By حقوق بشر در ایران 
https://wp.me/p6xuBy-12nd
حقوق بشر در ایران ـ امروز چهارشنبه ۶ آبان ماه ۱۴۰۵، جعفر پناهی به تحمل حبس تعزیری، منع فعالیت در شبکه های اجتماعی، منع خروج از کشور و توقیف برخی از اموالش، محکوم شد.
به گزارش حقوق بشر در ایران، طی روزهای اخیر، جعفر پناهی، کارگردان، ساکن شهر تهران، توسط قاضی ایمان افشاری ـ رئیس شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران، به تحمل ۵ سال و ۱ ماه حبس تعزیری، دو سال منع فعالیت در شبکه های اجتماعی، دو سال منع خروج از کشور و توقیف برخی از اموالش، محکوم شد.
مصطفی نیلی، وکیل مدافع جعفر پناهی در گفتگو با خبرنگار وبسایت امتداد تشریح کرده که موکل وی، توسط قاضی ایمان افشاری ـ رئیس شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران، به تحمل ۵ سال و ۱ ماه حبس تعزیری، دو سال منع خروج از کشور، دو سال منع فعالیت در شبکه های اجتماعی و توقیف اموال منقول و غیرمنقولش به نفع دولت، محکوم شد.
این وکیل دادگستری در ادامه هم تشریح کرد:”هفته گذشته، جعفر پناهی اعلام کرد که حساب‌های بانکی اش مسدود شده است که پس از مراجعه به اجرای احکام دادسرای فرهنگ و رسانه متوجه شدیم ایشان در پرونده دیگری به صورت غیابی محکوم شده است این در حالی است که در تاریخ ۱۰ فروردین ماه ۱۴۰۵ به ایران بازگشته بود ولی در پرونده اعلام شده که وی خارج از کشور هستند.”
وکیل مداقع جعفر پناهی افزود:”در حالی شعبه ۱۶ دادسرای فرهنگ و رسانه در تاریخ ۳۰ اردیبهشت ماه ۱۴۰۵، حکم جلب صادر کرده است که دقیقاً در همان تاریخ موکلم در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب بابت رسیدگی در پرونده‌ی دیگرش حاضر و در پرونده دیگری که در شهریور ماه ۱۴۰۵، برای وی در شعبه ١۶بازپرسی دادسرای فرهنگ و رسانه تشکیل شد، مورد تفهیم اتهام قرار گرفت و هم اکنون جعفر پناهی با ۳پرونده قضایی مواجه شده ولی هنوز وقت رسیدگی در پرونده جدید به موکل، ابلاغ نشده، ولی حکم بصورت غبابی صادر شده است.”
در حالی جعفر پناهی به تحمل حبس تعزیری محکوم شده که این کارگردان، پیشتر هم توسط قاضی ایمان افشاری ـ رئیس شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران، بصورت غیابی، از بابت اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام» به تحمل ۱سال حبس تعزیری و ۲ سال منع فعالیت فیلمسازی محکوم شده بود اما در تاریخ ۳۰ اردیبهشت ماه ۱۴۰۵، برای محاکمه احضار و در تاریخ ۱۷ خرداد ماه ۱۴۰۴، به اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام جمهوری اسلامی ایران» به تحمل ۱سال حبس تعزیری و بعنوان مجازات تکمیلی هم به ۲سال ممنوعیت خروج از کشور و ممنوعیت عضویت در گروه‌ها و دستجات سیاسی و اجتماعی، محکوم شد.
لازم به ذکر است، جعفر پناهی، در تاریخ ۲۰ تیر ماه ۱۴۰۱، در مقابل زندان اوین بازداشت و پس از انتقال به واحد اجرای احکام دادسرای ناحیه ۳۳ تهران سپس برای سپری کردن دوران حبس خود به اندرزگاه ۸ سالن ۷ آن زندان منتقل شد اما در ساعات پایانی ۱۴ بهمن ماه ۱۴۰۱، با توجه به تائید اعاده دادرسی و توقف ادامه حبس با تودیع وثیقه آزاد شد.
جعفر پناهی، در تاریخ ۲۷ آذر ماه ۱۳۸۹، توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران، به اتهام «اجتماع و تبانی» به تحمل ۵ سال حبس تعزیری و از بابت اتهام«فعالیت تبلیغی علیه نظام» هم به ۱ سال حبس تعزیری، ۲۰سال محرومیت از حقوق اجتماعی شامل ساختن فیلم، نوشتن هر نوع فیلمنامه، محرومیت خروج از کشور و مصاحبه با رسانه‌ها و مطبوعات داخلی و خارجی محکوم شد و حکم صادره به فریده غیرت، وکیل مدافع جعفر پناهی ابلاغ شده بود.
این کارگردان سینما و مستندساز، اوایل سال ۱۳۸۹، در ارتباط با فیلمی که ساخته بود توسط نیروهای امنیتی بازداشت و پس از طی مراحل بازجوئی و تفهیم اتهام سپس با تودیع وثیقه آزاد شد.
در نظام قضایی ایران، عنوان مجرمانهٔ «فعالیت تبلیغی علیه نظام» ذیل ماده ۵۰۰ قانون مجازات اسلامی (بخش تعزیرات) تعریف شده است و در سال‌های اخیر در پرونده‌های متعددِ فعالان مدنی، سیاسی، صنفی، فرهنگی و کاربران فضای مجازی به‌کار رفته است. این اتهام اغلب به رفتارهایی نسبت داده می‌شود که در استانداردهای بین‌المللی حقوق بشر، از مصادیق آزادی بیان، آزادی انتقاد، آزادی تجمع و دسترسی آزاد به اطلاعات تلقی می‌شوند.
صدور حکم حبس تعزیری برای چنین اتهامی، به‌ویژه هنگامی که بدون رعایت حق دفاع مؤثر، دسترسی فوری به وکیل، رسیدگی علنی و بی‌طرفانه، و حق اطلاع از ماهیت دقیق اتهام انجام شود، می‌تواند با اصول دادرسی عادلانه در تعارض قرار گیرد. از منظر اسناد بین‌المللی مانند میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، مجازات شهروندان به دلیل بیان دیدگاه‌های انتقادی یا فعالیت مسالمت‌آمیز، نقض تعهدات دولت در حوزه آزادی بیان و آزادی مشارکت در امور عمومی محسوب می‌شود.
برای دریافت آخرین پست‌ها به ایمیل خود مشترک شوید