By حقوق بشر در ایران 
https://wp.me/p6xuBy-i6i
حقوق بشر در ایران – روز پنجشنبه ۱ اسفند ماه ۱۳۹۸, کانون نویسندگان ایران, به مناسبت ۲۰ فوریه, روز جهانی زبان مادری با انتشار بیانه ای ضمن تاکید بر حق افراد در فراگیری زبان مادری و بومی در هر شهر, اقداماتی که در سرکوب اقوام گوناگون ایران می دهد را مورد انتقاد قرار داد.
به گزارش حقوق بشر در ایران, امروز جمعه ۲ اسفند ماه ۱۳۹۸, مصادف با روز جهانی زبان مادری, کانون نویسندگان ایران با انتشار بیانیه ای ضمن تاکید بر طرح هائی چون بسندگی زبان فارسی که موجب گسترش تبعیض در میان اقوام مختلف کشور می شود بر یادگیری و اهمیت زبان مادری برای کودکان تاکید کرد.
یادگیری کودکان برای نوشتن و صحبت کردن به زبان مادری از جمله حقوقی است که در مفاد و اسناد حقوق بشر نیز بر آن تاکید شده است. در ماده ۲ از اعلامیه جهانی حقوق بشر به صراحت بر حق افراد در رفتاری برابر در اجتماع و عدم تبعیض بر شهروندان بواسطه قومیت تاکید شده است.
متن بیانیه کانون نویسندگان ایران در ادامه می آید:
روز جهانی زبان مادری گرامی باد!
“زبان، تنها راهی برای ارتباط نیست، بلکه محمل اندیشه و احساس بشری نیز هست؛ از این رو، به حاشیه راندن و حذف زبانهای مادری، نادیده گرفتن و سرکوب عواطف و اندیشههای گروههای مختلف مردم است. سیاستهای اقتدارگرایانه، برای تبدیل “زبان رسمی” به پتکی بر سر دیگر زبانهای کشور، امکان گفتگو و تفاهم بین فرهنگها را از بین میبرد و موجب نابودی بخشی از میراث فرهنگی و تباه کردن حق انسانی میشود. در ایران اما حاکمان نه تنها به عمد استفاده از زبان مادری را محدود کردهاند بلکه فعالان حوزهی زبان مادری را با پروندهسازی و اتهامات واهی و امنیتی راهی زندان میکنند؛ اخیراً چهار نفر از فعالان حق زبان مادری را مجموعاً به هشت سال زندان و هشت سال تبعید محکوم کردند. از سوی دیگر با اجرای طرحهایی چون “بسندگی زبان فارسی” موجب تبعیض بیش از پیش میان مردم میشوند .
کانون نویسندگان ایران، همانگونه که در بند سوم منشور خود آورده است: “رشد و شکوفایی زبانهای متنوع کشور را از ارکان اعتلای فرهنگی و پیوند و تفاهم مردم ایران میداند…”، اهمیت حفظ زبان مادری را به همگان یادآوری میکند و روز جهانی زبان مادری را گرامی میدارد”.
کانون نویسندگان ایران
یکم اسفند ۱۳۹۸
در توضیحاتی بیشتر پیرامون سرکوب شهروندان و اقوام گوناگون در ایران می توان اشاره ای بر اعمال رفتارهای قهرآمیز و پرونده سازی از سوی ارگانهای امنیتی و قضائی برای فعالان ملی مدنی ساکن در تبریز, کردستان, سیستان و بلوچستان و استان خوزستان داشت.
ارگانهایی همچون وزارت اطلاعات یا اطلاعات سپاه پاسداران این شهروندان را به صرف فعالیتهایی که برای گسترش در یادگیری زبان مادری از سوی این افراد صورت می گیرد پس از بازداشت و بلاتکلیف طولانی مدت با احکام سنگین قضائی به حبس های طولانی مدت محکوم می کنند.
در میان این شهروندان و بعنوان مثال می توان به عباس لسانی, فعال ملی با سابقه و محبوس در زندان مرکز اردبیل اشاره ای داشت که در سایه پرونده سازیهای گوناگون از سوی ارگانهای امنیتی تا به امروز در مجموع به تحمل ۱۵ سال حبس تعزیری محکوم شده است و در حال تحمل دوران محکومیت حبس خود در این زندان می باشد.
- بیشتر بخوانید: عباس لسانی, فعال ملی مدنی به تحمل ۱۵ سال حبس تعزیری محکوم شد
برخورداری افراد از حق دادرسی عادلانه توسط دادگاهی بیطرف از جمله موارد مود تاکید در اسناد بین المللی حقوق بشر و همچنین ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۱۴ میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی مصوب ۱۶ دسامبر ۱۹۶۶ نیز میباشد.
در ماده ۵ از قانون آئین دادرسی کیفری که از جمله قوانین جاری در دادگاههای کیفری ایران میباشد و متهمان سیاسی و امنیتی بر مبنای آن مجموعه قوانین مورد محاکمه قرار میگیرند به صراحت کلام بر اطلاع یافتن متهم از اتهامات منتسبه و همچنین ادله اتهام انتسابی و فراهم آوردن امکانات دفاعی برای متهم در دفاع از خود در زمان محاکمه مورد تاکید قرار گرفته است.
همچنین سرکوب فعالان مدنی در ایران ناقض اصل آزادی بیان است که در اسناد بین المللی حقوق بشر, ماده ۱۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر و همچنین ماده ۱۹ میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی مصوب ۱۶ دسامبر ۱۹۶۶ میباشد که بر حق افراد بر انتشار افکار و عقاید و نظریات و دیدگاههای سیاسی و عقیدتی آنها تاکید شده است.
Subscribe to get the latest posts sent to your email.