همانگونه که فلسفه اصلی تشکیل این سازمان حکم می‌کند در حوزه علم نیز به دنبال ایجاد تفکر صلح در اذهان بشر بوده است. صلح جهانی مورد نظر یونسکو، صلحی‌ است که در اذهان بشر ساخته می‌شود چرا که جنگ پیش از آنکه اتفاق بیفتد در ذهن مردم شکل می‌گیرد. در حوزه علم نیز تحقق صلح به دانشمندانی نیاز دارد که خود به صلح می‌اندیشند و این امکان‌پذیر نیست مگر آنکه دانشمندان اخلاق و خرد را همراه دانش خود کنند. جهان برای پایان دادن به جنگ انسان با انسان و جنگ بشر با طبیعت پیرامونش به عالمان خردمندان و دانشمندانی نیاز دارد که موضوع صلح پایه اصلی تفکرات آنها باشد. به نظر بنده برای اهمیت عمومی کردن علم و ترویج آن در سطح جامعه مردم باید بدانند که جایگاه علم در زندگی آنها کجاست. برای رسیدن به همین مقصود است که یونسکو سال‌های میلادی مختلف را به نام علوم گوناگون نامگذاری می‌کند تا مردم متوجه نقش هر کدام از آنها در زندگی روزمره خود باشند. روز جهانی علم فرصتی است که می‌توان از آن برای تاکید هر چه بیشتر بر اهمیت و ارتباط علم با زندگی روزمره استفاده کرد و مطمئن هستم بر پایه دیدگاه‌های مختلفی که در برنامه‌ها و نشست‌هایی که به بهانه روز علم برگزار و مطرح می‌شود، زمینه بهتری برای همکاری‌های چه بیشتر و بهتر و برنامه‌ریزی برای مناسبت‌های آینده در حوزه علم ایجاد خواهد شد. روز جهانی علم در خدمت صلح و توسعه فرصت ارزشمندی است که توان علم برای ایجاد جهانی بهتر را تائید می‌کند و فقط از طریق دانش و استعداد بشری و پژوهش علمی و نوآوری است که امروز می‌توانیم برای مواجهه با چالش‌هایی که پیش‌رویمان است، راهکارهایی را پیدا کنیم. یکی دیگر از روشهای علمی برای توسعه پایدار کارآفرینی به معنای خلاقیت در کار و ایجاد فرصت‌های جدید اقتصادی و تولیدی و خلق ارزش‌های جدید با اتکا به یافته‌های علمی و تجربیات گذشتگان است. همان‌طور که مطلع هستید ایران تمدنی قدیمی با جمعیتی جوان است. جوانان به ایده‌های جدید دانش و فناوری‌های جدید علاقه زیادی دارند و من این علاقه را در جوانان ایرانی می‌بینم. آنها به کسب دانش علمی و استفاده از آن در ساخت آینده علاقه‌مند هستند. ما می‌توانیم فعالیت‌هایی را برنامه‌ریزی کنیم تا از هدف و علاقه جوانان حمایت کنیم تا به این ترتیب بتوانیم فرهنگ کارآفرینی را در کشور ترویج کنیم و طرح‌های پژوهشی را به سمت نیازهای جامعه سوق دهیم. یونسکو علاقه‌مند حمایت از این برنامه‌هاست و ترویج علم و نوآوری مبتنی بر فناوری را مورد تشویق و حمایت قرار می‌دهد. یونسکو دست در دست جامعه علمی به همکاری‌های خود برای ترویج علم ادامه خواهد داد. در این عصر که بیش از هر زمانی با کمبود منابع روبرو هستیم ما باید جهت مقابله با چالش‌های پیچیده در پیش رویمان به پرورش نیروهای جوان و گسترش خلاقیت میان زنان و مردان جوان بپردازیم. در این راستا آموزش‌های علمی با کیفیت مهم‌ترین رکن ایجاد آینده‌ای پایدار برای همه ما است. امروز ما باید بر انجام اقدامات منسجمی جهت مبارزه با افت روند ثبت نام جوانان برای تحصیل علم تاکید کنیم و این اقدامات را از سنین پایین شروع کنیم. وارد کرد علوم در برنامه درسی مدارس کافی نیست – باید محیطی ایجاد گردد تا با سیاست گذاری های آموزشی درست فرصت های برابری برای دختران و پسران فراهم نموده، همچنین با سرمایه گذاری در آزمایشگاه ها و منابع حمایتی به آنان کمک کرد تا نقش رهبری به عهده گیرند. ما باید اهمیت دانش بومی و سنتی را شناخته و در عین حال فناوری های جدید اطلاعات و ارتباطات را برای گسترش خلاقیت و نوآوری به خدمت گیریم. تمامی این موارد برای دستیابی به توسعه جامع و عادلانه و ایجاد فرصت های شغلی و کارآفرینی ضروری هستند و نیز در تقویت جامعه ای سالم و انعلاف پذیرنقش مهمی ایفا می کنند . روز جهانی علم برای ما آغازی است که به یاد آوریم تا به امروز چگونه عمل کرده‌ایم چگونه پژوهش کرده‌ایم، چگونه رفتار کرده‌ایم و چگونه سیاستگذاری کرده‌ایم. هر کس در این حوزه مسئولیتی را به‌عهده دارد و باید برای عمل کردن به این مسئولیت کاری انجام دهد. در دنیای امروز صلح و توسعه پایدار جایگاه مهمی دارد. امروز فقط رشد و توسعه اقتصادی ملاک نیست بلکه توسعه پایدار مهم است. یعنی علاوه بر رشد و توسعه اقتصادی باید محیط زیست و محیط اجتماعی و فرهنگی را نیز به عنوان مولفه‌های دوم و سوم در حوزه‌ای که می‌خواهیم در آن توسعه ایجاد کنیم در نظر بگیریم. در حقیقت امروز نسخه توسعه برای همه کشورها یکسان نیست بلکه باید مبتنی بر محیط فرهنگی و اجتماعی هر کشور باشد. علم باید در خدمت توسعه پایداری قرار گیرد که فقط به راه توسعه اقتصادی ختم نشود بلکه باید موضوع محیط زیست و محیط فرهنگی و اجتماعی را نیز مدنظر قرار دهد. بنابراین می‌توان گفت علم، سیاستگذاری‌های اقتصادی، برنامه‌ریزی‌های شهری، تجارت، صنعت و توسعه پایدار باید معطوف به همه این مولفه‌ها باشد. اگر قانون در سطح ملی و بین المللی منجر به عدالت شود کاهش قابل ملاحظه ای در فساد و رشوه خواری ها خواهد داشت . لازمه این امر مشارکت مجموع جامعه است.صلح توام با عدالت اجتماعی با استفاده از مبانی علمی می تواند بسیار تاثیر گذار باشد این امر در مجامع بین المللی با حفظ منافع کشور عملی خواهد شد. تقویت نمادهای ملی که منجر به رسیدن به سطح نمادهای بین المللی برسد زمینه ساز جلوگیری از خشونت و تروریسم می شود. علم باعث کاهش درگیری های نظامی و افزایش همکاری و همیاری در دنیا شده است علت اینکه در بین کشورهای اسلامی بیشترین بی ثباتی و ناپایداری وجود دارد نبود هم گرایی های بین المللی است و همگرایی هایی که وجو دارد بر محوریت علم نبوده است اعتماد سازی در همگرایی نقش بسزایی دارد. آموزش علم در هر کشوری باید متناسب با نیازها و پاسخگوی نیازهای ملی آن کشور باشد در این صورت است که آموزش در خدمت توسعه و صلح قرار می‌گیرد. اختلاف طبقاتی عقب ماندگی و تبعیض حاصل نابرابری‌هاست که سهم عظیمی در نابرابریهای دیگر دارد. امید است روزی نزدیک شاهد این باشیم که به معنای واقعی کلمه علم در جهت صلح و گسترش روز افزون آن در عرصه بین الملل همه کشورهای جهان فراگیر باشد .