محکومیت فرهاد باغچقی به حبس تعزیری و شلاق

محکومیت فرهاد باغچقی به ۳ سال حبس تعزیری و ۷۴ ضربه شلاق، در کنار برگزاری جلسه دادرسی به‌صورت غیابی و محرومیت از حق انتخاب آزادانه وکیل با استناد به تبصره ماده ۴۸ قانون آیین دادرسی کیفری، از منظر اصول دادرسی عادلانه با ابهامات و چالش‌های حقوقی قابل توجهی همراه است.

مطابق اصل ۳۵ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، هر متهم حق دارد از بدو فرایند دادرسی از وکیل منتخب خود بهره‌مند شود و محدود کردن این حق، به‌ویژه در پرونده‌های با ماهیت امنیتی یا سیاسی، همواره مورد انتقاد نهادهای حقوق بشری قرار گرفته است.

همچنین برگزاری محاکمه غیابی، در صورتی که ابلاغ قانونی و امکان دفاع مؤثر برای متهم فراهم نشده باشد، می‌تواند حق دفاع را به‌طور جدی مخدوش کند.

علاوه بر این، صدور حکم شلاق به‌عنوان مجازات بدنی، با تعهدات بین‌المللی ایران از جمله ماده ۷ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی که هرگونه رفتار یا مجازات ظالمانه، غیرانسانی یا تحقیرآمیز را ممنوع می‌کند، در تعارض ارزیابی شده است.

همچنین مواد ۹ و ۱۴ این میثاق بر حق آزادی و امنیت شخصی، دسترسی به دادرسی عادلانه، اطلاع از اتهامات، برخورداری از وکیل و امکان دفاع مؤثر تأکید دارند.

از این رو، محرومیت از انتخاب وکیل، رسیدگی غیابی و اعمال مجازات شلاق، در کنار یکدیگر، می‌توانند این نگرانی را ایجاد کنند که روند رسیدگی با استانداردهای شناخته‌شده دادرسی منصفانه و تعهدات بین‌المللی جمهوری اسلامی ایران انطباق کامل نداشته است.