By حقوق بشر در ایران 
https://wp.me/p6xuBy-Z4L
حقوق بشر در ایران ـ امروز جمعه ۵تیرماه ۱۴۰۵، پنج تن از فعالان ادبی ساکن شهرستان شادگان به تحمل حبس محکوم شدند.
به گزارش حقوق بشر در ایران، روز چهارشنبه ۲۷ اسفند ماه ۱۴۰۴، امین عسکراوی ـ ۲۳ ساله، امین نژادبچاى(عسکراوى) ـ فرزند: صادق، فاضل خنافره ـ فرزند اسماعیل، خلیل شورابی ـ فرزند: صبیح، یوسف عساکره ـ فرزند: عبدالباری به همراه مسلم خضیراوی ـ فرزند: یحیى، توسط قاضی شعبه اول دادگاه انقلاب شهرستان آبادان از توابع استان خوزستان، در مجموع به تحمل ۱۵ ماه و ۵ روز حبس تعلیقی محکوم شدند.
کریم دحیمی، فعالف حقوق بشر، با اعلام این خبر در تشریح آن به گزارشگر حقوق بشر در ایران گفت:”دادنامه صادره در تاریخ ۲۸ اسفند ماه ۱۴-۴ به متهمان این پرونده ابلاغ شده و امین عسکراوی، امین نژادبچاى(عسکراوى)، فاضل خنافره، خلیل شورابی، یوسف عساکره به همراه مسلم خضیراوی، از بابت اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام از طریق انتشار مطالب در فضای مجازی» هر یک به ۳ ماه حبس تعزیری درجه ۶ محکوم شدند اما با توجه به فقدان سابقه کیفری، اجرای این حکم برای مدت ۲ سال تعلیق شده و چنانچه هر یک از این افراد طی مدت ۲ سال به هر جرمی دستگیر شوند باید ۳ ماه و ۱ روز حبس را سپری کنند.”
این فعال حقوق بشر در خصوص نسبت دادن اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام به هر یک از این شهروندان افزود:”اتهام مذکور، با توجه به عضویت و فعالیت این شهروندان در گروه فرهنگی «امجاد» واقع در شهرستان شادگان و از ظریق فعالیتهایی مثل شعرخوانی در جشنها، سمینارها، عروسیها و مناسبتهای ملی، از منظر قوه قضائیه اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام» در نظر گرفته شده چون این اشعار و قطعات ادبی در غالب اعتراض نسبت به وضعیت جاری ایران سروده شده بود.”
لازم به ذکر است، امین عسکراوی، امین نژادبچاى(عسکراوى)، فاضل خنافره، خلیل شورابی، یوسف عساکره به همراه مسلم خضیراوی، اوایل اسفند ماه ۱۴۰۴، توسط ماموران امنیتی ـ انتظامی در شهرستان شادگان، دستگیر و پس از طی مراحل بازجویی ها و تفهیم اتهام با تودیع قرار قضایی آزاد شدند.
محکومیت این فعالان ادبی ـ فرهنگی به اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام» صرفاً به دلیل انتشار مطالب در فضای مجازی و فعالیتهای فرهنگی از جمله شعرخوانی، از منظر حقوق بینالملل حقوق بشر با اصول بنیادین آزادی بیان، آزادی اندیشه و آزادی فعالیتهای فرهنگی در تعارض است.
بر اساس ماده ۱۹ «اعلامیه جهانی حقوق بشر» و ماده ۱۹ «میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی» که جمهوری اسلامی ایران نیز به آن ملحق شده است، هر فرد حق دارد بدون مداخله، عقاید خود را حفظ کرده و اطلاعات و اندیشهها را از طریق هر رسانهای جستجو، دریافت و منتشر کند. همچنین ماده ۲۷ همان میثاق، حق مشارکت افراد متعلق به اقلیتهای قومی و زبانی در حفظ و ترویج فرهنگ و زبان خود را مورد حمایت قرار میدهد.
فعالیتهای ادبی، شعرخوانی، اجرای برنامههای فرهنگی و بیان انتقادات نسبت به وضعیت اجتماعی و سیاسی، تا زمانی که متضمن دعوت به خشونت یا نفرتپراکنی نباشد، از مصادیق بهرهمندی مشروع از حق آزادی بیان محسوب میشود و نباید موجب تعقیب کیفری یا صدور حکم حبس شود.
از منظر حقوق داخلی نیز، اصل ۲۳ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران تفتیش عقاید را ممنوع اعلام کرده و اصول ۲۴ و ۲۶ قانون اساسی بر آزادی بیان و فعالیتهای اجتماعی و فرهنگی در حدود قانون تأکید دارند. همچنین مطابق اصل ۱۶۸ قانون اساسی، رسیدگی به جرائم سیاسی و مطبوعاتی باید به صورت علنی و با حضور هیأت منصفه انجام شود؛ موضوعی که در بسیاری از پروندههای مرتبط با اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام» رعایت نمیشود.
هرچند اجرای مجازات حبس در این پرونده برای مدت دو سال به حالت تعلیق درآمده است، اما صدور حکم محکومیت کیفری و قرار دادن شهروندان در معرض اجرای مجازات در صورت ارتکاب هر جرم دیگری، همچنان نوعی محدودیت بر اعمال آزادانه حقوق بنیادین آنان محسوب میشود و میتواند موجب ایجاد اثر بازدارنده بر آزادی بیان، فعالیتهای فرهنگی و مشارکت مدنی سایر شهروندان شود.
بر این اساس، تعقیب و محکومیت این شهروندان به دلیل فعالیتهای فرهنگی و ادبی، با تعهدات بینالمللی جمهوری اسلامی ایران در زمینه حمایت از آزادی بیان، آزادی فعالیتهای فرهنگی و حق مشارکت در زندگی فرهنگی جامعه مغایرت داشته و ضرورت بازنگری در استفاده از عناوین کیفری علیه فعالیتهای مسالمتآمیز فرهنگی و هنری را بیش از پیش آشکار میکند.
برای دریافت آخرین پستها به ایمیل خود مشترک شوید