By حقوق بشر در ایران 
https://wp.me/p6xuBy-10lE
حقوق بشر در ایران ـ امروز یکشنبه ۱۸مردادماه ۱۴۰۵، احکام اعدام مرضیه نیری و یوسف باقری در زندان مرکزی زنجان و زندان مرکزی(چوبیندر) قزوین، اجرا شد.
به گزارش حقوق بشر در ایران، سحرگاه شنبه ۱۷ مرداد ماه ۱۴۰۵، یوسف باقری، ۳۰ ساله، اهل استان زنجان، متهم به «قتل عمد» و محکوم به «قصاص نفس» در زندان مرکزی زنجان اعدام شد.
یک فرد مطلع درخصوص جزئیات پرونده این زندانی به گزارشگر سازمان حقوق بشر ایران گفت:”یوسف باقری اهل زنجان بود و از حدود سه سال پیش به اتهام «قتل عمد« در جریان یک درگیری فیزیکی بازداشت و نهایتا از سوی مراجع قضایی به اعدام(قصاص نفس) محکوم شده بود.”
اعدام این زندانی تا لحظه تنظیم این خبر از سوی رسانههای داخل ایران و یا منابع رسمی اعلام نشده است.
در خبری دیگر، سحرگاه شنبه ۱۷ مرداد ماه ۱۴۰۵، مرضیه نیری، ۲۴ ساله، اهل یکی از روستاهای حدفاصل قزوین و کرج، متهم به «قتل عمد همسرش» و محکوم به «قصاص نفس» در زندان مرکزی(چوبیندر) اعدام شد.
یک فرد مطلع درخصوص جزئیات پرونده این زندانی به گزارشگر سازمان حقوق بشر ایران گفت:”مرضیه نیری که اهل یکی از روستاهای حدفاصل قزوین و کرج بود، قربانی ازدواج اجباری در کودکی بود. او شش سال پیش، زمانی که تنها ۱۷ سال داشت، با فشار و اجبار خانوادهاش به عقد مردی بهنام داود درآمد که از ابتدا علاقهای به او نداشت. همسر مرضیه با ۳ فرد دیگر در زمینه املاک شریک بود و غالبا بساط مصرف مواد مخدر و مشروبات الکلی را در خانه پهن میکرد. مرضیه متوجه شده بود که دوستان همسرش در حالت مستی قصد نزدیک شدن و تعرض به او را دارند، اما همسرش در قبال این موضوع سکوت میکرد و مانع حضور آنها در خانه نمیشد.”
این فرد مطلع در ادامه توضیح داد:”اوایل مهر ماه سال ۱۴۰۰، زمانی که مرضیه ۱۸ ساله بود، داود به همراه یکی از شرکایش بهنام علیرضا برای صرف ناهار به خانه میآیند و پس از مصرف زیاد مشروبات الکلی، علیرضا در حضور همسر مرضیه به او نزدیک شده و قصد تعرض به وی را میکند. مرضیه برای دفاع از خود با چاقوی آشپزخانه ضربهای به علیرضا میزند که باعث مجروح شدن او میشود و در ادامه همسرش را نیز با همان چاقو به قتل میرساند. او پس از این حادثه از خانه فرار کرده و به برادرش پناه میبرد، اما برادرش با دادن وعده نجات، پس از چهار روز او را به پلیس تحویل میدهد.”
وی درباره روند دادگاه افزود:”مرضیه در دادگاه قسم خورد که بارها از سوی دوستان همسرش در معرض تعرض قرار گرفته بود و در روز حادثه تنها برای دفاع از شرافت و جان خود دست به چاقو برده است. اما علیرضا که از ضربه چاقو جان سالم به در برده بود، در دادگاه تمام اعترافات مرضیه را رد کرد و مدعی شد مرضیه با شخص دیگری در ارتباط بوده و به دنبال بهانه برای قتل همسرش بوده است. دادگاه بدون توجه به مستندات و شرایط روانی مرضیه، دفاع مشروع او را نپذیرفت و با پافشاری خانواده همسرش (اولیای دم) بر عدم گذشت، او به قصاص محکوم شد.”
اعدام این زندانی تا لحظه تنظیم این خبر از سوی رسانههای داخل ایران و یا منابع رسمی اعلام نشده است.
اجرای حکم اعدام یوسف باقری و مرضیه نیری، با توجه به اتهام قتل عمد و صدور حکم قصاص نفس، از منظر حقوق کیفری نیازمند بررسی دقیق روند دادرسی و ادله اثبات اتهام است. در پروندههای قصاص، اصل برائت، حق برخورداری از دادرسی عادلانه و امکان ارائه دفاع مؤثر باید رعایت شود و صدور حکم قصاص مستلزم احراز شرایط قانونی قتل عمد و انتساب آن به متهم بر اساس ادله معتبر است.
در خصوص پرونده مرضیه نیری، ادعای دفاع از خود در برابر تعرض و وجود شرایط تهدید و خشونت از موضوعات اساسی است. چنانچه وی در زمان ارتکاب عمل با خطر فعلی یا قریبالوقوع تعرض یا آسیب جدی مواجه بوده باشد، بررسی تحقق شرایط دفاع مشروع موضوع ماده ۱۵۶ قانون مجازات اسلامی اهمیت اساسی دارد. همچنین ادعای ازدواج اجباری، خشونت خانگی و شرایط روانی وی باید در ارزیابی قضایی پرونده مورد توجه قرار میگرفت.
از منظر حقوق بشری نیز، حق حیات از بنیادیترین حقوق انسان است و اجرای حکم اعدام باید صرفاً پس از طی یک دادرسی منصفانه و با رعایت کامل تضمینهای قانونی انجام شود. در پروندههایی که ادعای دفاع مشروع، خشونت مستمر یا شرایط آسیبپذیر متهم مطرح است، بررسی دقیق این عوامل پیش از اجرای حکم اهمیت مضاعف دارد.
برای دریافت آخرین پستها به ایمیل خود مشترک شوید