By حقوق بشر در ایران 
https://wp.me/p6xuBy-YHy
حقوق بشر در ایران ـ امروز شنبه ٢٣ خردادماه ۱۴۰۵، فریدون فراهانی و خالد حسن زاده دربازداشت موقت بسر می برند و از حقوق اولیه یک متهم محروم هستند.
به گزارش حقوق بشر در ایران، طی هفته های گذشته، فریدون فراهانی، استاد موسیقی و استاد مدعو معماری دانشگاه پارس تهران، توسط نیروهای امنیتی بازداشت و با وضعیت بلاتکلیف بسر می برد.
براساس این گزارش، از علت دقیق و اتهامات منتسب شده که منجر به بازداشت فریدون فراهانی شده اطلاعی بدست نیامده اما گفته می شود این شهروند پیشتر فعالیتهایی را در فضای مجازی داشته و با انتشار مطالبی در صفحات شخصی خود به وضعیت جاری ایران، معترض بوده و از اعتراضات صنفی ـ مدنی شهروندان حمایت کرده است.
تا لحظه تنظیم این خبر، از مصادیق حقوقی اتهامات، روند دادرسی و از نام نهاد دستگیر کننده فریدون فراهانی اطلاعی حاصل نشده است.
در خبری دیگر به نقل از کردپا، طی روزهای گذشته، خالد حسن زاده، اهل شهرستان پیرانشهر از توابع استان آذربایجان غربی، توسط نیروهای امنیتی ـ انتظامی در آن شهرستان دستگیر شده است.
براساس این گزارش، دستگیری خالد حسن زاده، حدود ۱۶ روز قبل صورت گرفته و برای بازجویی و تشکیل پرونده به بازداشتگاه مرکزی یکی از نهادهای امنیتی در شهر ارومیه منتقل شده است.
تا لحظه انتشار این خبر، از دلیل بازداشت و اتهامات مطروحه علیه خالد حسن زاده، اطلاعی حاصل نشده است.
لازم به ذکر است، از استاد دانشگاه تا شهروندان عادی، همه در تیررس دستگاه امنیتی در حالی که جامعه ایران با بحرانهای اقتصادی، اجتماعی و فروپاشی اعتماد عمومی دستوپنجه نرم میکند، موج تازهای از بازداشتهای خودسرانه و پروندهسازیهای امنیتی، بار دیگر نشان میدهد که حکومت جمهوری اسلامی مسیر کنترل و ارعاب را بر هرگونه اصلاح ساختاری ترجیح داده است. بازداشت فریدون فراهانی، بیخبری ۱۶روزه از خالد حسنزاده، نمونههایی از الگوی گستردهتری است که طی سالهای اخیر بهطور سیستماتیک تشدید شده است.
فریدون فراهانی؛ بازداشت یک استاد دانشگاه در امتداد سیاست حذف صداهای مستقل
بازداشت فریدون فراهانی، استاد موسیقی و مدرس معماری دانشگاه پارس تهران، بار دیگر نشان داد که حتی چهرههای دانشگاهی و فرهنگی نیز از دایره سرکوب مصون نیستند.
نیروهای امنیتی بدون ارائه توضیح روشن درباره اتهامات، او را بازداشت کردهاند؛ رویکردی که در سالهای اخیر به یک الگوی تکرارشونده تبدیل شده است.
• بازداشت اساتید دانشگاه در ایران معمولاً با هدف ایجاد «هراس سازمانیافته» در محیطهای علمی انجام میشود.
• دادههای پژوهشی منتشرشده توسط نهادهای حقوق بشری نشان میدهد که از سال ۱۴۰۰ تاکنون، بیش از ۳۲۰ استاد، پژوهشگر یا فعال دانشگاهی با اتهامات مبهم امنیتی بازداشت، تعلیق یا اخراج شدهاند.
• این روند نشاندهنده تلاش حکومت برای کنترل روایتهای علمی، فرهنگی و اجتماعی و جلوگیری از شکلگیری گفتمانهای مستقل است.
همچنین، بیخبری از وضعیت خالد حسنزاده، وارد شانزدهمین روز شده و این شهروند از حقوق اولیه خود برای دسترسی به وکیل هم محروم است
بازداشت او بدون اطلاعرسانی رسمی و بدون دسترسی به وکیل انجام شده؛ وضعیتی که مصداق روشن «ناپدیدسازی قهری» است.
چرا این بازداشتها در مناطق کُردنشین بیشتر است؟
• طبق دادههای سازمانهای حقوق بشری، نرخ بازداشتهای خودسرانه در استانهای کُردنشین ۳ تا ۵ برابر میانگین کشوری است.
• حکومت جمهوری اسلامی در این مناطق از «امنیتیسازی جمعیت» بهعنوان ابزار کنترل سیاسی استفاده میکند.
• ناپدیدسازیهای کوتاهمدت، بازجوییهای بدون نظارت و فشار برای اعترافگیری، بخشی از این الگوی ساختاری است.
الگوی مشترک: بازداشتهای خودسرانه، اتهامات مبهم، و حذف سیستماتیک صداهای مستقل
در تمام این پروندهها قضایی سه عنصر مشترک دیده میشود:
• اتهامات مبهم و کشدار
• عدم دسترسی به وکیل و روند دادرسی عادلانه
• استفاده از بازداشت بهعنوان ابزار کنترل اجتماعی
این الگو نشان میدهد که دستگاه امنیتی ـ قضایی جمهوری اسلامی نه تنها به دنبال برخورد با «جرم» نیست، بلکه هدف اصلی آن مدیریت سیاسی جامعه از طریق ایجاد ترس، بیثباتی روانی و حذف صداهای مستقل است.
چرا این بازداشتها نشانه بحران حکمرانی است؟
بر اساس دادههای پژوهشی، حکومتهایی که درگیر بحران مشروعیت هستند، معمولاً به سمت افزایش بازداشتهای خودسرانه و امنیتیسازی جامعه حرکت میکنند.
در ایران نیز:
• فروپاشی اعتماد عمومی
• بحران اقتصادی و نارضایتی گسترده
• افزایش اعتراضات اجتماعی
همگی باعث شدهاند که حکومت بهجای اصلاح ساختاری، مسیر سرکوب را انتخاب کند.
این بازداشتها نه نشانه قدرت، بلکه نشانه ضعف ساختاری و ترس از جامعه هستند.
برای دریافت آخرین پستها به ایمیل خود مشترک شوید