By حقوق بشر در ایران https://wp.me/p6xuBy-ej
چگونه مى توانیم بدانیم که خدا در ماست و ما در خدا؟ از اینکه او روح خود را به ما بخشیده است ! ما خود دیده ایم و شهادت میدهیم که خداى پدر، پسر خود را فرستاد تا نجات دهنده عالم باشد. و هر که اقرار کند که عیسى پسر خداست، خدا در اوست و او در خدا. ما از محبت خدا نسبت به خود آگاهیم و به آن اطمینان داریم. خدا محبت است و هر که با محبت زندگى میکند، در خدا ساکن است و خدا در او .
به این وسیله محبت در ما به کمال رسیده است تا در روز داورى اعتماد داشته باشیم ، زیرا زندگى ما مانند زندگى او در این جهان است . کسى که محبت دارد، نمى ترسد و هر که بترسد هنوز به محبت کامل نرسیده است زیرا محبت کامل ترس را دور مى سازد، ولى شخصى مى ترسد که در انتظار مجازات است. ما به دیگران محبت میکنیم چون اول خدا به ما محبت کرد. اگر بگوییم، من خدا را دوست دارم در حالى که از دیگرى خود نفرت داریم ، دروغگو هستیم، زیرا اگر کسانى را که مى بینیم محبت نمى کنیم ، محال است خدایى را که ندیده ایم محبت نماییم. فرمانى که او به ما داده است چنین است: هر که خدا را دوست دارد، باید دیگران را نیز دوست بدارد.
برای دریافت آخرین پستها به ایمیل خود مشترک شوید