دوشنبه, اردیبهشت ۳۰, ۱۳۹۸

جلسه دادرسی آتنا دائمی و گلرخ ایرائی برگزار شد

0
58

امروز دوشنبه ۱۶ اردیبهشت ۱۳۹۶, آتنا دائمی و گلرخ ابراهیمی ایرائی, دو کنشگر مدنی پس از حضور در محل شعبه ۴ دادسرای اوین مورد محاکمه قرار گرفتند. این دو کنشگر مدنی پیشتر طی احضاریه ای به این دادسرا احضار شده بودند. آتنا دائمی هم اکنون در زندان اوین در حال تحمل حبس است و گلرخ ایرایی ماه گذشته با پایان دوران محکومیت و با تودیع قرار از بابت این پرونده، از زندان آزاد شده بود.

به گزارش حقوق بشر در ایران، جلسه دادرسی آتنا دائمی زندانی سیاسی و گلرخ ابراهیمی ایرائی کنشگر مدنی از بابت پرونده جدیدی که برای این دو فعال مدنی مفتوحه شده بود امروز دوشنبه ۱۶ اردیبهشت ۱۳۹۸ توسط  شعبه ۴ دادسرای اوین برگزار شد. این دو فعال مدنی در تاریخ ۱۲ اردیبهشت ماه سالجاری  طی ابلاغیه ای  به این دادسرا احضار شده بودند. آتنا دائمی هم اکنون در زندان اوین در حال تحمل حبس است و گلرخ ابراهیمی ایرائی ماه گذشته با پایان دوران محکومیت و با تودیع قرار از بابت این پرونده، از زندان آزاد شده بود.

در این جلسه که صبح روز جاری به ریاست قاضی خدابخشی و با حضور متهمین برگزار شده است، اتهامات مطروحه علیه آنها در دو پرونده مجزا مورد بررسی قرار گرفته است.

در پرونده اول اتهام  توهین به روح الله خمینی و توهین به رهبری” عنوان شده است، مسئولان زندان مدعی هستند این فعالان به بهانه اعتراض به اجرای حکم اعدام سه زندانی سیاسی (در سال گذشته) در حین خواندن سرود در سالن ملاقات این عمل را انجام داده‌اند. همین‌طور اتهام “تبلیغ علیه نظام” به بهانه صدور بیانیه‌ها و نامه هایی طرح شده است که به خانم ایرایی و خانم دائمی نسبت داده می‌شود.
پرونده دیگر نیز شامل اتهام “اخلال در نظم زندان” است. این پرونده نیز سال گذشته مفتوح شده است، این دو کنشگر مدنی متهم هستند که در روز ملاقات با بازرسی بدنی بعد از انجام ملاقات و هنگام ورود به بند مخالفت کرده‌اند، خودداری آنها از تفتیش شدن و تمرد و درگیری با مامورین، از طرف مسئولین مصداق اخلال در نظم زندان قلمداد شده است.
این دو پرونده در شعبات ۳ و ۵ دادسرای اوین بررسی شده و نهایتا به شعبه ۴ دادسرای اوین به ریاست بازپرس خدابخشی ارسال شده است. جلسات بازپرسی از آبان‌ماه ۹۷ و پس از آن در ۶ جلسه به صورت مجزا برای این افراد تشکیل شده است.

بنقل از یک منبع مطلع ضمن اعلام این خبر گفت, ادامه روند دادرسی پرونده اول گلرخ ابراهیمی ایرائی و آتنا دائمی در دادگاه انقلاب برگزار خواهد شد و تاکنون تعیین شعبه نشده است. 
آتنا دائمی پیشتر با انتشار نامه‌ای سرگشاده که نسخه‌ای از آن در اختیار هرانا قرار گرفته و منتشر شده بود نسبت به این احضارها و پرونده‌سازی‌ها واکنش نشان داده و به تشریح مشکلاتی که به بهانه‌های واهی از طریق مسئولین زندان و مقامات قضایی به همراه گلرخ ابراهیمی ایرایی و دیگر هم‌بندیان خود متحمل شده است پرداخته بود.

لازم به ذکر است که  پس از اتمام جلسه دادرسی، با نظر قاضی خدابخشی، پدر و مادر آتنا دائمی برای دقایقی در حضور قاضی موفق به ملاقات حضوری با فرزندشان شدند.
آتنا دائمی از تاریخ ۱۹ اسفند ۱۳۹۷ به دلایل نامعلوم و به دستور رئیس زندان از ملاقات حضوری با خانواده خود محروم شده است.

به گفته این منبع نزدیک به خانواده دائمی “بعد از پیگیری‌های مداوم خانواده هنوز حکمی مبنی بر ممنوعیت از ملاقات حضوری ابلاغ نشده و دادیاری زندان و بازپرس شعبه ۵ و حتی ریاست بند نسوان اعلام کردند که این دستور از جانب آنها نبوده است. طبق گفته رییس سالن ملاقات اعلام شده که این دستور از جانب رییس زندان آقای چهارمحالی است و به آنها گفته‌اند که طبق ماده ۱۸۳ تمام ملاقات‌ها کابینی است و اگر رییس زندان بخواهد می‌تواند ملاقات حضوری به خانواده‌ها بدهد و در حال حاضر این امتیاز را از آتنا دریغ کرده‌اند.

آتنا دائمی، در تاریخ ۲۹ مهرماه ۹۳ بازداشت و تحمل ۵ سال حبس تعزیری به دلیل فعالیت های مدنی خود محکوم شد. این زندانی از آذرماه سال ۹۵ دوره محکومیت خود را آغاز کرده است و هم اکنون در زندان اوین تحمل حبس می کند.
گلرخ ابراهیمی ایرایی، دیگر فعال مدنی متهم در این پرونده در تاریخ ۱۹ فروردین ماه سال جاری با پایان دوران محکومیت از زندان آزاد شد. خانم ایرایی از سوم آبان ماه سال ۹۵ همزمان با آرش صادقی -همسر خود- در حال تحمل محکومیت حبس خود به دلیل فعالیت های مدنی در زندان اوین بود.

زندانیان سیاسی  در زندانهای ایران با کلکسیونی از موارد گسترده نقض حقوق بشر دست و پنجه نرم میکنند. از یک سو محرومیت آنها از حق دادرسی عادلانه که در ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر بر آن تاکید شده است و از سوی دیگر بیماریها و آسیب های جسمی گوناگون که میتوان گفت اکثر این افراد این بیماریها را از زمانی که در زندان محبوس گردیده اند به آن مبتلا شده اند و از سوی دیگر پرونده سازیهای پی در پی برای آنها از جمله مواردی است که مستند و مشهود است.  اما مسئولان قضائی و امنیتی در زندانهای ایران از این مسئاله بعنوان یک اهرم فشار در جهت تفهیم نظریات و یا اتهامات وارده بر افراد استفاده میکنند که این مورد ناقض ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر میباشد.

پاسخی بگذارید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: