محکومیت رحیم رمولاییان به حبس تعزیری

حقوق بشر در ایران ـ امروز چهارشنبه ۲۵شهریورماه ۱۴۰۵، رحیم مولائیان، به تحمل حبس تعزیری محکوم شده است. 

به گزارش حقوق بشر در ایران، روز یکشنبه ۲۲ شهریور ماه ۱۴۰۵، رحیم مولائیان، حدودا ۶۶ ساله، نقاش، مجسمه ساز و فعال فضای مجازی«اینستاگرام»، ساکن شهرستان بابل از توابع استان مازندران، توسط قاضی شعبه اول دادگاه انقلاب آن شهرستان به تحمل ۶ ماه حبس تعزیری محکوم شده است. 

براساس دادنامه صادره توسط قاضی شعبه اول دادگاه انقلاب شهرستان بابل؛ رحیم مولائیان، از بابت اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام از طریق انتشار استوری در بستر پلتفورم مجازی اینستاگرام» به تحمل ۶ ماه حبس تعزیری محکوم شده است. 

تفهیم اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام از طریق انتشار استوری در بستر پلتفورم مجازی اینستاگرام» به رحیم مولائیان، در پی انتشار آثار نقاشی این هنرمند و انتشار مطالب در خصص وضیعیت جاری اقتصادی، اجتماعی و سیاسی ایران در اینستاگرام شخصی وی بر علیه این شهروند صورت گرفته است. 

لازم به ذکر است، جلسه دادرسی به کیفرخواست صادره بر علیه رحیم مولائیان، در تاریخ ۱۵ شهریور ماه ۱۴۰۵، توسط قاضی شعبه اول دادگاه انقلاب شهرستان بابل برگزار شده بود. 

پیشتر هم در اردیبهشت ماه ۱۴۰۵، ماموران امنیتی با یورش به دفتر کار و منزل شخصی رحیم مولائیان، پس از تفتیش، برخی لوازم شخصی از قبیل گوشی تلفن همراه و ۲۸ قطعه تابلو که از جمله آثارذ هنری رحیم مولائیان بوده را برای ۲ روز توقیف کردند و سپس رحیم مولائیان طی ۳ مرحله به یکی از نهادهای امنیتی شهرستان بابل، احضار هر دفعه چنذین ساعت تحت بازجویی و تفتیش عقیده سیاسی قرار گرفته است. 

محکومیت رحیم مولائیان به تحمل ۶ ماه حبس تعزیری به اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام» در ارتباط با انتشار آثار نقاشی و مطالب مرتبط با وضعیت اقتصادی، اجتماعی و سیاسی ایران در صفحه شخصی اینستاگرام او، از منظر حق آزادی بیان و آزادی عقیده و اندیشه، با تعهدات بین‌المللی جمهوری اسلامی ایران در تعارض قرار دارد. ماده ۱۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر، حق هر انسان برای داشتن عقیده و بیان آن و نیز جست‌وجو، دریافت و انتشار اطلاعات و افکار از طریق هر رسانه‌ای را به رسمیت شناخته است. همچنین ماده ۱۹ میثاق حقوق مدنی و سیاسی، آزادی بیان و انتشار اطلاعات و افکار را تضمین کرده است. انتشار آثار هنری و بیان دیدگاه درباره شرایط اقتصادی، اجتماعی و سیاسی جامعه، در زمره اشکال بیان قرار می‌گیرد و استفاده از مجازات حبس برای چنین بیان‌هایی، در صورتی که صرفاً به دلیل محتوای انتقادی آنها اعمال شده باشد، ناقض آزادی بیان است.

از سوی دیگر، مواد ۱۸ و ۱۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر، آزادی اندیشه، وجدان، عقیده و بیان را تضمین کرده‌اند و مفاد ۱۸ و ۱۹ میثاق حقوق مدنی و سیاسی نیز همین حقوق را برای افراد به رسمیت شناخته‌اند.

اعمال فشار امنیتی، احضارهای مکرر، بازجویی و تفتیش عقیده سیاسی در ارتباط با فعالیت‌های فکری و هنری، با اصل منع مداخله خودسرانه در حریم خصوصی و حق آزادی عقیده و بیان، از جمله ماده ۱۲ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۱۷ میثاق حقوق مدنی و سیاسی، مغایرت دارد؛ به‌ویژه هنگامی که تفتیش و توقیف وسایل شخصی و آثار هنری فرد در ارتباط مستقیم با فعالیت‌های بیانگرانه او انجام شده باشد.

همچنین مطابق ماده ۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۹ میثاق حقوق مدنی و سیاسی، هیچ‌کس نباید در معرض بازداشت یا محرومیت خودسرانه از آزادی قرار گیرد و هرگونه محدودیت بر حقوق و آزادی‌های افراد باید مستند به قانون، ضروری و متناسب با هدف مشروع مورد نظر باشد.

بنابراین، استفاده از بازجویی‌های امنیتی، تفتیش عقیده و در نهایت مجازات حبس در واکنش به انتشار آثار هنری و دیدگاه‌های سیاسی ـ اجتماعی، در صورت فقدان ضرورت و تناسب، با الزامات حقوق بشری درباره آزادی بیان و منع اقدامات خودسرانه در تعارض است.

Please follow and like us: