•                  
سه شنبه , ۰۶ آبان , ۱۳۹۹
سه‌شنبه, اکتبر 27

نامه سرگشاده خدیجه آذرپویا, مادر خسرو بشارت زندانی عقیدتی محکوم به اعدام

0
264

حقوق بشر در ایران – امروز چهارشنبه ۲۳ بهمن ماه ۱۳۹۸, خدیجه آذر پویا, که فرزندش خسرو بشارت زندانی عقیدتی اهل سنت, محبوس در اندرزگاه ۷ سالن ۲۱ زندان رجائی شهر کرج, اخیرا طی حکمی از سوی شعبه ۴۱ دیوان عالی کشور به اعدام محکوم شد در نامه ای سرگشاده به جاوید رحمان, گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد در امور ایران  ضمن اعلام نارضایتی از صدور حکم اعدام فرزندش از سازمان ملل متحد تقاضای همراهی با وی برای لغو حکم اعدام فرزندش را کرد. 

به گزارش حقوق بشر در ایران, امروز چهارشنبه ۲۳ بهمن ماه ۱۳۹۸, خدیجه آذر پویا, مادر زندانی عقیدتی سنی مذهب خسرو بشارت, که در اندرزگاه ۷ سالن ۲۱ زندان رجائی شهر کرج بسر می برد و اخیرا از سوی شعبه ۴۱ دیوان عالی کشور به ریاست “علی رازینی”, از بابت اتهامات محاربه, افساد فی الارض, بغی « مبارزه مسلحانه », عضویت در گروههای سلفی « القاعده », حکم صادره بر علیه وی عینا مورد تائید قرار گرفت در نامه ای سرگشاده به جاوید رحمان, گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد ضمن اعتراض قاطعانه به تائید حکم اعدام فرزندش خواستار تلاشی از سوی سازمان ملل متحد برای لغو این احکام اعدام شده است.

متن نامه خدیجه آذر پویا, جهت انتشار در اختیار حقوق بشر در ایران قرار گرفته که در ادامه می آید: 

جناب آقای جاوید رحمان گزارشگر ویژه حقوق بشر ایران در سازمان ملل

من خدیجه آذر بویا مادر خسرو بشارت زندانی سیاسی سنی مذهب در زندان رجایی شهر که به تازگی حکم اعدامش تایید شده، ده سال متمادی در انتظار رهایی فرزندم از بند اسارت ، چه درد و رنجهایی که در این یک دهه اسارت مظلومانه فرزندم، نکشیدم .مگر تنها احساسات لطیف و مادرانه یک مادر جگر سوخته بتواند آن را درک کند.
چه شبهایی را به امید صبحی نوید بخش روز نکردم و چه روزهایی را به امید اینکه دیگر این آخرین روز و پایان حبس پسرم میباشد را شب نکردم

ده سال انتظار شبانه روز و چشم دوختن به در خانه تا کی برسد کسی وارد شود که مژده رهایی و آزادی پسرم را به من بدهد و به رویای ۱۰ ساله به انتظار نشستن دم در خانه به‌ امید آنکه فرزند جگر گوشه ام از آن وارد شود، پایان دهد.

ده سال پای تلفن نشستن و تنها نصیبم از پاره تنتم، فقط شنیدن صدایش باشد و به مرور زمان دیگه فراموش کنم که چهره فرزندم چه شکلی بود

به سبب دوری راه و تبعید پسرم به زندان رجایی شهر، در این ده سال خیلی کم توانسته ام به ملاقات فرزندم بروم و هر بار هم که رفته ام با کلی ذوق و شوق و غرق در سرور برای دیدن و استشمام بوی پسرم به ملاقات رفته ام و بعد از پایان ملاقات کوتاه بیست دقیقه ای با چشمانی گریان و پر سوز و گداز به خانه بر گشته ام

آرزو می‌کردم ای کاش این لحظات کوتاه ملاقات هرگز به پایان نمی رسید و همیشه در کنار پسرم باشم و برای یک‌لحظه چشم از او بر ندارم

دیگر حتی نمی دانم شادی چه رنگی دارد و میتوان به یک زندگی بدون درد و رنج و غم و غصه و انتظار امیدی داشت.

ده سال آزگار را با امید و انتظار سپری کردم ، امیدی که تا کنون محقق نشده و انگار نمی‌خواهد بشود تا استبداد و ظلم و قانون شکنی هست روی خوش زندگی را نمی توان به خود دید

آقای جاوید رحمان فرزند من تنها ۲۳ سال سن داشت که در سال ۱۳۸۸وی را دستگیر کردن و اکنون ۳۴سال سن دارد بهترین دوران جوانی خود را در بازداشتگاه و زندان سپری نموده بدون آنکه جرم و گناهی مرتکب شده باشد

کاملا شکسته و پیر و فرتوت شده ام و واژه خنده و شادی و سرور دیگر برایم معنایی ندارد

در سال ۹۶که حکم اعدام پسرم توسط شعبه ۴۱ دیوان نقض خورد با خود گفتم دیگر انتظار به پایان رسید و امید بازگشت پسرم زیاد است اما طولی نکشید که شیرینی نقض حکم اعدام پسرم و حتی تبرئه کامل او توسط شعبه دو دادسرای مهاباد از تمام اتهامات وارده را با صدور مجدد حکم اعدام او توسط ابوالقاسم صلواتی رئیس شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب را به کامم تلخ کردند

داغ سنگین‌تر و بزرگتر از همه آنست که بعد از گذشت نزدیک به بیش از ده سال از کشیدن انتظار تبرئه پسرم و‌ آزادی وی که تنها علت نگه داشتن پسرم به مدت ده سال بلاتکلیفی نبود هیچ دلیل و مدرکی برای اثبات جرم علیه پسرم میباشد متاسفانه شعبه ۴۱ دیوان عالی کشور حکم اعدام صادره توسط شعبه ۱۵ را تایید و توسط وکیلش از آن اطلاع یافتیم

گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل

چطور می‌شود که شعبه ۴۱ دیوان حکم اعدام اولیه ای که توسط شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب صادرشده را به علت نبود هیچ دلیل و مدرک و تنها با استناد به اقرار متهم ، اقراری که هیچگاه صورت نگرفته آن حکم را عینا نقض کند اما برای بار دوم باز همان حالت بر پرونده حاکم است اما حکم اعدامش را تایید میکند

آیا غیر از اینست که بی دادگاههای جمهوری اسلامی فقط با اعمال نفوذ اطلاعات و با دستور آنها حکم صادر میکند و تایید میکند

آقای جاوید رحمان؛ پسر من قربانی توطئه و پرونده سازی اداره اطلاعات مهاباد و ارومیه شده و می‌خواهند هر طوری که شده سربی گناه فرزندم را بالای دار ببرند

من از شما گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل خواهشمندم که جلوی این حکم ظالمانه را بگیرید و پسرم را به من بازگردانید”. 

با سپاس 

خدیجه آذر پویا/ مادر زندانی عقیدتی خسرو بشارت

در توضیحاتی بیشتر پیرامون احکام صادره اعلام بر علیه این زندانیان اهل سنت لازم به ذکر است؛ در تاریخ ۱۴ بهمن ماه ۱۳۹۸, فرهاد سلیمی, ایوب کریمی, قاسم آبسته, داوود عبداللهی, انور خضری, کامران شیخه و خسرو بشارت, هفت تن از زندانیان عقیدتی سنی مذهب محبوس در اندرزگاه ۷ سالن ۲۱ زندان رجائی شهر کرج, که پیش از این توسط شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ریاست ابوالقاسم صلواتی از بابت اتهامات محاربه, افساد فی الارض, بغی « مبارزه مسلحانه », عضویت در گروههای سلفی « القاعده », با وکالت محمود علیزاده طباطبائی, مورد محاکمه قرار گرفته بودند با صدور ۷ دادنامه بطور جداگانه به اعدام محکوم شدند و پس از تائید این حکم توسط شعبه ۴۱ دیوان عالی کشور به ریاست علی رازینی, پرونده این زندانیان عقیدتی جهت اجرای حکم اعدام به شعبه ۱ دادسرای امنیت تهران به ریاست “محمد براعه” ارجاع شد. 

پیش از آن نیز شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران, در تاریخ ۱۴ مردادماه ۱۳۹۸, با صدور احکامی این ۷ شهروند اهل سنت را از بابت اتهامات مذکور به اعدام محکوم کرده بود. 

همچنین طی روزهای دوشنبه ۲۷ خرداد، سه شنبه ۲۸ خرداد و چهارشنبه ۲۹ خرداد ۱۳۹۸، جلسه دادگاه رسیدگی به پرونده انور خضری، کامران شیخه، فرهاد سلیمی، قاسم آبسته، خسرو بشارت، ایوب کریمی و داوود عبداللهی ۷ تن از زندانیان عقیدتی سنی مذهب محبوس در زندان رجائی شهر کرج پس از ۱۰ سال بلاتکلیفی این افراد توسط شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ریاست “ابوالقاسم صلواتی” برگزار شده بود. 

 هر ۷  نفر این افراد,  پس از بازداشت در تاریخ ۱۹ بهمن ۱۳۸۸، به سلول‌های انفرادی در اداره اطلاعات ارومیه منتقل شده بودند و ۸ ماه در آن بازداشتگاه نگهداری شدند. آنها سپس به زندان اوین منتقل و مدت ۶ ماه را در سلول‌های انفرادی بند ۲۴۰ و ۲۰۹ اوین به‌ سر بردند و پس از تحمل ۶ ماه سلول انفرادی و بلاتکلیفی در زندان اوین، به بند ۳۵۰ این زندان منتقل و بعد از گذشت ۲۰ روز نیز در ۲۵ فروردین‌ماه ۱۳۹۱، به زندان رجایی شهر کرج منتقل شدند.

قاسم آبسته, انور خضری,  داوود عبداللهی و ایوب کریمی در پرونده ای مشترک به همراه خسرو بشارت, فرهاد سلیمی و کامران شیخه  در سال ۱۳۹۴ با اتهامات “عضویت در گروه‌های سلفی”، “تبلیغ علیه نظام”، “محاربه”، ” اقدام علیه امنیت ملی”و “افساد فی‌الارض” از سوی شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران و از سوی “محمد مقیسه” به اعدام محکوم شده بودند. 

همچنین حکم صادره در دادگاه بدوی با ارجاع پرونده به دیوان عالی کشور توسط “قاضی رازینی” نقض شد اما “انور خضری” و “خسرو بشارت” در پرونده‌ای دیگر به اتهام مشارکت در قتل, هر یک به تحمل ۱۰ سال حبس تعزیری و “کامران شیخه” نیز مجددا به اعدام محکوم شد. این در حالی است که اطلاعات بیشتری از جزئیات رسیدگی به پرونده سایر افراد در دست نیست.

لازم به ذکر است که این افراد  که طی ۱۰ سال گذشته  با انواع و اقسام موارد نقض حقوق بشر مواجه شدند که می توان به ضرب و شتم و شکنجه جهت اقرار گیری در دوران بازجوئی و یا به صورت بلاتکلیف ماندن برای مدت طولانی در زندان و حتی در دادگاه و در طی  روند دادرسی بر پرونده و شرایط دفاع از خود و حق انتخاب و حضور وکیل انتخابی شان را نداشته‌اند. 

بر طبق اسناد موجود حقوق بشر برخورداری از حق دادرسی عادلانه توسط دادگاهی بیطرف و با حضور هیئت منصفه از جمله موارد است که در ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر و همچنین در ماده ۱۴ میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی مصوب ۱۶ دسامبر ۱۹۶۶ نیز بر آن تاکید شده است. همچنین در ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر بر ممنوعیت شکنجه در عدم رفتاری خشن بر افراد مورد تاکید قرار گرفته است. در ماده ۵ قانون آئین دادرسی کیفری به صراحت کلام بر اطلاع یافتن متهم از اتهامات منتسبه و همچنین فراهم کردن امکان دسترسی فرد متهم به وکیل و سایر حقوق دفاعی مذکور در قانون برای متهم مورد تاکید قرار گرفته است. 

 سرکوب پیروان سایر ادیان و محرومیتهای گسترده بر علیه این شهروندان که از جمله میتوان بر حق برخورداری از انتخاب وکیل و تقاضای دادرسی عادلانه را شامل می‌شود را تنها جزئی از موارد سرکوب گسترده اقلیتهای مذهبی از جمله شهروندان اهل سنت در ایران دانست. با استناد به ماده ۲ اعلامیه جهانی حقوق بشر و همچنین ماده ۵ قانون آئین دادرسی کیفری حق هر فردی بر دادرسی کامل و بی طرف و همچنین اجازه حضور وکیل انتخابی متهم بر پرونده مورد تاکید میباشد ولی زندانیان اهل سنت با توجه به سنی بودنشان از این حق محروم شده اند.

برچسب هامادر خسرو بشارتنقض حقوق بشر در ایراننامهنامه مادر خسرو بشارتگزارشگر ویژه حقوق بشرگزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل در امور ایرانپیروان اهل تسننپیروان اهل تسنن در ایرانپیروان اهل سنتپیروان اهل سنت ایرانپیروان اهل سنت در ایرانپیروان اهل سنت در جمهوری اسلامیاقلیت اهل تسنناقلیت اهل تسنن در ایراناقلیت اهل سنتاقلیت اهل سنت در ایراناقلیتهای مذهبیاقلیتهای مذهبی در ایراناقلیتهای مذهبی در جمهوری اسلامیاقلیتهای دینی در ایراناندرزگاه ۷ سالن ۲۱اندرزگاه۷سالن۲۱اهل تسنن در ایراناهل تسنن در زندانهای ایراناهل سنتاهل سنت ایراناهل سنت در ایراناهل ستنت در ایراناتهام محاربهاعدام زندانی امنیتیاعدام زندانیاناعدام زندانیان اهل سنت در ایرانجاوید رحمانحقوق شهروندی در ایرانخدیجه آذر پویاخدیجه آذرپویاخسرو بشارتخسرو بشارت اهل تسننخسرو بشارت اهل سنتخسروبشارتدادگاه انقلاب تهرانزندان رجاییزندان رجایی شهرزندان رجایی شهر کرجزندان رجایی شهر در کرجزندان رجائیزندان رجائی شهرزندان رجائی شهر کرجزندان رجائی شهر در کرجزندان رجائی شهر در ایرانزندانی اهل تسننزندانی اهل سنتزندانی اهل سنت خسرو بشارتزندانی عقیدتیزندانیان اهل تسنن در ایرانزندانیان اهل سنتزندانیان اهل سنت در ایرانزندانیان زندان رجائی شهر کرجزندانیان عقیدتی در ایرانسرکوب اهل تسننسرکوب اهل تسنن ایرانسرکوب اهل تسنن در ایرانسرکوب اهل تسنن در جمهوری اسلامیسرکوب اهل سنتسرکوب اهل سنت ایرانسرکوب اهل سنت در ایرانسرکوب زندانیان اهل سنتشعبه ۱۵ دادگاه انقلابشعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهرانشعبه ۴۱ دیوان عالی کشورصدور احکام اعدامعلی رازینی

پاسخی بگذارید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: