By حقوق بشر در ایران 
https://wp.me/p6xuBy-VSw
حقوق بشر در ایران ـ امروز شنبه ۲۶ مهرماه ۱۴۰۴، شکیلا منفرد، زندانی سیاسی از حق درمان محروم شده است.
به گزارش حقوق بشر در ایران، امروز شنبه ۲۶ مهر ماه ۱۴۰۴، شکیلا منفرد، فعال مدنی و زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین، بر اثر آسیب دیدگی از ناحیه پا و اجبار مسئولان زندان، برای اعزام وی با دستبند به بیمارستان و مخالفت این زندانی سیاسی با این رویه، از حق درمان محروم شده است.
به نقل از یک فرد مطلع در گفتگو با گزارشگر حقوق بشر در ایران:”شکیلا منفرد، از ناحیه پا مشکل جدی مواجه شده و نیازمند اعزام به پزشک متخصص«فیزیوتراپ» است. شدت آسیب پای خانم منفرد به حدی است که این زندانی سیاسی از راه رفتن بصورت عادی محروم است و مسئولان زندان اوین برای اعزام وی به بیمارستان وی را مجبور به زدن دستبند کردند و در پی امتناع شکیلا منفرد از این اقدام غیرانسانی«استفاده از دستبند برای اعزام به بیمارستان» از حق درمان محروم شده است.”
لازم به ذکر است، شکیلا منفرد، در تاریخ ۶ تیر ماه ۱۴۰۳، هنگامی که از تاریخ ۲ تیر ماه ۱۴۰۳، به مرخضی درمانی اعزام شده بود با هدف درخواست تمدید مرخصی به علت طولانی شدن روند درمان و نوبت پزشکی اش به شعبه دادسرای ناحیه ۳۳ تهران، مراجعه کرده بود اما مسئولان قضایی در پی مخالفت با تمدید مرخصی این زندانی سیاسی محروم از تکمیل دوره درمان، توام با ارعاب و ضرب و شتم، دستگیر و به زندان اوین منتقل شد و اخیرا با اتهامات «تخریب اموال عمومی» و «اخلال در نظم عمومی» مورد تفهیم قرار گرفت و در مرحله دادرسی هم توسط قاضی شعبه دادگاه کیفری ۲ تهران، از بابت اتهام «تخریب اموال عمومی از طریق شکستن شیشه میز دادسرای ناحیه ۸ تهران» به ۶ سال و ۷ ماه حبس و از بابت «اخلال در نظم عمومی» هم به ۱ سال حبس و ۱۰ ضربه شلاق محکوم شد.
شکیلا منفرد، پیشتر هم در تاریخ ۲۶ اسفند ماه ۱۴۰۲، از بابت پرونده ای که در پی فعالیتهای مسالمت آمیز وی در دوران حبس برای وی تشکیل شده بود، پس از اعزام به شعبه ۳۶ دادگاه تجدیدنظر استان تهران، محاکمه و از بابت اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام» به تحمل ۱ سال حبس تعزیری، دو سال منع اقامت در تهران، شهرها و استان های همجوار با تهران، منع خروج از کشور، منع عضویت در احزاب، گروهها و دسته جات اجتماعی، سیاسی و فرهنگی و همچنین به ۲ سال منع استفاده از گوشی هوشمند محکوم شد.
لازم به اشاره است، در تاریخ ۱۵ آذر ماه ۱۴۰۲، کیفرخواست صادره بر علیه شکیلا منفرد به شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران ارجاع شد و این زندانی سیاسی پس از محاکمه توسط قاضی ایمان افشاری، از بابت اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام» به تحمل ۱ سال و ۳ ماه حبس تعزیری، دو سال منع خروج از کشور، دو سال منع اقامت در تهران و استانهای همجوار، دو سال محرومیت از عضویت در احزاب، گروه ها و دسته جات اجتماعی، سیاسی و فرهنگی، محکوم شده بود.
شکیلا منفرد، در پرونده ای که داخل زندان برای وی باز شده بود به تاریخ ۲۰ بهمن ماه ۱۴۰۰، توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران، به اتهام «نشر اکاذیب» به پرداخت ۱۰ میلیون تومان جریمه نقدی و به اتهام«عضویت در گروههای معاند نظام» محکوم شد و این حکم در تاریخ ۱۰ خرداد ماه ۱۴۰۱، عینا تائید شد. با توجه به محکومیت جدید شکیلا منفرد در این پرونده مجموع حبس تعزیری لازم به اجرای این زندانی سیاسی با اعمال ماده ۱۳۴ از قانون مجازات اسلامی ۵ سال حبس تعزیری است.
این فعال سیاسی مشروطه خواه، در تاریخ ۱بهمن ماه ۱۳۹۹، پس تشکیل جلسه دادرسی در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست ایمان افشاری بازداشت و به زندان منتقل شد و در تاریخ ۵ بهمن ماه ۱۳۹۹، با صدور دادنامه ای توسط شعبه مذکور به اتهام«تبلیغ علیه نظام»به تحمل ۱ سال حبس تعزیری و به(اتهام توهین به مقدسات اسلامی)هم به تحمل ۵ سال حبس تعزیری محکوم شد.
در خصوص پرونده ای که شکیلا منفرد درحال سپری کردن دوران محکومیت حبس تعزیری ۵ ساله آن هست پیشتر یک منبع مطلع در تشریح آن به حقوق بشر در ایران گفته بود: “این پرونده دارای ۳ متهم است که به ترتیب آرشام رضائی – بعنوان متهم ردیف اول، شکیلا منفرد – متهم ردیف دوم و محمد ابوالحسنی هم بعنوان متهم ردیف سوم، در شعبه ۲ بازپرسی دادسرای زندان اوین به ریاست حاج مرادی و همچنین امین ناصری، معاون دادستان عمومی و انقلاب تهران مورد بازپرسی و تفهیم اتهام قرار گرفتند. ضابط این پرونده سازمان اطلاعات سپاه پاسداران است. در این پرونده با توجه به کیفرخواست صادره آمده است که محمود(آرشام)رضائی در توئیتر و اینستاگرام شخصی خود در جهت براندازی نظام و حمایت از سلطنت طلبان فعالیت می کرده و از طریق متهم ردیف سوم این پرونده یعنی محمد ابوالحسنی، اخبار مرتبط با زندانیان سیاسی و عقیدتی زندان اوین را در فضای مجازی منتشر می کرده است. همچنین آرشام رضائی به ارتباط با سهیلا حجاب، زندانی سیاسی در زندان قرچک ورامین و انتشار فایلهای صوتی و اخبار مرتبط با وی به خارج از زندان قرچک ورامین اقدام می کرده و با زندانیان سیاسی دیگر در ارتباط بوده و اخبار زندان تهران بزرگ را هم در فضای مجازی منتشر می کرده است. اتهام محمدابوالحسنی در این پرونده «فعالیت تبلیغی علیه نظام» عنوان شده است. همچنین آرشام رضائی با اتهامات «فعالیت تبلیغی علیه نظام جمهوری اسلامی»، «اجتماع و تبانی برای ارتکاب جرم بر ضد امنیت داخلی و خارجی کشور» مورد تفهیم اتهام قرار گرفته است.”
این منبع مطلع در خصوص اتهامات شکیلا منفرد، دیگر متهم این پرونده گفته بود: “اتهامات خانم منفرد، مرتبط با فعالیتهای وی در صفحه توئیتر شخصی اش بوده و براساس کیفرخواست صادره این فعال رسانه ای در سال ۱۳۹۷ پس از آزادی از زندان حساب توئیتری با نام خودش راه اندازی کرده و دارای ۱۴ هزار ممبر هم بوده و با انتشار اخبار زندانیان سیاسی «فعالیت تبلیغی علیه نظام» می کرده است. همچنین شکیلا منفرد متهم به همکاری و ارتباط با شبکه های تلوزیونی خارج از ایران شده و برای آنها اخبار و مطالب از زندانیان سیاسی را ارسال می کرده است. دیگر اتهام شکیلا منفرد ارتباط گیری با سهیلا حجاب، زندانی سیاسی، بوده و اخبار و فایلهای صوتی این زندانی سیاسی را برای رسانه ها و افراد خارج از ایران ارسال می کرده است.
این فعال مدنی همچنین متهم شده که به صورت مداوم مطالبی در حمایت از زندانیان سیاسی از جمله سمانه نوروزمرادی و رضا محمدحسینی، بصورت گسترده در توئیتر خود منتشر کرده بود و در دیگر اتهام هم در جریان مراسم محرم به «توهین به مقدسات» و «توهین به رهبری» و «توهین روح الله خمینی» متهم شده است. اتهامات شکیلا منفرد«فعالیت تبلیغی علیه نظام جمهوری اسلامی»، «اجتماع و تبانی برای ارتکاب جرم بر ضد امنیت داخلی و خارجی کشور»، «توهین به مقدسات اسلامی»، «توهین به خمینی» و «توهین به رهبری» عنوان شده است.
شکیلا منفرد، در دی ماه سال ۱۳۹۹، با توجه به احضار تلفنی به شعبه بازپرسی دادسرای زندان اوین و تغییر و افزایش عناوین اتهامی و مبلغ وثیقه صادره مورد تفهیم اتهام بازپرسی با اتهامات جدید قرار گرفت و پس از تودیع قرار قضائی جدید بطور موقت آزاد شده بود.
این فعال مدنی، در تاریخ ۱۰ شهریور ماه ۱۳۹۹، هنگام خروج از منزل، توسط نیروهای امنیتی بازداشت و پس از انتقال به سلول انفرادی و پس از طی مراحل بازجوئی و تفهیم اتهام در تاریخ ۱۹ شهریور ماه ۱۳۹۹، به بند زنان زندان اوین منتقل و در تاریخ ۲۵ شهریور ماه ۱۳۹۹، با تودیع وثیقه آزاد شده بود.
در موارد متعددی گزارش شده است که مسئولان زندان در ایران از اعزام زندانیان بیمار به مراکز درمانی خارج از زندان خودداری میکنند؛ علت این امتناع، اصرار بر استفاده از دستبند و پابند در هنگام انتقال به مراکز درمانی است. بسیاری از زندانیان، بهویژه زندانیان سیاسی و عقیدتی، استفاده از این ابزارها را رفتاری تحقیرآمیز و مغایر با کرامت انسانی دانسته و از اعزام تحت چنین شرایطی خودداری میکنند.
مطابق با قواعد نلسون ماندلا و اصول مندرج در اعلامیه جهانی حقوق بشر، رفتار با زندانیان باید بر پایهی احترام به کرامت انسانی و حفظ شأن آنان باشد. استفاده از دستبند و پابند در شرایطی که زندانی تهدیدی برای امنیت محسوب نمیشود، مصداق رفتار غیرانسانی و تحقیرآمیز است و محروم کردن زندانی از درمان بهدلیل امتناع از پذیرش چنین شرایطی، نقض صریح حق سلامت و حق برخورداری از مراقبت پزشکی برابر با افراد آزاد است.
بنابراین، خودداری مسئولان زندان از اعزام بیماران به دلیل نپذیرفتن دستبند و پابند، نهتنها مغایر با مقررات داخلی ایران از جمله آییننامه سازمان زندانها است، بلکه با موازین بینالمللی حقوق بشر و اصل منع رفتار غیرانسانی نیز در تعارض آشکار قرار دارد.
برای دریافت آخرین پستها به ایمیل خود مشترک شوید